Wielki Kanclerz  (1974-1997)

pylak_bolesaw_bp_400Urodził się 20 sierpnia 1921 r. w Łopienniku (pow. Krasnystaw). W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę powszechną. Potem uczęszczał do gimnazjum i liceum w Tarnowskich Górach. Lata okupacji niemieckiej spędził w domu rodzinnym, pracując w gospodarstwie rolnym swego ojca – był plantatorem tytoniu, gdyż to chroniło przed przymusową wywózką na roboty do Niemiec. Następnie pracował w Urzędzie Gminy w Łopienniku. W 1941 r. został żołnierzem Batalionów Chłopskich, przyjmując pseudonim „Kalina”.
W listopadzie 1943 r. wstąpił do Lubelskiego Seminarium Duchownego, które ukończył  w 1948 r., przyjmując 29 czerwca święcenia kapłańskie z rąk bpa Stefana Wyszyńskiego. W 1949 r. został skierowano na studia specjalistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie od 1952 r. został zatrudniony w Katedrze Teologii Dogmatycznej i prowadził wykłady z teologii dogmatycznej i pastoralnej. Studia specjalistyczne z zakresu teologii dogmatycznej uwieńczył doktoratem na podstawie rozprawy Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa. Projekt konstytucji dogmatycznej na Soborze Watykańskim (Lublin 1959). Habilitację z zakresu teologii dogmatycznej na podstawie rozprawy Eucharystia – sakramentem jedności Mistycznego Ciała Chrystusa. Koncepcja teologiczna św. Tomasza z Akwinu (Warszawa 1972) uzyskał w 1969 r. W latach 1959-1960 przebywał na studiach zagranicznych we Francji, Belgii i Włoszech. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1977 r., zaś profesora zwyczajnego w 1987 r. W latach 1959-1966 pełnił także obowiązki wicerektora Lubelskiego Seminarium Duchownego.
14 marca 1966 został mianowany biskupem tytularnym Midica oraz biskupem pomocniczym w diecezji lubelskiej. Sakrę biskupią otrzymał 29 maja 1966 r. z rąk bpa Piotra Kałwy. 27 czerwca 1975 objął diecezję lubelską jako biskup ordynariusz, a po reorganizacji struktur Kościoła katolickiego w Polsce i podniesieniu rangi diecezji lubelskiej do archidiecezji w 1992 r. został jej pierwszym arcybiskupem. Paliusz metropolity otrzymał 29 czerwca 1992 r. z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II.
Jako ordynariusz lubelski był Wielkim Kanclerzem KUL. Sprawy tej Uczelni szczególnie leżały mu na sercu z racji roli i wagi, jaką KUL spełniał w tamtych czasach, gdy na wszelkie sposoby prowadzono ateizację naszego społeczeństwa. Czuwał nad jej autentycznym obliczem katolickim, odrzucając wszelkie naciski władz państwowych, usiłujących wprowadzić w ramy Uczelni ateistyczne organizacje młodzieżowe. Troszczył się też o materialne potrzeby . W tym czasie KUL przezywał okres znacznej rozbudowy dzięki staraniom kolejnych rektorów.
Dorobek naukowy abpa Pylaka stanowi, poza rozprawą doktorską i habilitacyjną, szereg różnych prac i artykułów. Jako emeryt opublikował pracę zbiorową W służbie Kościołowi Lubelskiemu 1975-1997. Księga upamiętniająca posługę Pasterza Diecezji (Lublin 1998). Ukazuje ona duszpasterski obraz diecezji w czasie przekazania jej w ręce następcy. Ponadto ukazały się dalsze prace: Czy znasz Maryję? Rozważania mariologiczne (Lublin, wyd. II, 1999), Stefan Wyszyński Biskup Lubelski 1946-1949 (Lublin 2000), Poznawać w świetle wiary (Warszawa 2003), Sakrament bierzmowania (Warszawa 2004), „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32). Apostolski skład wiary (Warszawa 2004, s. 108), Życie zmienia się, ale nie kończy. U progu wieczności. Rozważania (wyd. II, Lublin 2005), Z Chrystusem poprzez rok liturgiczny (Lublin 2006). W przygotowaniu: Egzorcyzmy” i „Ojcze nasz” Modlitwa Pańska.
Po przejściu abpa Pylaka na emeryturę (14 czerwca 1997 r.) Wydział Teologiczny KUL dokonał w dniu 7 grudnia 2006 r. wznowienia jego doktoratu sprzed pięćdziesięciu laty. Rada Miasta Lublina przyznała mu tytuł honorowego obywatela tegoż miasta.
 

Autor: Liliana Kycia
Ostatnia aktualizacja: 07.11.2013, godz. 07:07 - Andrzej Zykubek