mgr Agnieszka Kozanecka-Kozakiewicz
Uniwersytet Łódzki
"Konflikt trzech pokoleń, czyli kryzys władzy w Bizancjum w pierwszej połowie XIV w."
W 1261 r. Michał VIII Paleolog odzyskał Konstantynopol z rąk łacińskich i restaurował Cesarstwo Bizantyńskie. Władzę zdobytą w drodze uzurpacji pragnął przekazać swemu synowi oraz jego następcom. Ogłosił więc swego syna współcesarzem i rozszerzył uprawnienia współrządcy, aby umocnić pozycję następcy tronu. Jeszcze za swego życia dokonał koronacji syna i współcesarzem ogłosił wnuka, pragnąc mieć pewność, iż władza pozostanie w rękach dynastii Paleologów. Po śmierci Michała VIII jego syn, Andronik II kontynuował politykę ojca w tej dziedzinie. Paradoksalnie owa chęć zachowania władzy doprowadziła do konfliktu w rodzinie, a w rezultacie do wojny domowej. Bowiem w drugiej dekadzie XIV w. doszło do sytuacji, w której na tronie bizantyńskim zasiadał cesarz, najwyższy władca, a u jego boku stało dwóch pełnoletnich i żądnych władzy współcesarzy: jego syn i wnuk. Każdy z nich pragnął władzy i nie chciał czekać cierpliwie na naturalne odejście suwerena. Niecierpliwość stała się przyczyną wojny domowej.
