Anna Tracz

 

 

Rola Komisji Nadzoru Finansowego w zapewnieniu bezpieczeństwa uczestnikom rynku usług finansowych i ochrona przed następstwami kryzysu - zarys problematyki

 

 

Z dniem 19 września 2006 roku w zakresie nadzoru nad rynkiem finansowym, początkowo z wyłączeniem nadzoru nad sektorem bankowym, w miejsce dotychczasowych trzech autonomicznych organów o kompetencjach sektorowych został wprowadzony jeden podmiot o ogólnym zakresie działania. Komisja Nadzoru Finansowego objęła właściwością sprawowanie nadzoru nad całym rynkiem finansowym. Wprowadzenie jednej struktury pociągnęło za sobą konieczność całkowicie nowego określenia wzajemnych relacji pomiędzy organem nadzoru, a innymi podmiotami wpływającymi na funkcjonowanie sektora finansowego w Polsce.

Biorąc pod uwagę liczbę podmiotów uczestniczących w obrocie na rynku finansowym, kwestie bezpieczeństwa rynku stawiane są na pierwszym miejscu. Komisja Nadzoru Finansowego dysponuje licznymi narzędziami, za pomocą których chroni rynek przed nadużyciami i przestępstwami oraz wymusza odpowiednie standardy zachowań. Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa, przejrzystości, zaufania do rynku finansowego oraz ochrony interesów jego uczestników.

W ramach swoich obowiązków Komisja sprawuje nadzór ostrożnościowy oraz prowadzi działania kontrolne. Nadzór ostrożnościowy, będący systemem wczesnego ostrzegania, polega na bieżącym monitorowaniu stabilności działania, sposobu zarządzania oraz ciągłości i bezpieczeństwa funkcjonowania podmiotów rynku. Wykonywanie tego zadania sprowadza się do bieżącej i ciągłej analizy napływających od instytucji i uczestników rynku informacji, raportów i sprawozdań.

Analizując zakres kompetencji Komisji oraz mając na uwadze bezpieczeństwo rynku usług finansowych, należy zwrócić uwagę na czynniki, które je warunkują. Kompetencje i odpowiedzialność instytucji sieci bezpieczeństwa powinny być wyraźnie określone, zaś w przypadku kryzysu powinna istnieć możliwość osiągnięcia zgody politycznej co do podjęcia działań interwencyjnych. Należy tym samym podjąć rozważania, czy Komisja jako organ nadzoru nad rynkiem finansowym potrafi skutecznie reagować na kryzys na rynkach światowych i wprowadzać skuteczne instrumenty chroniące bezpośrednio polski rynek usług finansowych przed dotkliwymi następstwami kryzysu. Jednocześnie należy podkreślić, że sytuacja, w której organ nadzoru oddzielony od banku centralnego, nie posiada żadnych możliwości finansowych reagowania w sytuacji braku płynności na rynku (bank centralny) bądź w przypadku konieczności podjęcia działań naprawczych (władza publiczna) nie jest w stanie skutecznie chronić uczestników rynku finansowego przed następstwami kryzysu.    

 

 

Autorka jest doktorantką na Wydziale Prawa i Administracji, Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie.