REFLEKSJA REKTORA KUL 

APEL JASNOGÓRSKI

Kaplica Matki Bożej Jasnogórskiej

27 KWIETNIA 2016 r.

 

Maryjo,

„Wielka Boga-Człowieka Matko! Najświętsza Dziewico!” (Śluby króla Jana Kazimierza)

W drugą rocznicę kanonizacji Jana Pawła II stoimy przed Twoim, Maryjo, cudownym wizerunkiem w tym świętym miejscu, nazwanym przez Sługę Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego Ołtarzem Narodu. Jak cała Polska i miliony ludzi dobrej woli na całym świecie chcemy Ci dziękować za świętego papieża, który powierzył Ci siebie jako „Totus Tuus” – „Cały Twój”. W sposób szczególny winna tę wdzięczność społeczność Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, noszącego z pokorą, ale przecież dumnie imię Jana Pawła II. Dziękujemy za wielki dar naszego profesora, nauczyciela, przyjaciela, papieża i świętego. Dzisiaj nasza wspólnota akademicka czyni to w kaplicy jasnogórskiej, zaś przed dwoma laty wyrażała swą wdzięczność podczas uroczystości kanonizacyjnych na placu św. Piotra w Rzymie.

Dziękujemy Ci, Matko, za papieża, którego – jak ufamy – w jakiejś mierze ukształtowała długa tradycja, zrodzona z pracy i modlitwy wspólnoty uniwersyteckiej. Niezwykłość relacji, które nawiązywał przyszły papież, dyskusje, które prowadził, zwyczajne spotkania pełne empatycznej troski o profesorów i studentów widzieliśmy później w czasie wielu lat jego niezapomnianej posługi na Stolicy Piotrowej. Podczas podróży apostolskich na krańce ziemi owocnie budził wiarę, ożywiał nadzieję i uczył prostoty miłości. Ufamy, że ideały, które głosił, którymi żył, których był świadkiem, są kultywowane i przekazywane młodym ludziom budującym swoją przyszłość poprzez studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ich pragnienie wiedzy oraz życia Ewangelią jest dla nas ogromnym wyzwaniem – chcemy otaczać ich inspirującą opieką, wsłuchani w przesłanie pozostawione przez Jana Pawła II. Troska o wychowanie w duchu patriotyzmu, umiłowania nauki i szacunku dla każdego człowieka – to wielkie zadanie podejmowane przez wszystkich, od których zależy dobro przyszłych elit intelektualnych w Polsce. Chcemy torować drogę prawdzie pod Twoją matczyną opieką.

Przygotowując się do jubileuszu 100-lecia naszej Uczelni, powierzamy Ci studentów, absolwentów, pracowników naukowych i administracyjnych, a także wszystkich przyjaciół i darczyńców. Twojemu wstawiennictwu polecamy Uczelnię, która wciąż wsłuchuje się w wezwanie św. Jana Pawła II, by służyć prawdzie. Podczas spotkania ze społecznością naszego Uniwersytetu mówił on: „Katolicka specyfika stanowi o atrakcyjności KUL-u w całej polskiej rodzinie akademickiej. Wyczuwa ona bezbłędnie, że tu powinno się oczekiwać nie tylko solidnej wiedzy, ale też dostępu do innego porządku prawdy, do tego specyficznego światła, jakie tajemnica Chrystusa rzuca na misterium ludzkiego istnienia. [...] Dokonać tego można jedynie poprzez wyrazistość własnej postawy akademickiej i chrześcijańskiej zarazem, poprzez wrażliwość na to, co ludzkie i boskie”.

 

Maryjo,

„Pocieszycielko ludzi utrapionych!” (Franciszek Karpiński, Pieśń o Najświętszej Pannie Częstochowskiej)

 

Karol Wojtyła każdą wizytę w Lublinie, po nocnej podróży z Krakowa, rozpoczynał Mszą św. w katedrze lubelskiej. Nawiedzał Ciebie, Matko, w płaczącym wizerunku. Doznawał wytchnienia i umacniał siły. Zgłębianie Twojej tajemnicy, Matko Miłosierdzia, jest także wyzwaniem dla nas jako przedmiot naukowych badań, ale i wezwaniem do kształtowania w nas duchowości maryjnej, która jest najpewniejszą drogą pobożności Kościoła nie tylko w naszej Ojczyźnie. Nie możemy przecież zapomnieć słów Jana Pawła II wypowiedzianych w Loretto: „Idźcie ku Maryi. Idźcie z Maryją. Niech w waszych sercach rozbrzmiewa echo Jej «fiat»” (19 czerwca 1993 r.). Pragniemy wszystkie nasze troski i radości powierzać Najświętszemu Sercu Jezusa przez pośrednictwo Twojego, Matko, Niepokalanego Serca. Jako cała społeczność Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego pragniemy powtarzać z całym Kościołem w Polsce: jestem, pamiętam, czuwam.

W naszym życiu jest wiele momentów, kiedy pojawiają się łzy, które zabierają nam nadzieję i kruszą pokój serca. Jednak liczne przestrzenie przeniknięte łaską Bożą pokazują, że nie można tracić zaufania, że paschalna radość winna nam nieustannie towarzyszyć – i to w każdej dziedzinie życia. Twoja postawa, pełna cichej obecności, Maryjo, pokazuje, że wytrwałość w czynieniu dobra jest najpewniejszą drogą do zjednoczenia z Bogiem. Wpatrywanie się w Twój wizerunek pozwala jeszcze lepiej rozpoznawać i wypełniać naszą misję, służyć naszymi talentami. Na uniwersyteckich korytarzach spotykamy młodych ludzi, którzy właśnie w murach naszej Uczelni układają plan na życie. Po zdobyciu wykształcenia wracają oni do swoich małych ojczyzn, by żyć wartościami wyniesionymi z Uczelni i zmieniać rzeczywistość swoich miast i wsi. Spotykamy młodzież z innych krajów, jak choćby z Ukrainy, spełniającą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim swoje marzenia o edukacji. Matko Boża, otaczaj tych młodych opieką, aby mogli powrócić do spokojnego kraju i tam rozwijać swoje talenty, aby pełni wiedzy oraz zapału mogli wcielać w życie ideały, które nauczyli się cenić dzięki studiom na KUL-u.

 

Maryjo,

„Panno Święta, co Jasnej bronisz Częstochowy

I w Ostrej świecisz Bramie!” (Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz)

 

Społeczność akademicka – to także przyjaciele naszej Uczelni. Za ich przyjaźń chcemy Ci, Matko, szczególnie dziękować. Za rzesze ludzi w Polsce i na całym świecie, za osoby o otwartych umysłach i wielkich sercach, dla których modlitewne wsparcie Uniwersytetu i troska o jego potrzeby materialne są codziennością. Na wszystkie sukcesy i dokonania Uniwersytetu złożyło się zaangażowanie, wsparcie i ofiarność wielu Polaków. Bez nich Uniwersytet nie mógłby należycie wypełniać stojących przed nim zadań. Nasi przyjaciele przypominają nam także o przyświecającej Uczelni misji, od blisko stu lat wpisanej w istnienie KUL-u – służby „Deo et Patriae”. Każdego dnia w naszych modlitwach polecamy ich dobremu Bogu i Twojej, Matko, opiece.

Wszystkie działania, przedsięwzięcia i inicjatywy, a także trud codziennej, cichej pracy wielu osób układają się w piękną mapę zaangażowania, które prowadzi do jubileuszu 100-lecia naszej Uczelni w 2018 roku. Jesteśmy świadomi wielkiej odpowiedzialności spoczywającej na całej społeczności akademickiej, by nie zawieść wszystkich, którzy noszą w sercu ideały katolickiej uczelni. U Twych stóp, Matko, zapewniamy, że będziemy wierni słowom Jana Pawła II, przypominającego, że „Powołaniem chrześcijanina jest służba braciom i społeczeństwu, umacnianie i ochrona godności każdej ludzkiej istoty, szacunek dla praw osoby i ich obrona, budowanie trwałego i prawdziwego pokoju, opartego na braterstwie, wolności, sprawiedliwości i prawdzie” (Buenos Aires, 11 kwietnia 1987 r.).

 

Maryjo,

„O! Matko dobra Ty, P o l s k a K r ó l o w o,

Módl się za nami...” (Cyprian Norwid, Do Najświętszej Marii Panny)