REFLEKSJA REKTORA KUL 

APEL JASNOGÓRSKI

Kaplica Matki Bożej Jasnogórskiej

22 lutego 2017 r.

 

Matko Boża Jasnogórska!

Przed Twój święty obraz przychodzi dzisiaj wspólnota Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – jednej z najstarszych uczelni polskich. Przychodzi w dniu 95. rocznicy śmierci ks. Idziego Benedykta Radziszewskiego – założyciela i pierwszego rektora KUL. Wraz z gronem osób zafascynowanych ideą założenia katolickiej wszechnicy planował on utworzenie w wolnej ojczyźnie uczelni, gdzie prowadzone będą badania naukowe we wszystkich dziedzinach wiedzy w harmonii między nauką a wiarą oraz będzie kształcona i wychowywana przyszła inteligencja katolicka. Tę właśnie uczelnię, utworzoną w przełomowym dla państwa polskiego momencie odzyskiwania niepodległości, powołał do istnienia episkopat polski w 1918 r.

Dziękujemy dzisiaj Bogu za twórcę Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Dziękujemy za rektora niezwykle cenionego i podziwianego, bo jego oddanie i poświęcenie temu dziełu było bezgraniczne. Był przy tym człowiekiem skromnym, nieszukającym rozgłosu i uznania, cieszącym się ogromnym szacunkiem młodzieży akademickiej. Miał wielkie zaufanie do Bożej Opatrzności, będącej źródłem jego pokoju i pogody ducha. Odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Serca Jezusowego, które uczynił patronem uczelni. A choć bez reszty był zaangażowany w sprawy Uczelni i z powodzeniem uprawiał naukę, to na pierwszym miejscu stawiał zawsze miłość do Boga i człowieka.

„Mater amabilis, Matko godna miłości!

Mater pulchrae dilectionis,

módl się za nami!”

(Jan Paweł II, Panno Wierna)

 

W 1918 r. dewizą naszego uniwersytetu stało się zawołanie Deo et Patriae – Bogu i Ojczyźnie. I dewiza ta nieustannie przyświeca społeczności akademickiej KUL. W ciągu swojej blisko 100-letniej historii nasza Uczelnia borykała się z wieloma trudnościami i problemami, zwłaszcza w okresie powojennym i komunistycznym, ale zawsze wiernie wypełniała myśl zawartą w sztandarowym haśle. Służyła Bogu i Ojczyźnie, dbając o niezależność myśli naukowej i kształcąc przyszłe elity intelektualne, bo misja naszej Alma Mater pozostaje niezmienna.

Niemal 100-letnie dzieje naszego Uniwersytetu – to powód do radości i dumy. KUL bowiem jest jednym z pierwszych dzieł wolnych Polaków i pierwszą uczelnią, która podjęła na nowo działalność po zawierusze II wojny światowej. W czasach komunistycznych nazywany był wyspą wolności, oazą prawdy, duchową twierdzą, a w czasach najnowszych – uwzględniając zmieniające się realia – konsekwentnie realizuje idee swojego inicjatora, twórcy i pierwszego rektora ks. Idziego Radziszewskiego.

Dzięki jego wizjonerskiej inicjatywie, ogromnej determinacji i wielkiemu zaangażowaniu powstał w 1918 r. pierwszy polski uniwersytet katolicki, a zarazem pierwsza uczelnia w Lublinie i na Lubelszczyźnie. Jej istnienie przyczyniło się do rozwoju miasta i regionu, podniesienia jego znaczenia na arenie krajowej i międzynarodowej, dało podwaliny pod powstanie ośrodka akademickiego, tworzonego między innymi dzięki zatrudnionym tu wybitnym profesorom znaczących uniwersytetów polskich. Zgodnie z dewizą Deo et Patriae życie publiczne w Polsce i poza jej granicami współtworzą tysiące absolwentów KUL. Są to ludzie Kościoła, nauki, kultury, władzy ustawodawczej, administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, polityki i struktur samorządowych oraz mediów, pełniący często ważne i odpowiedzialne funkcje.

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II jest nowoczesną i prężnie rozwijającą się uczelnią, jednym z najważniejszych ośrodków myśli katolickiej. Niezmiennie ma znaczący wpływ na kształt nauki i kultury polskiej. Istotnym elementem aktywności Uniwersytetu jest promowanie uniwersalnych wartości leżących u podstaw naszej cywilizacji. KUL jest też uczelnią otwartą na cywilizacyjne i naukowe wyzwania współczesności. Prowadzi badania naukowe z zakresu teologii, filozofii, nauk społecznych, prawnych, humanistycznych, a także rozwija je w dziedzinie nauk matematycznych i przyrodniczych. Celem tej uniwersalności jest przygotowanie studentów do pełnej i odpowiedzialnej pracy dla dobra Ojczyzny i Kościoła, bo społeczności akademickiej współcześnie tworzącej KUL przyświeca ta sama dewiza, z którą Uczelnia rozpoczynała swoją działalność – Deo et Patriae.

„Causa nostrae laetitiae,
Przyczyno naszej radości,
módl się za nami!”

(Jan Paweł II, Panno Wierna)

 

W gronie nauczycieli akademickich KUL honorowe miejsce zajmuje wybitny uczony, a zarazem wielki święty – Jan Paweł II. Człowiek zawierzenia, wielokrotnie powtarzający swoje „Totus Tuus, Maryjo”, streszczające przyjętą przez niego do herbu biskupiego dewizę: „Cały Twój jestem, a wszystko co moje, do Ciebie należy. Przyjmuję Cię do wszystkiego, co moje. Użycz mi twego serca, Maryjo”. Jako kapłan, biskup, kardynał i papież nieustannie powierzał Ci, Maryjo, siebie i swoją ukochaną ojczyznę. Za papieżem Polakiem powtarzamy dzisiaj słowa z jego listu datowanego na krótko przed śmiercią, skierowanego na ręce generała zakonu paulinów z okazji 350. rocznicy cudownej obrony klasztoru jasnogórskiego: „Klękając przed obliczem Jasnogórskiej Królowej, modlę się, aby mój naród, przez wiarę w Jej niezawodną pomoc i obronę, odnosił zwycięstwo nad wszystkim, co zagraża godności ludzkiej i dobru naszej Ojczyzny. Polecam Jej macierzyńskiej opiece Kościół na ziemi polskiej, aby przez świadectwo świętości i pokory zawsze umacniał nadzieję na lepszy świat w sercach wszystkich wierzących. Proszę o odwagę dla odpowiedzialnych za przyszłość Polski, aby wpatrzeni w postać O. Augustyna, potrafili bronić każdego dobra, które służy Rzeczypospolitej”. Do tych papieskich intencji dołączamy prośbę o opiekę nad naszą Uczelnią, by niezmiennie wypełniała swoją misję i wciąż wiernie służyła Bogu i Ojczyźnie,

„Virgo fidelis, Panno Wierna,
módl się za nami!”

(Jan Paweł II, Panno Wierna)