BADYLARKA Micromys minutus (Pallas, 1771)
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, rodzina - myszowate Muridae.
WYGLĄD: badylarka jest najmniejszym gryzoniem w Polsce. Masa jej ciała wynosi zwykle 4 - 8 gramów. Długość głowy i tułowia 5,5 - 7,5 cm. Chwytny ogon o długości 5,1 - 7,2 cm, z 120 - 150 pierścieniami pseudołusek. Futro jasnobrązowe, brzuch jaśniejszy. Uszy małe.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w wyglądzie samca i samicy, płeć można rozróżnic jedynie na podstawie narządów rozrodczych.
TRYB ŻYCIA: aktywna całą dobę. Bardzo dobrze się wspina, wykorzystując do tego chwytny ogon. Buduje kuliste gniazda z trawy zawieszone między łodygami roślin (na wys. do 1m). Otwór wejściowy znajduje się w dolnej części gniazda. Gniazda zimowe zakłada najczęściej w ziemi.
DIETA: głównie nasiona traw i ziół, także młode pędy i owady, czasem jaja ptaków.
ROZRÓD: 2-3 razy w roku, po 3-7 młodych w miocie. Ciąża trwa 21 dni. Po ok. 5 tygodniach młode są dojrzałe płciowo.
ŚRODOWISKO: środowiska z wysoką, gęstą roślinnością zielną, czasem pola zbóż.
ROZMIESZCZENIE: cała Polska, wykazuje znaczne wahania liczebności, w niektórych latach pospolita.
OCHRONA: objęta ochroną gatunkową - częściową, wymieniona na czerwonej liście IUCN - kategoria zagrożenia LC.
UWAGI: ze względu na możliwość występowania (czasami w bardzo dużej liczebności) na polach zbóż, uważana za szkodnika i tępiona.
GALERIA
