BĄK Botaurus stellaris (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: Rząd – pełnopłetwe Pelecaniformes, rodzina – czaplowate Ardeidae.
WYGLĄD: Wymiary: długość ciała 70–80 cm, rozpiętość skrzydeł 125–135 cm, masa ciała ok. 1,2 kg (1,0–2,0). Odznacza się krępą sylwetką i płowobrązowym upierzeniem wierzchu ciała, a złotobrązowym spodu. Na całym ciele występują ciemne cętki w kształcie litery „V” lub „I” tworzące pasy wzdłuż ciała. Wierzch głowy jest czarny.
DYMORFIZM: Brak różnic w upierzeniu. Samiec nieco większy od samicy.
ŚRODOWISKO: Zamieszkuje wszystkie typy płytkich zbiorników oraz silnie zarośnięte wysoką roślinnością szuwarową terasy zalewowe rzek.
DIETA: Drobne ryby, płazy, owady wodne, mięczaki, pająki, a także gady i pisklęta ptaków oraz drobne ssaki, głównie gryzonie. Ptaki żerują, czatując nieruchomo na zdobycz albo powoli brodząc w wodzie.
ROZRÓD: Gatunek poligamiczny*. W sezonie ma miejsce tylko jeden lęg złożony z 5–6 jaj (3–7), składanych co 2–3 dni i wysiadywanych 25–26 dni. Młode opuszczają gniazdo po 28–35 dniach, ale lotność uzyskują dopiero po 50–55 dniach.
AKTYWNOŚĆ: Przeloty w III - IV i IX - XI.
ROZMIESZCZENIE: Od Europy Zachodniej, poprzez południową Skandynawię, środkową Rosję, środkową i wschodnią Azję do Pacyfiku. Zimowiska rozciągają się od zachodniej Europy i Wysp Brytyjskich po Azję Mniejszą. Zimuje również we wschodniej, centralnej i południowej Afryce.
LICZEBNOŚĆ: Wielkość europejskiej lęgowej populacji bąka szacowana jest na ok. 20 000–44 000 p. Gatunek zasiedla najliczniej Rosję (10 000–30 000 p.), Ukrainę (4000–4300 p.), Polskę, Rumiunię i Białoruś.
OCHRONA: W Polsce ochrona ścisła. Polska czerwona księga zwierząt (2001): LC gatunek mniejszego ryzyka, ale wymagający szczególnej uwagi; Status zagrożenia w Europie: (V) gatunek narażony na wyginięcie; BirdLife International: SPEC 3; Dyrektywa Ptasia: Art. 4.1, załącznik I; Konwencja Berneńska: załącznik II; Konwencja Bońska: załącznik II; Porozumienie AEWA.
UWAGI: *Stwierdzono do 4 gniazd samic w terytorium jednego samca.
GALERIA