Andrzej Bronk SVD, urodzony 27.04.1938 w Sopocie w rodzinie "od zawsze” kaszubskiej, mieszkał od urodzenia z rodzicami i trójką rodzeństwa w Gdyni, w 1951 r. został członkiem Zgromadzenia Księży Werbistów, ukończył w 1963 (Pieniężno) studium filozoficzno-teologiczne, przyjmując w tym samym roku święcenia kapłańskie, dalsze studia, poprzedzone - w warunkach konspiracji przed UB - drugą, "państwową”maturą w 1964 r. w Warszawie, odbył na Wydziale Filozoficznym KUL, w 1968 "popełnił” magisterium Rozstrzygalność założeń fizyki teoretycznej. (W związku z koncepcją sprawdzalności H. Mehlberga) [promotor ks. prof. Stanisław Kamiński], w 1971 obronił doktorat Język etnologii na przykładzie teorii religii W. Schmidta. Analiza metodologiczna [promotor ks. prof. S. Kamiński; Lublin TN KUL 1974].

W latach 1976/1977/1978 przebywał na stypendium Fundacji Humboldta w Bochum (Hegel-Archiv, prof. O. Pöggeler).

Habilitował się w 1982 pracą Rozumienie, dzieje, język: filozoficzna hermeneutyka H.-G. Gadamera [Lublin KUL 1982, wydanie poprawione 1988], by 1984 uzyskał zatwierdzenie stopnia docenta przez CKK. W 1997 otrzymał tytuł profesora. 18 października 1999 roku otrzymał nominację na stanowisko profesora zwyczajnego.

Członek Polskiej Akademii Umiejętności.

 

Uroczystość wręczenia Doktoratu Honoris Causa KUL  Janowi Pawłowi II

Uroczystość wręczenia Doktoratu Honoris Causa KUL Janowi Pawłowi IIUroczystość wręczenia Doktoratu Honoris Causa KUL Janowi Pawłowi II