Wirtualne Muzeum Przyrodnicze

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Wirtualne Muzeum Przyrodnicze



BOCIAN BIAŁY  Ciconia ciconia (Linnaeus, 1758)


SYSTEMATYKA: Rząd - brodzące Ciconiiformes, rodzina - bocianowate Ciconiidae

WYGLĄD: Gatunek powszechnie znany i rozpoznawalny. Długość ciała 100-115 cm, rozpiętość skrzydeł do 200 cm, masa ciała od 2,5 do 4,5 kg.

DYMORFIZM PŁCIOWY: brak 

AKTYWNOŚĆ: Aktywny w dzień. Zimuje w centralnej i południowej Afryce pokonując niekiedy 10 000 km w drodze na zimowiska. Odlatuje ok. 15 sierpnia wcześniej zbierając się na tzw. sejmy. Znane są sporadyczne przypadki, kiedy pojedyncze osobniki zostają na zimę. Przylatuje w marcu. 

DIETA: Jest gatunkiem mięsożernym, mało wyspecjalizowanym. Zjada bezkręgowce, płazy, gady i drobne ssaki (myszy, krety).

ROZRÓD: Gniazda buduje głównie na słupach i budynkach, rzadziej na drzewach. Do lęgów przystępuje w kwietniu. Składa 3-4 jaja (wyjątkowo 6), które wysiaduje 33-34 dni. Młode pozostają w gnieździe ok. 60 dni.

ŚRODOWISKO: Bocian biały jest ptakiem krajobrazu rolniczego. Zasiedla wiejskie tereny zabudowane (lub ich bezpośrednie sąsiedztwo) otoczone łąkami i polami, które stanowią jego tereny żerowania. W drugiej kolejności miejscami żerowania są zbiorniki wodne. 

ROZMIESZCZENIE: Zasiedla Europę, północne krańce Afryki i Azję Mniejszą. W Polsce gniazduje na terenie całego kraju z wyjątkiem wnętrza zwartych kompleksów leśnych i terenów górskich. Znacznie częstszy na wschodzie i płn-wsch. kraju. 

LICZEBNOŚĆ: Światowa populacja szacowana jest na ponad 166 tys. par. Około 25 % całkowitej populacji bociana gniazduje w Polsce (40 900 par). Na wsch. Polski ma status średnio licznego, a na płd-zach. nielicznego ptaka lęgowego. Na Lubelszczyźnie jego populacja szacowana jest na 4700 par, najliczniejszy jest w gminach położonych nad środkowym Bugiem: Ruda Huta – 92,9 p/100 km2, Sławatycze – 79,2 p/100 km2.

OCHRONA: Gatunek objęty ochroną ścisłą, wymagający ochrony czynnej, status zagrożenia w Europie: V gatunek narażony na wyginięcie, BirdLife International: SPEC 2, Dyrektywa Ptasia: Art. 4.1, załącznik I, Konwencja Berneńska: załącznik II, Konwencja Bońska: załącznik II, Porozumienie AEWA

ŹRÓDŁA INFORMACJI

 

GALERIA 


Więcej [+]