CHOMIK EUROPEJSKI Cricetus cricetus (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, rodzina - chomikowate Cricetidae
WYGLĄD: gryzoń średniej wielkości, masa ciała 250 - 670 (860) gramów. Długość głowy i tułowia 18 - 34 cm, ogona 3 - 7 cm. Ciało krępe z krótkimi kończynami. Futro trójkolorowe (czarno-brązowo-białe) o zmiennych proporcjach każdego z kolorów. Strona grzbietowa futra zwykle żółtobrązowa, brzuch czarny, łapy białe. Od wewnętrznej strony policzków występują tzw. torby policzkowe służące do transportu pokarmu. Zębów 16. Wzór zębowy 1 0 0 3.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w wyglądzie samca i samicy. Samce zwykle większe od samic.
TRYB ŻYCIA: prowadzi terytorialny i samotniczy tryb życia, tylko w okresie rui osobniki różnych płci tolerują swoje towarzystwo. Aktywność głównie nocna. Kopie skomplikowany system nor o średnicy 6-8 cm. W norze znajduje się komora gniazdowa i spiżarnia, w której chomik gromadzi zapasy na zimę (5-30 (70)kg). Pokarm znoszą z odległości nawet 1 km. Zimę spędza w norze poniżej poziomu przemarzania gruntu, śpiąc i odżywiając się zgromadzonymi zapasami. Podczas snu temperatura ciała chomika obniża się z ok. 37°C do ok. 6°C, a częstość oddechów spada do 2 - 13/minutę. Co kilka dni chomiki budzą się i odżywiają zgromadzonymi zapasami. Na wiosnę pojawiają się na powierzchni ziemi w marcu lub kwietniu.
DIETA: zielone części roślin, nasiona, rzadziej pokarm zwierzęcy - bezkręgowce i małe kręgowce.
ROZRÓD: okres rozrodczy od kwietnia do lipca. Zwykle 2 mioty w roku. Ciąża trwa ok. 20 dni, samica rodzi 4-12 młodych. Karmienie mlekiem trwa 18-20 dni. Po ok. 5 tygodniach, gdy potomstwo jest już samodzielne, samica opuszcza rodzinne gniazdo i przenosi się do innej nory. Większość młodych również stopniowo opuszcza rodzinną norę, pozostaje 1-2 osobniki. Młode chomiki uzyskują dojrzałość płciową zwykle dopiero po przezimowaniu. Gatunek promiskuityczny.
ŚRODOWISKO: pierwotnie występował na stepach i łąkach, następnie zaadaptował się do życia w krajobrazie rolniczym, często bardzo blisko osiedli ludzkich. Preferuje gleby ciężkie, w których kopie skomplikowany system nor.
ROZMIESZCZENIE: współcześnie chomik występuje tylko w południowej Polsce, głównie w południowo-wschodniej części kraju.
OCHRONA: ścisła ochrona gatunkowa (wymaga ochrony czynnej), wymieniany na czerwonej liście IUCN - kategoria zagrożenia LC.
UWAGI: przy dużych liczebnościach może być znaczącym szkodnikiem upraw rolniczych. W norach chomików znajdowano od kilku do kilkudziesięciu kilogramów zapasów - często roślin uprawnych.
Chomik jest bardzo wojowniczym zwierzęciem, potrafiącym stawić czoło nawet większym od siebie drapieżnikom, w sytuacji zagrożenia staje słupka, wydaje głośne dźwięki przypominające szczekanie, wymachuje łapami i gryzie ostrymi siekaczami.
GALERIA
ZOBACZ FILM - kliknij "Odtwórz"
(aby powiększyć kliknij dwa razy na ekran)