Urodził się 19.06.1968 roku w Myślenicach w województwie krakowskim (obecnie małopolskim).
Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (specjalizacja - rzeźba, formy użytkowe).

W roku 1988 wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych (OFM) Prowincji OO. Bernardynów, gdzie w latach 1989-1995 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie i Kalwarii Zebrzydowskiej. W ramach umowy seminarium zakonnego z Papieską Akademią Teologiczną uzyskał magisterium z historii sztuki na podstawie pracy: "Obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej. Wybrane zagadnienia z ikonografii Eleusy w Polsce" w 1995 roku.

Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował jako duszpasterz i katecheta w Dukli.
W latach 1997-2002 odbył studia w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w Instytucie Historii Sztuki zakończone egzaminem magisterskim i pracą pt.: „Zespół posągów na fasadzie Kościoła św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. Analiza i próba identyfikacji ikonograficznej" napisaną pod kierunkiem prof. dra hab. Jerzego Lileyki.
W latach 2003-2007 odbył studia doktoranckie z historii sztuki zwieńczone nadaniem tytułu doktora nauk humanistycznych w zakresie historii sztuki na podstawie obronionej w dniu 8 kwietnia 2008 roku rozprawy "Theatrum sacrum we wnętrzach świątyń bernardyńskich jako plastyczny wyraz sarmackiej religijności polskich obserwantów" napisanej pod kierunkiem prof. dra hab. Jerzego Lileyki.

W 1997 roku uczestniczył w sympozjum zorganizowanym przez prowincję bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej „Ze świętym Janem z Dukli w Trzecie Tysiąclecie", na którym wygłosił referat pt.: "Sanktuarium bł. Jana z Dukli. Charyzmat miejsca".
W 2004 roku uczestniczył w seminarium naukowym z okazji dziesięciolecia powstania kustodii bernardyńskiej na Ukrainie w Worzelu koło Kijowa, na którym wygłosił referat: "Ars Christiana oraz jej rola w formacji ludzko-chrześcijańskiej społeczeństwa", opublikowany w materiałach z seminarium w języku ukraińskim.
W 2003 roku brał udział w sesji naukowej organizowanej przez Instytut Historii Sztuki KUL w Kazimierzu nad Wisłą, na której wygłosił referat pt.: "Zespół posągów na fasadzie Kościoła św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. Analiza i próba identyfikacji ikonograficznej" opublikowany w Rocznikach Humanistycznych.
We wrześniu 2007 roku - referat "Ambicje artystyczne bernardynów w epoce nowożytnej" na Konferencji Międzynarodowej Komisji Historii Porównawczej Chrześcijaństwa (CIHEC), 6-10 IX 2007 r. Tekst referatu został złożony do druku.

W latach 2002-2005 pełnił urząd Prowincjalnego Konserwatora Zabytków, w związku z czym opracował prowincjalne statuty konserwatorskie zatwierdzone przez kapitułę prowincjalną w 2005 roku.
W latach 2002-2005 należał do zespołu redakcyjnego "Przeglądu Kalwaryjskiego", w tym samym czasie stale współpracował z czasopismem wydawanym przez sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, "Pielgrzym Kalwaryjski" publikując w nim szereg artykułów zaadresowanych dla kalwaryjskich pątników.
W listopadzie 2007 r. zaproszony przez prowincje św. Michała na Ukrainie do udziału w aranżacji ukraińskiej Kalwarii w Szarogrodzie. Projekty kaplic, które wykonał nawiązując do tradycyjnych rozwiązań barokowych powiązanych z akcentami bizantyńskimi, zostały przyjęte przez zarząd prowincji oraz fundatorów założenia. Projekty Kalwarii ukraińskiej poprzedziło kilka wcześniejszych realizacji projektowych aranżacji wnętrz zniszczonych kościołów m.in. w Połonnem, Zbarażu, Szarogrodzie, Rozkoszy i Czeczelniku.