DARNIÓWKA TATRZAŃSKA Microtus tatricus (Kratochvil, 1952)
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, podrodzina - nornikowate Arvicolinae
WYGLĄD: drobny gryzoń o masie ciała 13 - 36 gramów, długości ciała 8,5 - 11,5 cm, ogona 3,3- 4,8 cm. Futro żółtawo-brązowe, na stronie brzusznej jaśniejsze.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w wyglądzie samca i samicy
TRYB ŻYCIA: żyje w podziemnych norach i wolnych przestrzeniach w rumoszu skalnym. Jest aktywna głównie nocą.
DIETA: zielone części roślin, korzenie, nasiona, owoce.
ROZRÓD: okres rozrodczy trwa od kwietnia do sierpnia jednak samice rodzą tylko jeden raz w roku, zwykle 2-4 młode. Młode osobniki osiągają dojrzałość płciową dopiero w następnym roku, co jest bardzo rzadkim zjawiskiem u gryzoni nornikowatych, a wynika z trudnych warunków życia i krótkiego okresu wegetacyjnego w górach.
ŚRODOWISKO: siedliska górskie, zarówno leśne (bory świerkowe, zarośla jarzębinowe) jak również pietro kosodrzewiny, hale i ziołorośla. W Polsce na wysokości 1100 - 2300 m n.p.m..
ROZMIESZCZENIE: darnówka tatrzańska jest endemitem karpackim, w Polsce występuje w Tatrzańskim i Babiogórskim Parku Narodowym i w rezerwacie Pilsko
OCHRONA: ścisła ochrona gatunkowa, wymieniana na czerwonej liście IUCN - kategoria zagrożenia LC, Dyrektywa Siedliskowa UE załącznik II i IV
UWAGI:
GALERIA