ŻYCIORYS:

         Ur. 19 IV 1927 r. w Gdańsku. Podczas okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie, gdzie wstąpił do Szarych Szeregów. W wieku 17 lat wziął udział w Powstaniu Warszawskim, doznając ciężkich ran oparzeniowych. W zaangażowaniu konspiracyjnym i powstańczym, w podjętej za okupacji pracy samokształceniowej oraz w ówczesnym doświadczeniu wartości chrześcijaństwa tkwiły już korzenie działalności intelektualnej i społecznej, jaką rozpoczął po zakończeniu wojny i prowadził aż do śmierci. Do Lublina przyjechał po raz pierwszy w 1946 r. W KUL-u studiował w latach 1946/47 i 1947/48 pedagogikę oraz filozofię. Następnie przeniósł się na Uniwersytet Łódzki, gdzie kontynuował studia pedagogiczne, specjalizując się w dziedzinie pedagogiki społecznej. Uczęszczał tam również na zajęcia z socjologii i filozofii.

     W roku 1950 uzyskał absolutorium. W tym samym roku został aresztowany za działalność w Solidacjach Mariańskich i skazany na 7 lat więzienia. Zwolniony po odbyciu 2/3 wyroku, w 1955 powrócił do Lublina, by ukończyć przerwane studia. W 1956 r. uzyskała w KUL-u stopień magistra nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki(pracą napisaną pod kierunkiem prof. Jana Dobrzańskiego). W latach 1957-58 został asystentem na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej przy Katedrze Socjologii Chrześcijańskiej kierowanej przez prof. Strzeszewskiego.

     W 1969 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii na Uniwersytecie Warszawskim. Promotorem rozprawy był prof. Stefan Nowak. W tymże roku objął stanowisko adiunkta na Sekcji Historii Wydziału Humanistycznego KUL. W roku 1981 przeszedł na reaktywowany Wydział Nauk Społecznych (Sekcja Socjologii), gdzie pracował do końca życia. Był starszym wykładowcą najpierw przy Katedrze Socjologii Ogólnej prof. Jana Turowskiego, potem przy Katedrze Socjologii Rodziny i Wychowania. Istotne znaczenie dla rozwoju jego zainteresowań miał zapewne kontakt z ks. prof. Józefem Majką. Zajmował się głównie socjologią religii, socjologią miasta oraz wybranymi zagadnieniami najnowszej historii Kościoła i katolicyzmu w Polsce. Głęboko przeżywana przez niego idea wspólnoty uniwersyteckiej angażowała go wszechstronnie w sprawy uczelni i jej związków ze społeczeństwem. Był członkiem Instytutu Geografii Historycznej Kościoła w Polsce, Wydziału Nauk Społecznych Towarzystwa Naukowego KUL i Rady Naukowej Ośrodka Obliczeniowego KUL. Nie pozostał obojętny wobec wydarzeń, które miały miejsce w Polsce w roku 1980.

      18 września 1980 r. został przewodniczącym Tymczasowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „S" w KUL-u. Jako przedstawiciel Uniwersytetu wszedł do Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „S" na Lubelszczyźnie. Był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, a także uczestnikiem obrad „okrągłego stołu". W czerwcu 1989 r. został wybrany senatorem RP. Zmarł 7 lutego 1990 roku. Pozostawił po sobie sto kilkadziesiąt publikacji o różnorodnej tematyce. 

Autor: Alina Betlej
Ostatnia aktualizacja: 28.11.2010, godz. 22:14 - Alina Betlej