Ur. 15 VIII 1912 r. w Twerze (Rosja), zm. 20 III 1989 r. w Lublinie. Studiował na Politechnice Warszawskiej (1930-1934), dyplom inżynierski otrzymał tamże jednak dopiero po II wojnie światowej, w 1945 r. W 1946 r. zapisał się na historię sztuki na KUL-u, gdzie odbył studia pod kierunkiem Mariana Morelowskiego, u którego został, w 1947 r., starszym asystentem, prowadził ćwiczenia, wykłady, a także bibliotekę Katedry Historii Sztuki. Od 1945 r. pracował w Inspekcji Budowlanej Zarządu Miejskiego w Lublinie (od 1948 r. jako inspektor budownictwa miasta), w latach 1950-1964 był Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Lublinie, w latach 1964-1972 pracował w Wojewódzkim Biurze Projektów Budownictwa Wiejskiego i lubelskim „Miastoprojekcie", w latach 1972-1978 był zastępcą dyrektora do spraw naukowych i konserwatorskich w Pracowni Konserwacji Zabytków.
Gawarecki był zasłużonym badaczem kultury Lublina, współautorem przewodników po Lubelszczyźnie: Województwo Lubelskie (wraz z T. i K. Wilgatami, 1957) oraz po Lublinie: Ulicami Lublina (wraz z Czesławem Gawdzikiem, 1976). Z jego bogatego dorobku wymienić należy również: Lublin (wraz z Czesławem Gawdzikiem, 1959); Brama Krakowska w Lublinie (wraz z H. Podlewskim, 1971); O dawnym Lublinie. Szkice z przeszłości miasta (Lublin 1974, wyd. 2. 1986); Kultura artystyczna miasta w okresie renesansu ([w:] Dzieje Lublina. Próba syntezy, Lublin 1965). Zwracał uwagę na źródła ikonograficzne oraz zapomniane przez badaczy relacje i inne źródła pisane, np.: Najstarszy widok Lublina A. Hogenberga z 1617 r. i jego późniejsze powtórzenia w XVII i XVIII wieku („Studia i Materiały Lubelskie" 1(1963)); Stary Ratusz w rynku lubelskim ([w:] 400-lecie Trybunału Koronnego w Lublinie. Materiały z sesji naukowej z 20 XI 1978, Lublin 1982).

 

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)


 

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 26.04.2013, godz. 10:19 - Ireneusz Marciszuk