Ur. 23 VIII 1931 r. w Warszawie. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Pracą zawodową związany przede wszystkim z Przedsiębiorstwem Państwowym Pracowni Konserwacji Zabytków Oddział w Warszawie (główny rzeczoznawca ds. inwentaryzacji zabyt­ków), Muzeum Narodowym w Warszawie (był jego wieloletnim wicedyrekto­rem) oraz Stowarzyszeniem Historyków Sztuki (kierował biurem Zarządu Głównego, a następnie był gospodarzem na Zamku w Niedzicy). Bardzo bezpośredni, dowcipny, dusza towarzystwa, lubiany przez studentów, ceniony jako doświadczony i ciekawy dydaktyk.

Na KUL od 1979 do 1990 r., zatrudniony na niepełnym etacie w Katedrze Historii Sztuki Średniowiecznej na stanowisku starszego wykładowcy. Prowa­dził zajęcia ze szczególnie bliskiego mu muzealnictwa i podstaw konserwacji, ponadto ćwiczenia ze wstępu do historii sztuki, wykłady monograficzne (poświęcone problematyce dworu polskiego), proseminarium oraz seminarium magisterskie. Autor wielu artykułów i książki: Bartłomiej Nataniel Wąsowski teoretyk i architekt XVII w. (Wrocław 1975), będącej drukowaną wersją roz­prawy doktorskiej obronionej w 1964 r. na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem prof. Władysława Tomkiewicza).

 

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)

 

 

 

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 04.09.2014, godz. 09:05 - Ireneusz Marciszuk