Ur. 11 XII 1971 r. w Świdniku. W latach 1990-1995 odbył studia z historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1996 r. uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy Mnemosyne - sztuka jako organ społecznej pamięci w pismach Aby Warburga, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr hab. Elżbiety Wolickiej-Wolszleger. Od 1997 r. był związany z redakcją Kwartalnika Literackiego „Kresy", należał później również do zarządu Stowarzyszenia wydającego ten periodyk. Wpływał na charakter, kształt oraz zawartość merytoryczną pisma m.in. poprzez zamieszczane tam własne przekłady anglojęzycznej twórczości (John Ruskin, Robinson Jeffers, Lawrence Durrell) czy wybranych esejów cenionych brytyjskich i amerykańskich krytyków sztuki i literatury (Adrian Stokes, Clement Greenberg, Meyer H. Abrams, Donald B. Kuspit). W październiku 1999 r. został zatrudniony na stanowisku asystenta, a następnie adiunkta w Katedrze Teorii Sztuki i Historii Doktryn Artystycznych Instytutu Historii Sztuki KUL i prowadził zajęcia z tego zakresu. Brał udział w organizacji kolejnych cyklicznych seminariów metodologicznych w Kazimierzu Dolnym, podczas których referował także swoje osiągnięcia naukowe (John Ruskin - epistemologia pejzażu', Artifex artifici additus. Ruskinowska poetyka opisu; Time Past and Time Présent). Aktywnie uczestniczył również w innych ogólnopolskich konferencjach (Mare maggiore. Ruskin wobec malarstwa Tintoretta podczas Sesji Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Łódź, listopad 2002 r.; Le désir de la ville. Wenecja Marcela Prousta, Seminarium SHS, Nieborów, listopad 2004 r.). Uchwycenie szerszego kontekstu poruszanych zagadnień oraz dostęp do materiałów umożliwiały przyznane mu w tym czasie zagraniczne stypendia (Paryż - 2000, 2003 r.; Londyn - 2002 r.) i granty (m. in. finansowane przez Komitet Badań Naukowych).

Jesienią 2003 r. zdobył stopień doktora nauk humanistycznych wnikliwą rozprawą The Paradise of Cities. Obraz Wenecji w pismach Johna Ruskina, napisaną pod kierunkiem prof. dr hab. Elżbiety Wolickiej-Wolszleger. Po obronie dysertacji poświęcił się pracy tłumacza, która dawała Mu szczególną satysfakcję. Translatorski talent, lingwistyczne wyczucie, połączone z sumiennym systematycznym podejściem, znajdowały uznanie takich autorytetów, jak prof. Wiesław Juszczak, recenzent doktoratu. Podjął więc pionierską próbę przekładu tekstów i fragmentów dzieł Johna Ruskina posegregowanych tematycznie w antologii Niewinne oko. Szkice o sztuce (wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011), sfinalizowanej później dzięki przyjacielskim staraniom i determinacji współpracowników. Zaawansowane działania nad tą publikacją oraz kolejne projekty naukowe (habilitacja poświęcona Proustowi) i plany przerwała nagła śmierć. Odszedł niespodziewanie wiosennej nocy 24/25 marca 2007 r. wraz z sezonową zmianą czasu...

Jako wielki entuzjasta literatury i sztuki uczynił je nie tylko zawodowym zajęciem, ale też prywatną pasją - obok muzyki, rozległych zainteresowań oraz wiedzy interdyscyplinarnej.

 

(„Roczniki Humanistyczne" 58(2010), z. 4)

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 25.04.2013, godz. 13:42 - Ireneusz Marciszuk