Urodził się 29 listopada 1933 roku w Kowlu. W 1951 roku zdał maturę w Liceum im. Stefana Czarneckiego w Chełmie i zaczął studiować historię sztuki w KUL. Był jednym z inicjatorów powstania Koła Młodych Plastyków, które rok później przekształciło się w grupę „Zamek”. Michalczuk wziął udział w pierwszej wystawie Koła w klubie PKiST w Lublinie (maj 1956), w drugiej wystawie Koła w CBWA w Lublinie (luty 1957), w pierwszej wystawie grupy „Zamek” w warszawskiej galerii Krzywe Koło (maj 1956), w wystawie grupy w klubie TPPR w Białymstoku (czerwiec 1957) i w klubie PKiST w Lublinie (listopad 1957). Uprawiał malarstwo, rysunek, incydentalnie rzeźbę, opublikował kilka tekstów na łamach „Struktur” (dodatku plastycznego do „Kameny”).
Z uczestnictwa w działalności grupy „Zamek” zrezygnował, gdy bezpośrednio po studiach (1957) został asystentem w Sekcji Historii Sztuki KUL i rozpoczął pracę nad doktoratem. W 1959 roku wyjechał na stypendium do Holandii, podróżował do Francji, po Belgii, Włoszech, Niemieckiej Republice Demokratycznej. 1963 roku w Uniwersytecie Warszawskim obronił pracę doktorską (promotor: prof. Władysław Tomkiewicz). Do 1967 roku był adiunktem w Sekcji Historii Sztuki KUL. W latach 1967-1972 był zatrudniony w Pracowniach Konserwacji Zabytków w Lublinie. W 1972 roku przeniósł się do Kielc, gdzie był wicedyrektorem Pracowni Konserwacji Zabytków. Sześć lat później objął kierownictwo Muzeum i Domu Pracy Twórczej Stowarzyszenia Historyków Sztuki na Zamku w Niedzicy. Mieszkał tam z rodziną i pracował od jesieni 1978 do 1995 roku; następnie jeszcze przez dziesięć lat przebywał w Niedzicy. W 2005 roku  przeniósł się do Józefosławia koło Piaseczna, gdzie mieszka do dziś.

 

Opracowała Anna Kiszka

Autor: Marta Zbańska
Ostatnia aktualizacja: 29.04.2013, godz. 15:57 - Ireneusz Marciszuk