DZIĘCIOŁ DUŻY Dendrocopos major (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA:Rząd-dzięciołowe Piciformes, rodzina-dzięciołowate Picidae
WYGLĄD: Długość ciała ok. 23 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 44 cm, masa ok. 88 g. Osobniki obu płci są tej samej wielkości. Duża głowa z mocnym i spiczastym dziobem, smukły tułów i długi ogon służący do podpierania się przy poruszaniu się po pniach drzew. Grzbiet, skrzydła, kuper, ogon oraz wierzch głowy w kolorze czarnym. U samca z tyłu głowy wyraźna, poprzeczna, czerwona pręga. Czerwona jest także dolna część brzucha i podogonie.
DYMORFIZM PŁCIOWY: U samicy brak plamy z tyłu głowy.
ŚRODOWISKO: Występuje we wszystkich typach naszych lasów, także w parkach, ogrodach i alejach.
DIETA: Żywi się owadami wystepującymi w drewnie, w okresie zimy i jesieni chętnie je nasiona oraz np. wywieszaną przez ludzi słoninę.
ROZRÓD: Gatunek monogamiczny. Okres gniazdowania: kwiecień - czerwiec. Ptaki najczęściej gniazdują w dziuplach wykutych w drzewach, na wysokości od 0,5 do 20 m nad ziemią. Corocznie wykuwa nową dziuplę, tylko czasem wykorzystuje starą. Korzysta także ze skrzynek lęgowych. Jaja składane są w pierwszej dekadzie maja (ok. 5–7szt.). Przez ok. 13 dni wysiadywane są przez oboje rodziców. Pisklęta przebywaja w dziupli przez ok. 25 dni.
AKTYWNOŚĆ:
ROZMIESZCZENIE: W Polsce pospolity ptak osiadły.
LICZEBNOŚĆ:
OCHORONA: Gatunkowa, ścisła.
UWAGI: Dzięki specjalnej budowie czaszki, dzioba i mięśni szyi częstotliwość uderzeń dzioba w pień drzewa może dochodzić do 18 razy na sekundę. Serie uderzeń o różnej częstotliwości służą również do porozumiewania się pomiędzy poszczególnymi osobnikami w lesie.