<<Żubr<< DZIK EUROPEJSKI Sus scrofa (Gray, 1821) >>Daniel>>
SYSTEMATYKA: rząd - parzystokopytne Artiodactyla, rodzina - świniowate Suidae
WYGLĄD: Największy przedstawiciel rodziny świniowatych. Masa ciała dorosłego osobnika sięga 350 kg. Wysokość w kłębie sięga 110 cm. Masywne, krępe ciało o wydłużonym, silnie rozwiniętym z przodu tułowiu. Ubarwienie zmienne, zima ciemnobrunatne, czasem czarne, w lecie jaśniejsze. Szyja krótka, głowa duża i wydłużona, zakończona mocnym ryjem. Oczy małe, uszy osadzone wysoko, sterczące. W stałym uzębieniu posiada 44 zęby, o formule (szczęka i żuchwa): 3143. Posiada duże wystające na zewnątrz kły (tzw. szable).
DYMORFIZM PŁCIOWY: Samce są znacznie większe od samic, posiadają też znacznie dłuższe kły.
AKTYWNOŚĆ: Głównie nocna, szczególnie latem, kiedy zaczyna żerowanie przed zachodem słońca i kończy przed świtem. Zimą żeruje też w ciągu dnia.
DIETA: Wszystkożerny. Głównie pokarm roślinny (zjada wszystkie części roślin), szczególnie chętnie zawierające składniki wysokoenergetyczne (np. żołędzie, bukiew, kasztany). Często żeruje na uprawach rolnych (zboża, kukurydza). Zjada również pokarm zwierzęcy; głównie bezkręgowce, ale też: płazy, ryby, jaja i pisklęta, drobne gryzonie, padlinę. Czasem też poluje na młode jeleniowate, zające, króliki.
ROZRÓD: Dojrzałość płciową osiąga w wieku 8-10 miesięcy. Ruja (w Polsce) od października do grudnia. Ciąża trwa średnio 115 dni. Samica rodzi najczęściej na przełomie marca i kwietnia. W miocie znajduje się najczęściej 4-8 młodych (czasem nawet do 12).
ŚRODOWISKO: Zasiedla zróżnicowane siedliska, od żyznych lasów liściastych, po monokultury iglaste, również bagna i agrocenozy. Wiosną wychodzi na polany, zręby, gdzie wcześniej topnieje śnieg; latem żeruje we wszystkich siedliskach, jesienią zaś najczęściej na polach uprawnych.
ROZMIESZCZENIE: Główny zasięg występowania obejmuje niemal całą Europę (bez części północnej) i cześć Azji. W Polsce zasiedlają cały obszar, najliczniej w zachodniej i północnej części kraju.
OCHRONA: Gatunek łowny z okresami polowań: odyńce, wycinki (osobniki powyżej 2 roku życia), przelatki (osobniki które ukończyły 1 rok) oraz warchlaki - przez cały rok, lochy - od 15 sierpnia do 15 stycznia.
UWAGI: Dzik jest gatunkiem, który szybko przystosował się do zmian środowiska naturalnego, jego liczebność w ostatnich latach rośnie, coraz częściej obserwuje się liczne występowanie tego gatunku w aglomeracjach miejskich.
GALERIA
ZOBACZ FILM - kliknij "Odtwórz"
(aby powiększyć kliknij dwa razy na ekran)