napis_400
gorski_150   Prof. sztuk muz. Kazimierz Górski (1944-2009)

      Wybitny i charyzmatyczny dyrygent, chórmistrz, muzykolog i pedagog. Wielololetni profesor i wykładowca Instytutu Muzykologii KUL oraz dyrygent Chóru Akademickiego KUL. Także kierownik Zakładu Teorii Muzyki w Instytucie Muzyki Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
        Prof. K. Górski Urodził się w 1944 w Rakowie, ukończył studia muzykologiczne na KUL oraz dyrygenturę w PWSM w Poznaniu. W latach 1976-1998 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Instytutu Muzykologii KUL. Od roku 1980 wykładał na UMCS – pełnił w Instytucie Muzyki funkcje kierownika Zakładu Dyrygentury Wokalno-Instrumentalnej (1992-1996) i kierownika Zakładu Teorii Muzyki (od 2000 r.). W roku 1993 otrzymał tytuł profesora.
        Prowadził niezwykle bogatą działalność artystyczną, ponad trzydzieści pięć lat kierując chórami lubelskimi. W roku 1969 reaktywował Chór Akademicki UMCS. Jako dyrygent Chóru Akademickiego KUL (1971-1998) osiągnął niesłychanie wysoki poziom artystyczny, udokumentowany wieloma nagrodami w konkursach, udziałem w prestiżowych koncertach i festiwalach w wielu krajach świata i licznymi nagraniami. Wielokrotnie koncertował dla Ojca Świętego Jana Pawła II w Polsce, w Rzymie oraz w Ziemi Świętej. W roku 2001 założył przy Wydziale Artystycznym zespół wokalno-instrumentalny Camerata Lubelska, z którym realizował własne unikatowe projekty muzyczne. Odnalazł w archiwach wiele nieznanych utworów kompozytorów polskich XVII i XVIII wieku, które następnie opracował i wykonał. Dokonał licznych prawykonań współczesnych kompozycji polskich i zagranicznych. Za wybitne dokonania artystyczne został wielokrotnie nagrodzony.
       Od wielu lat szczególną opieką otaczał młodszych pracowników nauki. Posiadał znaczący wkład w kształcenie młodej kadry dyrygentów w środowisku lubelskim i w całej Polsce. Był promotorem ponad dwudziestu przewodów doktorskich, recenzentem wielu prac doktorskich, habilitacyjnych oraz autorem laudacji profesorskich. Wielką wagę przywiązywał do promowania młodszych kolegów-dyrygentów i ich zespołów.
      Jako juror wielu festiwali i ekspert w zakresie sztuki muzycznej zawsze dokonywał rzetelnych ocen oraz służył pomocą i radą. Człowiek wielkiej wrażliwości, skromności i pokory wobec sztuki, dla wielu dyrygentów był niedoścignionym wzorem. Posiadał niezwykłą umiejętność kreowania muzyki. Jako charyzmatyczny dyrygent-chórmistrz wychował całe pokolenia pasjonatów śpiewu chóralnego. W środowisku muzycznym cieszył się wielkim autorytetem. Zmarł 30 kwietnia 2009 r. Jego śmierć to wielka strata dla społeczności uniwersyteckiej i dla świata muzyki. 
Autor: o. Julian Śmierciak
Ostatnia aktualizacja: 24.10.2012, godz. 11:16 - Liliana Kycia