Badania i zajęcia związane z literaturą oświecenia i romantyzmu prowadzone były od początku istnienia polonistyki na KUL-u. W okresie dwudziestolecia międzywojennego literaturą wieku XVIII i XIX zajmowali się dr Piotr Bańkowski, ks. dr Cezary Pęcherski i ich następcy - profesorowie: Wiktor Hahn, Julian Krzyżanowski i Henryk Życzyński. Po wojnie katedrę literatury polskiej, po poległym w kampanii wrześniowej H. Życzyńskim, objął prof. Juliusz Kleiner, przekazując ją już w trzecim trymestrze roku akademickiego 1944/45 prof. Stefanowi Kawynowi.

 

Od roku akademickiego 1950/51 kierownikiem był prof. Czesław Zgorzelski, właściwy twórca Katedry Literatury Oświecenia i Romantyzmu. Zainicjował on również działalność prekursorskiej w badaniach nad literaturą romantyczną tzw. „lubelskiej szkoły genologicznej”, którą tworzyli m.in. Wiesław Grabowski, Ireneusz Opacki, Danuta Paluchowska, Marian Maciejewski, będący jednocześnie następcą Profesora na stanowisku kierownika katedry (lata 1978-2007, z przerwą między 1997 a 2005 r., kiedy kierowanie katedrą przejęła prof. Danuta Paluchowska).

 

Od roku 2007 kierownikiem katedry pozostaje prof. Dariusz Seweryn.

 

W przeszłości prócz już wspomnianych z katedrą związani byli: prof. Małgorzata Łukaszuk–Piekara i prof. Roman Doktór.

Obecnie zespół pracowników tworzą: prof. Dariusz Seweryn, prof. Wacław Pyczek, dr hab. Małgorzata Cwenkdr Monika Kulesza-Gierat.

Pracownicy związani z katedrą w przeszłości

 

Autor: Małgorzata Cwenk
Ostatnia aktualizacja: 20.12.2013, godz. 22:07 - Małgorzata Król