Ks. Prof. dr hab. Edward Walewander- Kierownik Katedry

 

       

 

Korzenie pedagogiki porównawczej sięgają okresu postnapoleońskiego, kiedy to w wyniszczonej wojnami Europie wprowadzano nowy ład polityczny, gospodarczy i społeczny. Towarzyszyła temu refleksja nad negatywnym wpływem wojen na naturę człowieka. Pojawiło się wtedy powszechne przekonanie o konieczności budowania zaufania i pokoju pomiędzy jednostkami i narodami. Wielkie nadzieje wiązano z edukacją człowieka. Panowało wówczas jeszcze silnie przekonanie okresu Oświecenia, że wychowanie jest skutecznym narzędziem postępu społecznego. To wszystko zainspirowało francuskiego pedagoga Marc - Antoine Jullien de Paris do podjęcia badań nad możliwościami wychowania człowieka w poszczególnych krajach. Myśl tę podjęło z czasem wielu innych pedagogów. Po I wojnie światowej - podobnie jak sto lat wcześniej po zniszczeniach napoleońskich - kiedy szukano nowych dróg naprawy wychowania, profesor pedagogiki KUL Zygmunt Kukulski, omawiając główne prądy w ówczesnych badaniach pedagogicznych, stwierdził, że pedagogika porównawcza jest w ostatnich czasach gorliwie uprawiana. W swojej rozprawie habilitacyjnej wskazał podstawowe zadania tego kierunku pedagogiki. „Podaje ona - pisał - wiadomości o zwyczajach i urządzeniach wychowawczo - dydaktycznych wszystkich krajów i narodów kulturalnych. Ponieważ każdy naród na mocy właściwości rasy, historycznego rozwoju, odrębnych warunków klimatycznych, geograficznych, kulturalnych i wpływów postronnych wyrobił sobie właściwe formy wychowawcze, znajomość ich może mieć nie tylko znaczenie informacyjne, ale i naukowe" (Główne momenty myśli i badań pedagogicznych, Lublin 1923, s. 78).

 

Zacytowano tu pedagoga naszego Uniwersytetu, by podkreślić, że rodowód pedagogiki porównawczej na KUL sięga początków okresu międzywojennego. Utworzenie w 1997 r. Katedry Pedagogiki Porównawczej było nawiązaniem do badań tamtego czasu. Najważniejszy jednak jest fakt reaktywowania Instytutu Pedagogiki na Wydziale Nauk Społecznych KUL. Wykłady i badania z tej dziedziny podjął w nim i prowadził do roku akademickiego 2001/02 prof. Mieczysław J. Adamczyk. Jego następcą został ks. prof. KUL Edward Walewander.
Zapotrzebowanie na badania z dziedziny pedagogiki porównawczej wynikły - podobnie jak to było wcześniej w jej rozwoju - w okresie kolejnego kryzysu człowieka, jaki ujawnił się w Polsce po 1989 r. kiedy wreszcie można było mówić otwarcie o spustoszeniach w dziedzinie wychowania, jakie zostawił po sobie PRL. Należy dokonać wielkiej przebudowy naszego systemu oświatowego. W tym procesie badania w omawianej tu dziedzinie pedagogiki odegrają bez wątpienia rolę szczególną.

 

Zakres pedagogiki porównawczej jest szeroki. Obejmuje ona bowiem problemy, które stanowią przedmiot badań również innych nauk, musi więc posługiwać się metodami badawczymi właściwymi wielu dziedzinom. Są to głównie powszechnie znane metody ilościowe i jakościowe. Trzeba tu podkreślić, że dobór odpowiednich metod badawczych zależy od celu, jakiemu mają służyć badania z pedagogiki porównawczej. Najczęściej są to monografie dotyczące oświaty w poszczególnych krajach, jak też porównania systemów szkolnych różnych państw. Badania porównawcze, obrazujące oświatę w poszczególnych krajach, nastręczają niemałych trudności. Muszą one spełniać wiele warunków, z których najważniejszą jest porównywalność badanych podmiotów. Punktem wyjścia jest ustalenie jednakowej terminologii, co wbrew pozorom nie jest łatwe.

 

 

* * *

 

Skład osobowy Katedry Pedagogiki Porównawczej:

 

ks. prof. dr hab. Edward Walewander- Kierownik Katedry
dr Agnieszka Linca-Ćwikła - asystent

 

 

 

* * *

Byli pracownicy Katedry Pedagogiki Porównawczej:

 

prof. dr hab. Mieczysław Adamczyk

dr Agnieszka Jaworska

 



 

 

Autor: Ks. prof. Edward Walewander
Ostatnia aktualizacja: 18.11.2016, godz. 22:07 - Agnieszka Linca-Ćwikła