Historia Wydziału



Wydział Zamiejscowy Nauk o Społeczeństwie w Stalowej Woli utworzony w 2004r. kształci specjalistów pedagogiki, socjologii i inżynierii środowiska. Służąc Prawdzie spełnia oczekiwania, budzi nadzieje, współtworzy i zaciekawia burzliwą historią.

 


Początki działalności KUL w Stalowej Woli łączą się nierozerwalnie z bazyliką konkatedralną Matki Bożej Królowej Polski, świątynią poświęconą w 1973r. przez Ks. Kard. Karola Wojtyłę, późniejszego Ojca Świętego Jana Pawła II. Przy tym to kościele, już od jesieni 1977r., ks. prob. Edward Frankowski organizuje Studium o Rodzinie Katolickiej, przekształcając go na początku roku 1980 w ośrodek organizujący stałe, otwarte wykłady uniwersyteckie profesorów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Na tak przygotowanym gruncie, w czerwcu 1981r. powstaje w Stalowej Woli Komitet Organizacyjny Filii KUL, a 4 września tegoż roku odbywa się uroczysta inauguracja wykładów uniwersyteckich z udziałem prorektora KUL prof. Damiana Wojtyski, który wygłosił wykład inauguracyjny. Pracą Zespołu Organizacyjnego, któremu patronuje Biskup Przemyski ks. Ignacy Tokarczuk, kieruje ks. prob. E. Frankowski. Jego działania wspiera zdecydowanie Solidarność Regionu Ziemia Sandomierska.

Stan wojenny brutalnie przerywa zapoczątkowany tok studiów. Zakaz zgromadzeń dotyczy bowiem również - czego nigdzie indziej nie odnotowano - organizowania wykładów uniwersyteckich w Stalowej Woli. Komitet Organizacyjny zostaje zdelegalizowany, a środki zgromadzone na rachunku zostają skonfiskowane. W trudnych latach stanu wojennego nic nie wskazuje na to, by ta pierwsza, wyższa i zarazem katolicka Uczelnia w mieście, stała się symbolem solidarności i konsekwentnych dążeń do przemiany życia społecznego jego mieszkańców i całego regionu. A jednak, po zwycięskim strajku w Hucie Stalowa Wola w sierpniu 1988r., wraz z narodzinami III Rzeczpospolitej odradza się również „Filia KUL”, „nielegalny proboszcz” ks. Edward Frankowski, zostaje Biskupem Solidarności, a w Punkcie Konsultacyjnym KUL, mieszczącym się w obiektach parafialnych, rozpoczyna studia 44 studentów eksternistycznych. W mieście zyskującym Biskupa, ożywają nadzieje nawiązujące do tradycji twórców stalowowolskiego ośrodka przemysłowego, w przeciągu roku oddano do użytku nowy budynek dydaktyczny. Decydujący udział w tym przedsięwzięciu miała Huta Stalowa Wola, Solidarność HSW i organizacja z Belgii, znana pod nazwą Grupa Przyjaciół Polski z West- Flandren. Wielkim przyjacielem Filii był profesor KUL śp. ks. Joachim Kondziela. W takim klimacie punkt konsultacyjny, przekształcony w 1990r. przez Senat KUL w Filię Wydziału Nauk Społecznych, przyjmuje coraz większą liczbę studentów. Pełna poświęcenia praca, w większości dojeżdżających, ponad 100 wykładowców wydaje owoce. Pierwszym dziekanem Filii WNS KUL w latach 1990-1999, latach decydujących o szansach i skali rozwoju Uczelni, był prof. dr hab. Piotr Kryczka. Niezwykłą rolę w rozwoju Filii odegrała również prof. Teresa Kukołowicz.

W 1991 roku Huta Stalowa Wola przekazała Uczelni obiekty przy ul. Ofiar Katynia, w skład których weszły: hotel pracowniczy i stołówka wraz z klubem oraz zakończyła budowę Biblioteki Uniwersyteckiej, którą również podarowała Uczelni. W tym samym roku powołana została do działania Fundacja Uniwersytecka, której celem podstawowym stało się materialne wspieranie i rozwój Filii KUL. W 1994r. Fundacja Uniwersytecka odkupiła drugi hotel robotniczy od Huty Stalowa Wola i poddała wszystkie obiekty, kapitalnemu remontowi. Powstala w ten sposób infrastruktura miasteczka akademickiego z prawdziwego zdarzenia. Dzięki temu w latach 1996-1998 w Filii WNS mogło się już kształcić 5,5 tysiąca studentów. W ten oto sposób na przestrzeni zaledwie kilku lat, stalowowolski ośrodek KUL stukrotnie zwiększył ilość studentów. W roku 1999 dzięki przychylności władz Miasta i aktywności Fundacji rozpoczęto budowę nowoczesnej Auli Uniwersyteckiej, której budowę zakończono w roku Jubileuszowym. Budynek Auli, mieszczącej ponad 500 miejsc, 16 sal do zajęć oraz kaplicę akademicką na 500 miejsc, w znacznym stopniu wzbogacił bazę lokalową Uczelni. Przy kaplicy akademickiej z ołtarzem papieskim, przy którym Papież Jan Paweł II odprawił Mszę św. na placu Piłsudskiego w Warszawie w czerwcu 1999 roku, rozwija się duszpasterstwo akademickie.

Rok 2003 przynosi kolejne daleko idące i niezwykle intensywne zmiany. Dzięki zaangażowaniu Biskupa Sandomierskiego ks. prof. Andrzeja Dzięgi i zdecydowanemu poparciu Rektorów KUL z Filii Wydziału Nauk Społecznych KUL, w niespełna 2 lata, wyłania się samodzielny wydział. Utworzony w tym celu Międzywydziałowy Instytut Nauk o Społeczeństwie i o Rodzinie otwiera Uczelni możliwości do przyjęcia nowych wykładowców. Jednocześnie studia KUL w Stalowej Woli wzbogacają się o kierunek prawa. We wrześniu 2004 powstają warunki do utworzenia samodzielnego Wydziału Zamiejscowego Nauk o Społeczeństwie i Senat KUL przyjmuje Uchwałę o powołaniu ósmego z kolei Wydziału KUL, ustalając jednocześnie, iż Filia WNS działać jeszcze będzie do września 2005r. tj. do czasu realizacji podjętych zobowiązań.

Obecnie WZNoS KUL kształci ok. 2600 studentów, zatrudnia ponad 100 wykładowców, w większości będących samodzielnymi pracownikami naukowymi. Jego pierwszym dziekanem jest ks. prof. dr hab. Marian Wolicki. Dla realizacji celów dydaktycznych, Wydział dysponuje trzema budynkami dydaktycznymi z 2300 miejscami wykładowymi i dobrze zaopatrzoną biblioteką. W dwóch akademikach jest 560 miejsc noclegowych dla studentów, 16 pokojów gościnnych dla wykładowców oraz 4 mieszkania dla samodzielnych pracowników naukowych. Na potrzeby wychowania fizycznego dostępne są sale gimnastyczne Gimnazjum nr 2 oraz miejskie obiekty sportowe.
Autor: Rafał Olko
Ostatnia aktualizacja: 26.11.2008, godz. 20:20 - Rafał Olko