II Katedra Historii Nowożytnej
Katedra powstała w 1947 roku, pierwotnie jako Katedra Historii Nowożytnej Europy Zachodniej i Krajów Pozaeuropejskich. W roku akademickim 1967/68 została przekształcona w II Katedrę Historii Nowożytnej. Na jej kierownika powołano prof. Władysława Rostockiego, zatrudnionego w KUL-u od 1966 roku. Po jego przejściu na emeryturę w 1984 roku kierownictwo Katedry Senat Akademicki powierzył prof. Janowi Ziółkowi, który sprawował je do 2007 r. W latach 2007-2009 Katedrą kierował jako kurator prof. Zbigniew Eugeniusz Niebelski; od 1 X 2009 funkcję kierownika objęła dr hab. Anna Barańska.
Pracownicy Katedry:
† prof. dr hab. Władysław Rostocki (1967-1984)
† prof. dr hab. Jan Ziółek (1969-2007)
(em.) prof. dr hab. Hanna Dylągowa (1969-1987)
(em.) dr Jan Skarbek (1967-1985)
dr hab. Witold Matwiejczyk, prof. KUL (1988-2011; obecnie kierownik Katedry Historii Krajów Języka Niemieckiego)
dr hab. Anna Barańska, prof. KUL (od 1996) - obecnie kierownik Katedry
dr Ewa Ziółek (od 2007)
dr Alicja Puszka (od 2010)
dr Marcin Baranowski (od 2011)
Badania naukowe prowadzone w Katedrze koncentrują się wokół epoki napoleońskiej i powstania listopadowego; problematyki politycznej, społecznej i religijnej okresu Sejmu Wielkiego, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego; dziejów Kościoła rzymskokatolickiego na ziemiach polskich w epoce zaborów; stosunków między papiestwem i Rosją w XIX w.; historii szkolnictwa i opieki społecznej.
Oprac. Anna Barańska
