Przemówienie Rektora KUL w czasie

uroczystości inauguracji Katolickich Wszechnic Ludowych w Województwie Lubelskim

Mętów, gm. Głusk - 9 listopada 2013r.

 

Jest mi niezmiernie miło, w imieniu całej społeczności akademickiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II powitać Państwa na uroczystości inauguracji Katolickich Wszechnic Ludowych w naszym województwie. Idea wszechnic ludowych ma bardzo długą i bogatą tradycję; w Polsce zaczęła się tworzyć na początku XX w. Jednym z dwu jej nurtów rozwojowych, był nurt katolicki. Charakterystyczną cechą wszechnic ludowych było elastyczne odwoływanie się do potrzeb potencjalnych słuchaczy oraz przeświadczenie o konieczności permanentnego kształcenia i popularyzowania wiedzy. Bardzo się cieszę, że urzeczywistniając ideę wszechnic otwieramy dzisiaj kolejną jej edycję.

 

Chciałbym bardzo serdecznie podziękować naszym dzisiejszym gospodarzom, na czele z panem wójtem Jackiem Anasiewiczem, za wybranie na tę okazję Zespołu Szkół w Mętowie imienia Jana Pawła II. Osoba błogosławionego Jana Pawła II, wieloletniego profesora naszej Alma Mater łączy nasze społeczności. Jednoczy nas wszystkich w miłość i przywiązaniu do ziemi ojczystej, ziemi rodzinnej przodków.

Jestem wdzięczny panu Marszałkowi Województwa Lubelskiego Krzysztofowi Hetmanowi za podjęcie wspólnych działań na rzecz reaktywowania Katolickich Wszechnic Ludowych w naszym województwie. Obecność Arcybiskupa Lubelskiego Stanisława Budzika jest dla nas znakiem życzliwego wsparcia Kościoła Lubelskiego dla podjętych działań; mam nadzieję że parafie włączą się owocnie i będą ważnym elementem działania wszechnic.

Proszę pozwolić, że przywołam jakże znamienne słowa Ojca Świętego Jana Pawła II wygłoszone w 1999r. w Zamościu podczas pielgrzymki do Polski. Ojciec Święty pozwiedzał wówczas: „Jeżeli mówię o poszanowaniu ziemi, nie mogę zapomnieć o tych, którzy najbardziej są z nią związani, którzy znają jej wartość i godność. Myślę tu o rolnikach, którzy nie tylko na Zamojszczyźnie, ale w całej Polsce, bezpośrednio zmagają się z ziemią, czerpiąc z niej owoce niezbędne dla życia mieszkańców miast i wsi. Nikt tak jak pracujący na roli, nie może zaświadczyć o tym, że wyjałowiona ziemia nie daje plonów, zaś pielęgnowana z miłością jest szczodrą karmicielką. Z wdzięcznością i szacunkiem chylę głowę przed tymi, którzy przez wieki użyźniali tę ziemię potem czoła, a gdy trzeba było stawać w jej obronie nie szczędzili również krwi”.

 

W dobie przemian gospodarczych, społecznych i kulturowych pragniemy – nawiązując do bogatych tradycji wszechnic – podejmować działania na rzecz wychowania obywatelskiego, rozbudzania tożsamości regionalnej i międzykulturowej, przeciwdziałania marginalizacji społecznej, rozwijania demokracji lokalnej, ochrony lokalnego dziedzictwa kulturowego, edukacji środowiskowej, szerzenia nowoczesnej oświaty rolniczej oraz animacji społeczno-kulturalnej środowisk lokalnych na obszarach wiejskich naszego regionu.

Żywię głębokie przekonanie, że działania podjęte na rzecz rozwoju lubelskiej wsi oraz naszego regionu, będą owocne i trwałe, że dadzą nowa szansę rozwoju mieszańców Lubelszczyzny.