<<Daniel<< JELEŃ SIKA (WSCHODNI) Cervus nippon (Temminck, 1838) >>Jeleń szl.>>
SYSTEMATYKA: rząd - parzystokopytne Artiodactyla, rodzina - jeleniowate Cervidae
WYGLĄD: Przedstawiciel rodziny jeleniowatych, mniejszy od jelenia szlachetnego. Masa ciała samca dochodzi do 80 kg. Wysokość w kłębie sięga 110 cm. Mocna budowa ciała, zbliżona do jelenia szlachetnego. Ubarwienie sierści jest zmienne, od brązowo-rudawego, poprzez, czerwono-oliwkowe, szare do czarno-brązowego. Na grzbiecie oraz na tylnych kończynach widoczne są jasne plamki. Głowa stosunkowo mała o krótkiej części twarzowej. Szyja porośnięta dłuższym włosem tworzącym grzywę sięgającą podstawy kończyn przednich. W stałym uzębieniu posiada 34 zęby o formule: szczęka - 0133, żuchwa - 3133. Samce posiadają poroże długości do ok. 80 cm.
DYMORFIZM PŁCIOWY: Jedynie samiec posiada poroże, ponadto jest większy i cięższy od samicy.
AKTYWNOŚĆ: Aktywny nocą.
DIETA: Spożywa głównie trawy, rośliny dwuliścienne zielne, paprocie a także liście, pędy i korę drzew i krzewów.
ROZRÓD: Dojrzałość płciową osiąga w wieku 16-18 miesięcy. Ruja odbywa się w zależności od położenia geograficznego; od września do listopada. Ciąża trwa średnio 210 dni. Samica rodzi na przełomie maja i czerwca zwykle 1 młode.
ŚRODOWISKO: Gatunek leśny. Preferuje gęste lasy liściaste i mieszane, obfite w podszyt z występującymi zbiornikami wodnymi i mokradłami.
ROZMIESZCZENIE: Gatunek introdukowany. Naturalnym obszarem występowania jest wschodnia Azja. W Polsce występuje na Śląsku (k. Pszczyny) oraz w okolicach Zalewu Wiślanego.
OCHRONA: Gatunek łowny z okresem polowań (byki, łanie i cielęta) - od 1 października do 15 stycznia.
UWAGI:
GALERIA