Kierownik - ks. prof. dr hab. Stanisław Zięba, prof. zw.

ks. dr hab. Jacek Łapiński, adiunkt

dr n. med. Beata Nakonieczna, adiunkt
dr Agnieszka Zielińska, asystent

Katedra Ekologii Człowieka prowadzi działalność naukowo-dydaktyczną od początku istnienia Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego KUL (1998 r), jednakże jej początki sięgają roku 1992. Wchodziła ona wówczas w skład Sekcji Filozofii Przyrody i Ochrony Środowiska na Wydziale Filozofii. Od początku funkcję kierownika Katedry pełni ks. prof. dr hab. Stanisław Zięba.

W ramach prac z zakresu problematyki ekologii człowieka pracownicy katedry prowadzą badania w dwóch głównych kierunkach:

  1. środowiskowych uwarunkowań zdrowia (Beata Nakonieczna),
  2. humanistycznych aspektów relacji człowiek-przyroda, rozwijanych w ramach zaprojektowanej dyscypliny – ekologii humanistycznej (Stanisław Zięba, Jacek Łapiński).

W obszarze badań własnych ks. prof. dr hab. Stanisław Zięba specjalizuje się w ekologii człowieka, metodologii ekologii oraz historii ekologii. Dr Beata Nakonieczna własne badania koncentruje wokół ekologii człowieka oraz epidemiologii środowiskowej. Specjalizacja badawcza ks. dr. hab. Jacka Łapińskiego dotyczy ekofilozofii, kulturowych aspektów relacji człowiek-przyroda, a także filozofii techniki.

Oprócz wymienionego zakresu badań Katedra bierze udział w międzynarodowych programach naukowych. W ich ramach prowadzona jest np. współpraca między czasopismami naukowymi: Człowiek i Przyroda oraz Human Ecology. Wśród dalszych planów wymienić można zainicjowanie wymiany pracowników naukowych i studentów, oraz podjęcie współpracy w zakresie organizacji spotkań naukowych, w tym konferencji naukowych, z Instytutem Medycyny w Archangielsku (Rosja).

Katedra Ekologii Człowieka współpracuje obecnie z Instytutem Ekologii Karpat NAN Ukrainy (prof. Stefan Stojko) oraz Instytutem Patologii Klinicznej Lwowskiego Uniwersytetu Medycznego (prof. D. Zerbino)

Ważniejsze publikacje pracowników Katedry:

  • Zięba S., Natura i człowiek w ekologii humanistycznej, Zakład Ekologii Człowieka, Lublin 1998.
  • Zięba S., Dylematy bezpieczeństwa ekologicznego, Zakład Ekologii Człowieka, Lublin 1998, (dwujęzyczna monografia, w j. polskim i ukraińskim).
  • Zięba S., Ekosystem leśny wartością człowieka. IBL, EkoKUL, Warszawa-Lublin 2002.
  • Zięba S., Historia myśli ekologicznej, Wydział Matematyczno-Przyrodniczy KUL, Lublin 2004.
  • Łapiński J., Gajirbeg Abdurakhmanov, Rozwój myśli ekologicznej w Polsce i w Rosji – wybrane aspekty, EkoKUL, Lublin 2005.
  • Nakonieczna B., 2001: Koncepcja świadomości ekologicznej w aspekcie zdrowotnym [w] Edukacja ekologiczna wobec wyzwań XXI wieku, red. J. Dąbrowski, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, s. 169-173
  • Nakonieczna B., Zięba S., Wrońska I., 2002: Zdrowotne aspekty ekologii w świadomości młodzieży, Zdrowie Publiczne, 4, s. 460-465.
  • Nakonieczna B., Wrońska I., 2003: Świadomość ekologiczna młodzieży a edukacja zdrowotna, Keryks, T: II, nr 1, s. 177-191.
  • Nakonieczna B., Wrońska I., 2003: Świadomość ekologiczna młodzieży w aspekcie zdrowotnym, Pielęgniarstwo XXI wieku, 2, s. 29-34.
  • Nakonieczna B., 2004: Ekozdrowotna postawa młodzieży. Annales UMCS Sectio D Medicina, vol.LIX, suppl. XIV, 318, s. 169-174.
  • oprac. ks. dr Jacek Łapiński
kec
Pracownicy Katedry