Głównym zagadnieniem, wokół którego koncentrują się prace Katedry Etyki pozostaje odkryta przez Karola Wojtyłę „normatywna moc prawdy". Normatywność prawdy (stwierdzona przez podmiot moralny prawda domaga się od tegoż samego podmiotu jej respektowania) jest odkrywana (ujmowana) w doświadczeniu zaprzeczenia - przez podmiot poznający - poznanej i uznanej prawdy. Odkrycie to leży u podstaw sformułowania teorii etycznej (personalizm etyczny) rozumianej jako antropologia normatywna. Sama teoria (etyka) jest wynikiem fenomenologicznego opisu tego doświadczenia, jego interpretacji i ostatecznego wyjaśnienia. Normatywność prawdy pozwala odsłonić fenomen osobowej godności człowieka, dzięki czemu ugruntowana zostaje teza o tejże godności jako źródle i kryterium moralnej wartości czynu. Podmiot moralny konstytuuje się (spełnia moralnie) właśnie poprzez wierność poznanej przez siebie prawdzie - w ten sposób respektując własną godność wyznacza granice dla własnej wolności (wolność w prawdzie).

Powyższe rezultaty teoretycznego opracowania fenomenu moralności domagają się „praktycznego przełożenia" (zastosowania), do rozwiązywania szczegółowych zagadnień (problemów) ujawniających się tak w życiu poszczególnych osób, jak i społeczności. Dysponując teorią etyczną mającą charakter dyscypliny metodologicznie i epistemologicznie autonomicznej (niezależnej), można przystąpić tak do odsłaniania podstaw tzw. etyk stosowanych, jak i rozwiązywania konkretnych zagadnień, jakie się w ich obrębie ujawniają.



Pracownicy Katedry


Kierownik - ks. Alfred Wierzbicki, dr hab., prof. KUL

ks. Andrzej Szostek, prof. dr hab.
Jacek Frydrych, dr

Autor: Ewa Grygierzec
Ostatnia aktualizacja: 26.04.2015, godz. 19:45 - Andrzej Zykubek