Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Katedra Historii Sztuki Nowoczesnej
tel. (081) 445 43 34

Kierownik
prof. dr hab. Lechosław Lameński

dr hab. Dorota Kudelska, prof. KUL
dr Elżbieta Błotnicka-Mazur


Katedra powstała 1 października 1974 roku. Na jej czele stali: prof. dr hab. Andrzej Ryszkiewicz (początkowo jako kurator, po czym w latach 1981-90 jako kierownik), prof. dr hab. Jacek Woźniakowski (w latach 1974-1981 kierownik), prof. dr hab. Elżbieta Wolicka-Wolszleger (w latach 1990-1992 kurator), prof. dr hab. Andrzej K. Olszewski (w latach 1992-1999 kierownik) oraz prof. dr hab. Lechosław Lameński (pracownik katedry od 1974, a od 1999 do chwili obecnej jej kierownik).

prof. dr hab. Andrzej Ryszkiewicz (drugi od lewej) ze studentami 

Ponadto w katedrze okresowo byli zatrudnieni następujący pracownicy naukowo-dydaktyczni: mgr Barbara Guściora-Tanana (1971-1974), dr Piotr Rudziński (1976-1981, 1999-2000)  oraz dr Jan Wiktor Sienkiewicz (1993-1999). Obecnie jej kadrę stanowią: prof. dr hab. Lechosław Lameński (od 1982), dr hab. Dorota Kudelska, prof. KUL (od 1987) i dr Elżbieta Błotnicka-Mazur (od 2005).

Zajęcia dydaktyczne prowadzone przez pracowników katedry to wykłady kursowe i monograficzne, ćwiczenia, proseminaria i seminaria, w całości poświęcone sztuce polskiej i europejskiej, od XVIII-wiecznego klasycyzmu po sztukę XX wieku (do 1939 roku).

Zarówno w latach ubiegłych, gdy trzon katedry stanowili samodzielni pracownicy naukowo-dydaktyczni dojeżdżający z Krakowa (prof. Jacek Woźniakowski) i Warszawy (prof. Andrzej Ryszkiewicz, prof. Andrzej K. Olszewski), jak i obecnie, gdy jej obsadę stanowią wychowankowie Instytutu Historii Sztuki KUL, prace badawcze koncentrują się na sztuce polskiej i europejskiej, związkach plastyki z literaturą oraz na wybranych zagadnieniach sztuki i teorii sztuki, od połowy XVIII po połowę XX wieku. Ponadto pracownicy uczestniczą aktywnie w życiu artystyczno-naukowym miasta i regionu, przygotowują konferencje i biorą udział w lokalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych sesjach naukowych, a ich dokonania naukowe i organizacyjne są doceniane i zauważane, czego efektem bywają nagrody i wyróżnienia.

Prof. dr hab. Lechosław Lameński, autor książki o Tomaszu Oskarze Sosnowskim, XIX-wiecznym rzeźbiarzu polskim czynnym w Rzymie (zob.: Tomasz Oskar Sosnowski 1810-1886. Rzeźbiarz polski w Rzymie, Lublin 1997), jest również znawcą dokonań Tadeusza Stryjeńskiego, jednego z najciekawszych architektów w środowisku krakowskim, czynnego od 2 poł. XIX po lata 30. XX wieku oraz sztuki kontrowersyjnego rzeźbiarza Stanisława Szukalskiego i grona jego uczniów zrzeszonych w Szczepie Rogate Serce, aktywnych w dwudziestoleciu międzywojennym. Za swoje prace trzykrotnie został uhonorowany wyróżnieniem im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa (1975, 1980, 1983), przyznawanym przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki.

Zajmuje się także działalnością publicystyczną, jest autorem licznych tekstów z zakresu krytyki artystycznej. Od wielu lat pełni funkcję Prezesa Oddziału Lubelskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Za działalność społeczną otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi (2005).

Dr hab. Dorota Kudelska, prof. KUL, absolwentka filologii polskiej (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza) i historii sztuki (KUL) prowadzi interdyscyplinarne badania dotyczące związków literatury ze sztukami wizualnymi (głównie na gruncie polskim w XIX i XX wieku). Rozprawę doktorską poświęciła Juliuszowi Słowackiemu, jego zainteresowaniom artystycznym i problemom plastycznej recepcji jego dzieła (zob.: Juliusz Słowacki i sztuki plastyczne, Lublin 1997). Przez szereg lat konsekwentnie zajmowała się życiem i twórczością Jacka Malczewskiego w świetle – nieznanej badaczom oraz nieopracowanej – ogromnej i rozproszonej korespondencji artysty. Efektem tych badań stała się rozprawa habilitacyjna Dukt pisma i pędzla. Biografia intelektualna Jacka Malczewskiego (2009), uhonorowana nagrodą Nowych Książek.

  

Dr Elżbieta Błotnicka-Mazur zajmuje się polską sztuką XX wieku, a także zagadnieniami związanymi z technologią sztuk plastycznych. Obroniła rozprawą doktorską (2010) poświęconą lubelskiemu architektowi i malarzowi Bohdanowi Kelles-Krauzemu, aktywnemu w Lublinie i na Lubelszczyźnie w okresie dwudziestolecia międzywojennego.