Katedra Personalizmu Chrześcijańskiego została erygowana 1 lutego 2005 roku. Jej założycielem, a zarazem pierwszym kierownikiem został ks. prof. dr hab. Krzysztof Guzowski. Ukonstytuowanie się katedry w ramach Instytutu Teologii Dogmatycznej KUL stanowiło uwieńczenie i owoc dotychczasowej refleksji personalistycznej jej polskich prekursorów, a zarazem twórców lubelskiej szkoły personalistycznej: ks. prof. Wincentego Granata, kard. prof. Karola Wojtyły i ks. prof. Czesława S. Bartnika. W katedrze na stanowisku adiunkta zatrudnieni są także: bp dr Wacław Depo oraz ks. dr Grzegorz Barth. W ramach katedry prowadzone są systematyczne badania z zakresu filozofii i teologii osoby, humanizmu chrześcijańskiego, epistemologii, metodologii i hermeneutyki personalistycznej, rozwijając w ten sposób dorobek wielkich Personalistów polskich i zagranicznych, jak np. E. Mouniera, R. Guardiniego. Katedra aktywnie współpracuje z najbardziej znaczącymi dziś ośrodkami naukowymi rozwijającymi myśl personalistyczną, m.in. w Hiszpanii czy Włoszech. Należy zdawać sobie sprawę, że refleksja nad osobą ludzką winna posiadać charakter kerygmatyczny i promujący. Służy temu „Kolekcja Katedry Personalizmu Chrześcijańskiego KUL”, w ramach której prezentowane są najciekawsze dzieła z zakresu personalizmu. W Kolekcji ukazało się dotychczas kilkanaście książek. Mając na względzie promocję osoby ludzkiej oraz jej wielowymiarowy rozwój, na wniosek katedry Senat KUL powołał Podyplomowe Studia w zakresie nauczania myśli Jana Pawła II dla nauczycieli i wychowawców. Mają one umożliwić kształcenie nauczycieli i wychowawców w nurcie myśli Jana Pawła II, aby przywrócić nową jakość kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży w oparciu o pogram wychowawczy inspirowany personalizmem Wielkiego Polaka.

    Personalizm jako kierunek myśli, który skupia w sobie zagadnienia teoretyczne i praktyczne, indywidualne i społeczne, zyskuje coraz większy rozgłos, a także uznanie nie tylko ze strony filozofów czy teologów, ale i przedstawicieli innych dziedzin naukowych: psychologów, etyków, pedagogów czy dziennikarzy. Tym samym stanowi dogodny obszar budowania płaszczyzny dialogu między licznymi dyscyplinami zajmującymi się problematyką osoby ludzkiej, wyznaczając właściwy horyzont jej rozumienia oraz interpretacji. Zamiarowi temu towarzyszy idea Lubelskich Dni Personalizmu, których pierwsza edycja poświecona osobie i personalizmowi Ks. Prof. Wincentego Granata miała miejsce w KUL 26 i 27 kwietnia 2010 roku. Było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Polsce, z którym wielu reprezentantów nauk humanistycznych wiąże duże nadzieje na rozwój myśli w kluczu osoby. Sympozjum to dowiodło niezbicie, że rozwijanie personalizmu, zwłaszcza tego w wydaniu ks. W. Granata (personalizmu chrześcijańskiego), jest dziś zadaniem priorytetowym, nie tylko dla teologów, ale i reprezentantów niemal wszystkich dziedzin humanistycznych.

Autor: Ewa Zięba
Ostatnia aktualizacja: 09.02.2011, godz. 17:08 - Ewa Zięba