Katedra Teologii Religii
prowadzi badania nad określeniem statusu metodologicznego teologii religii, jej natury i miejsca pośród innych dyscyplin teologicznych i religiologicznych, a także wzajemnych relacji i powiązań pomiędzy tymi dyscyplinami głównie z racji tego, że jest to dyscyplina młoda i na gruncie polskiej teologii ciągle obecna formalnie w zbyt małym stopniu.
Pluralizm religii świata (tzw. pluralizm de facto) pociąga za sobą konieczność udzielenia odpowiedzi na pytanie o znaczenie tych religii w historii zbawienia (tzw. pluralizm de iure), a przede wszystkim o miejsce chrześcijaństwa pośród innych religii (theologia religionum) oraz o znaczenie roli Kościoła w zbawieniu człowieka. Przejście z paradygmatu ekskluzywistycznego do inkluzywistycznego oraz z kategorii absolutności chrześcijaństwa do wyjątkowości niesie ze sobą nowy sposób uzasadniania specyficznego i niepowtarzalnego statusu chrześcijaństwa w świecie religii, które to uzasadnianie dokonywane jest w ścisłym powiązaniu teologii religii z teologią fundamentalną. Nie chodzi wyłącznie o uzasadnianie chrześcijańskich roszczeń, lecz o poszukiwanie tego, co łączy chrystianizm z innymi religiami, stanowiąc podstawę dialogu międzyreligijnego; także o kształtowanie nowego spojrzenia na związane z tymi religiami kultury. W Katedrze podejmuje się też problematykę sekt – ich kryteriologia i krytykę, łącznie z ukazywaniem destruktywnego oddziaływania na osobę i społeczeństwo.
powrót
