KOSZATKA Dryomys nitedula (Pallas, 1778)
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, rodzina - popielicowate Gliridae
WYGLĄD: drobny gryzoń o masie ciała 15 - 47 gramów, długości głowy i tułowia 7 - 11 cm, ogona 6 - 9 cm. Oczy duże, ciemne. Futro szaro-brązowe, na stronie brzusznej białe lub jasno szare. Uszy wyraźnie widoczne. Na głowie wyraźnie widoczna czarna przepaska biegnąca wokół uczu do ucha. Ogon puszysty, górą popielaty, spodem białawy. Wzór zębowy 1 0 1 3.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w budowie samca i samicy.
TRYB ŻYCIA: jest gryzoniem nadrzewnym o aktywności nocnej. Gniazda letnie zakłada w dziuplach lub budkach lęgowych. Na zimę zapada w hibernację wykorzystując zazwyczaj gniazda ziemne np. pod korzeniami starych drzew. Ze snu zimowego budzi się pod koniec marca lub w kwietniu.
DIETA: zarówno pokarm roślinny, jak i zwierzęcy: pączki drzew, młode liście, owoce, nasiona drzew (żołędzie, orzeszki buka, orzechy laskowe, nasiona grabu), bezkręgowce, jaja i pisklęta ptaków.
ROZRÓD: samice rodzą raz w roku (czerwiec-lipiec) od 2 do 6 młodych. Karmienie trwa zwykle 3 - 4 tygodnie. Młode uzyskują dojrzałość płciową dopiero po przezimowaniu.
ŚRODOWISKO: głównie lasy liściaste i mieszane, chociaż spotykana też w borach świerkowych. Zamieszkuje drzewostany z bogatym podszytem i runem.
ROZMIESZCZENIE: na izolowanych stanowiskach, głównie w płn.-wsch. Polska (Puszcza Białowieska i Knyszyńska), Puszcza Świętokrzyska, Babiogórski Park Narodowy, Sudety (1 stanowisko).
OCHRONA: ścisła ochrona gatunkowa, wymieniana na Czerwonej Liście IUCN - kategoria zagrożenia LC, w załączniku III Konwencji Berneńskiej
UWAGI: jest hodowana jako zwierzę domowe i osobniki pochodzące z hodowli można legalnie kupić w sklepach zoologicznych. W hodowli rozmnaża się stosunkowo łatwo i nie zasypia na zimę. W związku z handlem tym gatunkiem zdarzały się przypadki przemytu koszatek zza wschodniej granicy, gdzie była odławiana w naturze.
GALERIA
