KRWAWODZIÓB Tringa totanus (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: Rząd: siewkowe Charadriiformes, rodzina – bekasowate Scolopacidae.
WYGLĄD: Wymiary ciała: długość ciała 27–29 cm, masa 85–200 g. Charakterystyczne cechy budowy to długie nogi, szyja i wydłużony dziób. Ptak szarobruntny, z czarnym drobnym wzorem na wierzchu ciała. Spód ciała białawy, ale pokryty ciemnymi podłużnymi prążkami na szyi, piersi i w górnej części brzucha. Wokół okczu wyraźna, biała obrączka. Nogi są jaskrawe, jasnoczerwone, dziób czerwony u nasady, z ciemnym końcem. Młode podobne do dorosłych ptaków.
DYMORFIZM: Brak.
ŚRODOWISKO: Ptak ten gniazduje na otwartych, podmokłych obszarach porośniętych średniej wysokości roślinnością zielną, w sąsiedztwue terenów zalanych płytką wodą. W Polsce związany jest przede wszystkim z wilgotnymi, zalewowymi łąkami kośnymi i pastwiskami w dolinach rzek niżowych, nielicznie zasiedla również łąki na obrzeżach jezior i stawów.
DIETA: Owady, pajęczaki, skorupiaki, mięczaki itp.
ROZRÓD: Dojrzałość płciową osiąga w 1 roku życia. Gniazduje z reguły w luźnych skupieniach, liczących kilkakilkanaście par, niekiedy pojedynczo. Bardzo często w towarzystwie czajek i rycykow. Gniazdo jest płytkim dołkiem wygrzebanym w ziemi, niemal zawsze w kępce roślinności wyższej niż rosnąca w najbliższym otoczeniu, szczególnie na pastwiskach.Ptaki odbywaja 1 lęg rocznie. Pierwsze zniesienie pojawia się w drugiej połowie kwietnia (w zniesieniu 3-4 jaja). Jaja wysiaduja oboje rodzice przez okres 22 do 30 dni. Po kilku- kilkunastu godzinach od wyklucia młode opuszczaja gniazdo. Lotność osiągają w 25-35 dniu życia.
AKTYWNOŚĆ: Głównie dzienna, ale żeruje także nocą. Przeloty odbywają się nocą. Poza lęgowiskami wystepuje w niewielkich stadkach. Nie broni terytoriów lęgowych, ptaki gniazdujące w sąsiedztwie wykorzystują wspólne żerowiska.
ROZMIESZCZENIE: Areał lęgowy krwawodzioba obejmuje w Europie przede wszystkim północną, wschodnią i centralną część kontynentu, gdzie gatunek powszechnie występuje na terenach śródlądowych. Zimowiska populacji europejskich obejmują atlantyckie wybrzeża Europy Zachodniej i Afryki Północnej oraz basen Morza Śródziemnego. Większość krajowej populacji gnieździ się w dolinach rzek centralnej i wschodniej Polski, głównie w strefie Nizin Środkowopolskich.
LICZEBNOŚĆ: Europejska populacja lęgowa krwawodzioba oceniana jest na 330 000–530 000 p. Ptaki najliczniej gniazdują na Islandii (100 000 p.), w Rosji (10 000–100 000 p.), w Norwegii (40 000–80 000 p.), na Białorusi (40 000–70 000 p.). W większości krajów europejskich obserwowany jest spadek liczebności tego gatunku.
OCHRONA: W Polsce gatunek objety jest ochrona ścisłą, wymaga ochrony czynnej; status zagrożenia w Europie: D gatunek zagrożony z racji zmniejszania się liczebności populacji; BirdLife International: SPEC 2; Dyrektywa Ptasia: Art. 4.2, załącznik II; Konwencja Berneńska: załacznik III; Konwencja Bońska: załącznik II.
UWAGI:
GALERIA