konwersatorium

 

Prowadzący zajęcia:

Termin zajęć:

Miejsce zajęć:

 

 

  • Ograniczenia:

Wiedza ogólna z zakresu literatury i kultury XIX i XX wieku.

  • Treści programowe:

Pojęcie krytyki teatralnej.

Miejsce krytyki teatralnej w nauce o teatrze.

Status recenzji teatralnej.

Krytyka teatralna w akademickich badaniach nad teatrem.

Podstawy teorii krytyki teatralnej.

Spory o krytykę teatralną w okresie 20-lecia międzywojennego.

Rozwój krytyki teatralnej – rys historyczny.

Towarzystwo Iksów – analiza wybranych recenzji.

Poeci romantyczni jako krytycy teatralni.

Najwybitniejsi krytycy teatralni XX w.: Władysław Bogusławski, Tadeusz Pawlikowski, Władysław Zawistowski, Tadeusz Żeleński-Boy, Franciszek Siedlecki, Antoni Słonimski, Karol Irzykowski, Tymon Terlecki, Konstanty Puzyna, Marta Fik, Tadeusz Nyczek, Elżbieta Morawiec.

Badacz teatru wobec  materiału jakim jest  recenzja (Recenzja  a rekonstrukcja spektaklu).

Pisanie i omawianie recenzji z wybranego spektaklu.

  • Założenia i cele przedmiotu:

Opanowanie podstaw teorii krytyki teatralnej.

Zapoznanie z różnymi wzorcami wypowiedzi krytycznej.

Poznanie mistrzów polskiej krytyki teatralnej.

Opanowanie ujęcia historycznego krytyki teatralnej.

Uwrażliwienie na bieżące wydarzenia życia teatralnego i reakcje współczesnej krytyki.

Wykształcenie umiejętności czytania, analizy i interpretacji recenzji teatralnych.

Opanowanie umiejętności praktycznych:

– napisanie recenzji ze spektaklu teatralnego (wybranego typu teatru),

– rekonstrukcja wybranego przedstawienia teatralnego.

  • Literatura:

Literatura podstawowa – obowiązująca:

T. Kostkiewiczowa, Krytyka literacka i teatralna, [w:] Słownik literatury polskiego oświecenia, red. T. Koskiewiczowa, Wrocław 1974.

Krytyka teatralna, [w:] Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Teatr widowisko, Warszawa 2000, s. 625-657;

Krytycy teatralni XX wieku. Postawy i światopoglądy, red. E. Udalska, Katowice 1992; 

Słownik polskich krytyków teatralnych, t. 1, red. naukowa E. Udalska, Warszawa 1994;

Sto przedstawień w opisach polskich autorów, oprac. Z. Raszewski, Wrocław 1993;

Szkice o krytyce teatralnej, red. E. Udalska, Katowice 1981;

E. Udalska, Krytyka teatralna. Rozważania i analizy, Katowice 2000;

E. Udalska, Przybliżenie stanu badań nad polską krytyką teatralną, [w:] Teatrologia polska u schyłku XX wieku, red. J. Michalik, A. Marszałek, Kraków 2001, s. 139-149.

Wokół teorii i historii krytyki teatralnej, red. E. Udalska, Katowice 1979;

Wprowadzenie do nauki o teatrze, t. 3: Odbiorcy dzieła teatralnego. Widz - krytyk - badacz, red. J. Degler, Wrocław 1978;

Literatura uzupełniająca – zalecana:

K. Gajda, O krytyce teatralnej, Kraków 2003;

Polska krytyka teatralna w XIX wieku, red. E. Udalska, Warszawa 1994;

L. Schiller, Na progu nowego teatru 1908-1924, oprac. J. Timoszewicz, Warszawa 1978;

Tenże, Droga przez teatr 1924-1939, oprac. J. Timoszewicz, Warszawa 1983;

Irena Sławińska, „Krakus” Norwida w życiu teatralnym Młodej Polski, „Pamiętnik Teatralny” 1973, z. 2, s. 205-232.

Z. Szweykowski: Krytyka teatralna w dobie pozytywizmu wobec aktora i reżysera. „Pamiętnik Teatralny" 1953 z. 1, s. 153-156, przedruk w: Teatr warszawski drugiej połowy XIX wieku, red. T. Sivert, Wrocław 1957, s. 192-246.

  • Metody dydaktyczne:

metody dialogowe

praca z tekstem

elementy wykładu konwersatoryjnego

zajęcia terenowe (udział w spektaklach)

  • Zaliczenie:

Na podstawie aktywnego uczestnictwa w zajęciach oraz formy pisemnej (recenzja z wybranych spektakli).

Autor: Mariusz Lach
Ostatnia aktualizacja: 29.09.2011, godz. 10:23 - Mariusz Lach