Ks. prof. dr hab. Edward Walewander,
ur. 6.12.1947 r. w Niemirówku,
kapłan archidiecezji lubelskiej, kanonik
honorowy Kapituły Archikatedralnej Lubelskiej,
Kapelan Jego Świątobliwości.

Adres: ul. Zana 70 m. 5; 20 - 601 Lublin,

tel.: służbowy (081) 445 33 11,
domowy (081) 743 49 36;

e - mail: ewale@kul.lublin.pl.

Konsultacje
we wtorki od godz. 13.00 do 14.30
w siedzibie Katedry, pokój C 311.




walewander_edward_ks

Magisterium z teologii na Leopold - Franzens - Universität (Innsbruck 1974), tam też doktorat, obroniony w 1978 r. (druk: Echa Powstania Styczniowego w prasie austriackiej, ODiSS, Warszawa 1989 oraz Die österreichische Presse und der polnische Januaraufstand, Wydawnictwo Peter Lang, Frankfurt a/M. - Bern - New York - Paris 1991). Po zakończeniu studiów pracował jako wikariusz w parafii katedralnej w Lublinie, a od 1979 do 1983 r. - jako prefekt studiów w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Habilitacja na KUL w 1995 r. na podstawie rozprawy Wychowanie chrześcijańskie w nauczaniu i praktyce Kościoła katolickiego na ziemiach polskich w II połowie XIX wieku (TN KUL, Lublin 1994; wyd. II - 1996).

Pracę naukowo - dydaktyczną na KUL rozpoczął 1 października 1980 r., prowadząc wykłady z historii Kościoła. W latach 1983 - 1985 starszy asystent w Instytucie Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL. Od 1985 do 1995 r. adiunkt, od 1997 r. profesor KUL.

Od 1997 r. jest kierownikiem Katedry Pedagogiki Porównawczej w Instytucie Pedagogiki Wydziału Nauk Społecznych KUL. Od września 1990 do marca 2005 r. był dyrektorem międzywydziałowego Instytutu Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL. W 1987 r. odbył semestralną podróż naukową po Kanadzie. Miał liczne wykłady i odczyty w środowiskach naukowych Austrii i Niemiec. W latach 1993 - 2002 był prezesem Oddziału Lubelskiego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska".

Wypromował prawie 82 magistrów oraz czterech doktorów. Dwie prace magisterskie oraz wszystkie doktoraty zostały wydane drukiem. Opublikował 587 prac własnych, w tym 14 książek autorskich, wiele artykułów naukowych; jest współautorem i redaktorem 30 książek.

Problematyka pedagogiczna oraz polonijna, a także historia Kościoła i duchowość chrześcijańska to główne wątki badawcze, wokół których koncentruje się twórczość naukowa ks. Walewandra. Jeśli chodzi o konkretne przykłady, można tu wskazać jego pracę doktorską Echa Powstania Styczniowego w prasie austriackiej, poświęconą roli pierwiastka religijnego, nie tylko w tym powstaniu, ale i we wszystkich zrywach niepodległościowych Polaków w XIX w. Typową rozprawą, w której pedagogika oraz zagadnienia polonijne zajmują centralne miejsce, jest Wychowanie chrześcijańskie w nauczaniu i praktyce Kościoła katolickiego na ziemiach polskich w II połowie XIX w. Tutaj bowiem wychowanie rozumiane jest jako dzieło nauczania szkolnego, ale przede wszystkim jako wnikanie religii w środowiska społeczne, które w owym czasie ulegały wielkiej transformacji. To z kolei rodziło potrzebę jak gdyby nowego budowania świadomości o obyczajowości religijnej w ewentualnie nowym otoczeniu grup migrujących. Do tego ostatniego zagadnienia nawiązuje inna praca - Problematyka wychowawcza w środowiskach emigracyjnych. Jest ona poświęcona migracji, ale wychodzącej już poza granice Polski. Potrzeby religijne emigrantów współistniały z dążnością, przynajmniej pierwszego, a nieraz także drugiego ich pokolenia, do zachowania tradycji rodzinnych. Liczne publikacje animowane przez ks. Walewandra, w które angażował się częściowo także jako autor, zajmują się rolą religii w d. ZSRR i współcześnie w krajach powstałych po jego rozpadzie. Oczywiście znowu na pierwszy plan wysuwa się tutaj chrześcijański model wychowawczy. Wiele rozpraw z dziedziny biograficznej autorstwa Edwarda Walewandra wydobywa sylwetki osób, których celem było wychowywanie według zasad i wzorców religijnych.

Książka kierownika katedry Pedagogika katolicka w diecezji lubelskiej 1918 - 1939 (TN KUL, Lublin 2007), wydana jako t. XI Biblioteki Pedagogicznej w serii Studia, ukazuje szeroko rozumianą działalność wychowawczą Kościoła katolickiego w tej diecezji. Powstała ona w wyniku gruntownych badań, przeprowadzanych w kościelnych oraz świeckich archiwach i bibliotekach Lublina, a także regionu lubelskiego. Autor wykorzystał bogate źródła. Prof. Stanisław Mauersberg z PAN napisał w recenzji wydawniczej: „Publikacja ma nieocenione wartości poznawcze. Wzbogaca wydatnie wiedzę i poszerza horyzonty świeckiego pedagoga, przywykłego do obracania się w kręgu prac zazwyczaj ignorujących bądź pomniejszających rolę Kościoła katolickiego w wychowaniu młodego i starszego pokolenia Polaków w czasach II Rzeczypospolitej. [...] Z pewnością zainteresuje studentów pedagogiki, nauczycieli, duszpasterzy i historyków wychowania".



Nagrody i wyróżnienia:


20.11.1984 - dyplom uznania i medal za „wybitne osiągnięcia w działalności społecznej Towarzystwa Polsko - Austriackiego";

30.03.1990 - Nagroda Naukowa im. Franciszka Skowyry za książkę Echa PowstaniaStyczniowego w prasie austriackiej (Warszawa 1989);

20.03.1992 - medal pamiątkowy z dyplomem, przyznany przez Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz Wydział Kultury i Sztuki UW w Lublinie;

29.01.1993 - Nagroda Naukowa im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego za książkę Polacy w Kościele katolickim w ZSRR (Lublin 1991);

1994 (listopad) Medal Jubileuszowy Stulecia „Strzechy" 1894 - 1994 (Wiedeń) „za działalność na rzecz Polonii w Austrii";

1996 - Nagroda Rektora KUL za pracę habilitacyjną Wychowanie chrześcijańskie w nauczaniu i praktyce Kościoła katolickiego na ziemiach polskich w II połowie XIX w. (Lublin 1996);

30.04.1997 - złoty dyplom, przyznany przez Polski Uniwersytet na Obczyźnie „za pomoc w opracowywaniu Ilustrowanego Słownika Biograficznego Polonii Świata;

28.04.1998 - medal 80 lat Niepodległości Estonii od Stowarzyszenia Polska - Estonia w dowód uznania za pracę na rzecz zbliżenia polsko - estońskiego;

8.01.1999 - medal z racji 100 rocznicy Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie;

13.03.1999 r. złota odznaka wraz z dyplomem przyznane przez Zarząd Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie;

21.06.1999 - medal honorowy Polonia Semper Fidelis „za zasługi i pomoc przy opracowaniu Słownika Biograficznego Polonii Świata";

12.04.2000 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta - przyznany przez prezydenta RP;

24.06.2000 - medal Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" „za wytrwałą i pełną poświęcenia pracę na rzecz Rodaków poza granicami Kraju i oddanie sprawom >>Wspólnoty Polskiej<<", przyznany z okazji 10. rocznicy powołania tego Stowarzyszenia;

22.10.2001 - nagroda indywidualna II stopnia Rektora KUL „za znaczne osiągnięcia na polu badań i działalności na płaszczyźnie polonijnej";

13.03.2002 - Order Białego Krzyża, przyznany przez Prezydenta Republiki Estonii Arnolda Rüütela za książkę Polacy w Estonii (TN KUL, Lublin 1998);

28.10.2002 - Medal Prezydenta Miasta Lublina z okazji 30 - lecia Instytutu Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL w uznaniu zasług dla miasta Lublina w dziedzinie współpracy z Polonią;

28.09.2004 - medal Meritus Patriae, przyznany przez Fundację Rządową „Pomoc Polakom na Wschodzie" „w uznaniu zasług dotychczasowej, wieloletniej działalności na rzecz wspomagania odrodzenia i pielęgnowania tradycji, języka i kultury ojczystej Polaków na Wschodzie";

15.12.2004 - nagroda indywidualna Rektora KUL „za szczególne osiągnięcia naukowe w badaniach nad Polonią";

16.06.2005 dyplom wicemarszałka Senatu RP Jolanty Danielak „za wieloletni wkład w krzewienie polskiej kultury na terenie naszego kraju oraz zagranicą poprzez pracę na łamach czasopisma >>Forum Polonijne<<".

Członek redakcji naukowych

Od 1976 r. (tj. od tomu 10) członek redakcji „Studia Polonijne", od 1990 r. (t. 14) do marca r. 2005 (t. 26) - redaktor naczelny tego rocznika, od 2005 członek Komitetu Redakcyjnego;

1990 - 1991 - redaktor naczelny „Wiadomości Diecezjalnych Lubelskich", od kwietnia 1991 do końca 1993 r. - członek kolegium redakcyjnego tego miesięcznika;

od 19.01.1991 do marca 1994 r. - członek Rady Programowej „Dziennika Lubelskiego";

od 19.05.1995 r. - członek Kolegium Redakcyjnego Ilustrowanego Słownika Biograficznego Polonii Świata, wydawanego w Paryżu;

od 1993 do marca 2005 r. wydawał Bibliotekę Polonii, seria A: Studia (28 tomów), seria B: Materiały i Dokumenty (15 tomów);

od 1997 r. wydaje Bibliotekę Pedagogiczną (seria A: Studia, seria B: Materiały i Dokumenty);

od lutego 1995 r. członek Rady Programowo - Naukowej „Forum Polonijnego", wydawanego w Lublinie;

1996 - 2005 stale współpracował z redakcją miesięcznika „Nowe Kontrasty";

1997 - 2002 redaktor naczelny „Roczników Nauk Społecznych" z. Pedagogika; od 2002 - członek Komitetu Redakcyjnego;

od 2001 r. - członek Rady Naukowej kwartalnika „Zeszyty Formacji Katechetów";

od 2002 r. - członek Rady Redakcyjnej „Almanachu Historycznego";

od 2005 r. - członek Rady Naukowej „Rocznika Polonii", wydawanego przez Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.



Członkostwo w różnych przedsięwzięciach, organizacjach i towarzystwach naukowych



Od 1980 r. - członek Towarzystwa Naukowego KUL; od 15.04.1998 wiceprzewodniczący, natomiast od 20.03.2006 r. przewodniczący TN KUL na Wydziale Nauk Społecznych;

od lutego 1995 r. - prezes Towarzystwa Naukowego Polska - Wschód z siedzibą w Warszawie;

od 1981 r. - członek zarządu Towarzystwa Polsko - Austriackiego w Lublinie;

od 1.09. 1989 r. - sekretarz Rady Fundacji Rozwoju KUL, od 20.10.1989 do 1992 r. - członek tej Rady;

1983 - członek zespołu doradczego przy rozstrzyganiu konkursu na projekt budowy Świątyni Pokoju na terenie b. obozu koncentracyjnego na Majdanku w Lublinie;

1983 - 1984 - członek Komisji Rewizyjnej dla skontrolowania agend gospodarczych i finansowych KUL;

od 11.05.1991 r. - członek prezydium Stowarzyszenia Współpracy Polska - Wschód;

współzałożyciel powstałego w kwietniu 1990 r. Lubelskiego Klubu Polonijnego, od jego założenia do marca 1996 r. - wiceprezes; od tej pory - członek Zarządu Klubu;

6.04.1993 r. - powołany na członka Komitetu Badania Polonii Wydziału I Nauk Społecznych PAN na lata 1993 - 1995; później powoływany na następne kadencje;

1983 - 1986 - sekretarz Komisji Historycznej ds. beatyfikacji Służebnicy Bożej Matki Kolumby Białeckiej;

od 1991 r. należy do Catholica Unio Internationalis;

główny ekspert powołanej 8.05.1993 r. Komisji Historycznej ds. beatyfikacji bpa Władysława Gorala, ks. Kazimierza Gostyńskiego, ks. Stanisława Mysakowskiego, ks. Zygmunta Pisarskiego, Stanisława Starowieyskiego i ks. Antoniego Zawistowskiego;

15.11.1993 r. - pismem Rektora Uniwersytetu Warszawskiego powołany w skład Rady Naukowej Centrum Studiów Latynoamerykańskich CESLA UW (do 2000 r.);

1994 r. - członek Komitetu Honorowego Obchodu Jubileuszu 100 - lecia „Strzechy" w Wiedniu;

od 19.05.1995 r. - członek Rady Naukowej Zakładu Biografistyki Polonijnej Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie;

1996 - 2000 - członek Rady Porozumiewawczej Badań nad Polonią i Polakami na Obczyźnie, powstałej w Lublinie 22.06.1996 r.;

15.01.1998 r. - powołany przez rektora UW do udziału w działalności Komitetu Organizacyjnego 50. Międzynarodowego Kongresu Amerykanistów, który odbył się w Warszawie 10 - 14.07.2000 r.;

powołany przez rektora UMCS w skład Rady Naukowo - Programowej Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców na kadencję 1998 - 2000;

od 25.04.1998 do końca 2000 r. pracował w Radzie Programowej Ośrodka Myśli Politycznej w Krakowie, realizującego program „Państwo Polskie wobec Polaków na Wschodzie. W poszukiwaniu modelu polityki";

od września 2004 do końca 2005 r. - członek Rady Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie";

członek Rady Krajowej III Kadencji Stowarzyszenia „Wspólnota - Polska";

od 1999 do połowy 2006 r. - przewodniczący Komisji do Spraw Polaków na Wschodzie, działającej w ramach Stowarzyszenia Współpracy Polska - Wschód;

od początku roku akademickiego 2004/05 członek Senackiej Komisji Bibliotecznej KUL.