ŻYCIORYS

           

          Ks.Józef Majka, ur. 31 maja 1918 r. w Suchorzowie, w pow. Tarnobrzeg (zm. 19 marca 1993 r.). Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie (1937-1942), święcenia kapłańskie przyjął 8 sierpnia 1942 r. Od stycznia 1946 r. był kierownikiem Przedstawicielstwa Krajowej Centrali „Caritas" w Warszawie. W latach 1947-1950 studiował nauki społeczno-ekonomiczne na KUL. Magisterium uzyskał w 1950 r. na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych KUL; doktorat – w 1952 r. na Wydziale Filozoficznym KUL, habilitację - 1958 r. , tytuł profesora nadzwyczajnego – w 1971 r., prof. zwyczajnego – w 1985 r. W 1990 r. otrzymał od Jana Pawła II godność infułata. Prowadził wykłady w Tarnowskim Instytucie Teologicznym (1950-1970), w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (1968-1980). Do 1970 r. wykładał katolicką naukę społeczną i socjologię religii w KUL. Od 1970 r. był długoletnim dziekanem Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu i rektorem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego.

        Ks. Józef Majka był członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego KUL, członkiem Towarzystwa Teologicznego w Tarnowie, Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Religious Research Association, Conference Internationale de Sociologie Religieuse, kilku komisji Episkopatu Polski (m. in. Iustitia et Pax), Rady Naukowej przy Episkopacie Polski. W 1973 r. papież Paweł VI powołał go na stanowisko konsultora Rzymskiego Sekretariatu dla Niewierzących (pełnił tę funkcję przez trzy kolejne pięciolecia). Ponadto należał do wielu zespołów redakcyjnych czasopism krajowych i zagranicznych (m. in. „Roczniki Filozoficzne", „Concilium", „Diakonia"). W redakcji Encyklopedii Katolickiej odpowiadał za dział „Socjologia religii". W 1974 r. otrzymał nagrodę ODiSS, w 1985 r. – nagrodę Fundacji Jana Pawła II w Rzymie, w 1988 r. – nagrodę im. ks. Idziego Radziszewskiego Towarzystwa Naukowego KUL, w 1992 r. - nagrodę im. Marii z Xiężopolskich-Strzeszewskiej.

          Kierunkami zainteresowań badawczych ks. Majki były następujące dziedziny: katolicka nauka społeczna, metodologia nauk społecznych i teologicznych, socjologia religii, socjologia parafii, socjologia pastoralna, socjologia powołań kapłańskich i zakonnych, socjologia rodziny, socjologia wychowania. Był współtwórcą (obok prof. Czesława Strzeszewskiego) Lubelskiej Szkoły Katolickiej Nauki Społecznej, inicjatorem badań socjologicznych nad religijnością w Polsce prowadzonych przez ośrodki kościelne, niekwestionowanym autorytetem w socjologii religii i katolickiej nauce społecznej. Dorobek naukowy ks. Majki jest już niemal klasyczny do tego stopnia, że bez jego znajomości trudno byłoby napisać rzetelną rozprawę naukową dotyczącą polskiego katolicyzmu. Jest autorem kilkunastu książek i około 350 artykułów naukowych i popularno-naukowych m. in.: Socjologia parafii. Zarys problematyki, Lublin 1969; Etyka życia gospodarczego, Warszawa 1980; Metodologia nauk teologicznych, Wrocław 1981; Filozofia społeczna, Warszawa 1982; Katolicka nauka społeczna. Studium historyczno-doktrynalne, Rzym 1986; Taniec pośród mieczów, Wrocław 1987; Jaka Polska? Węzłowe problemy katolickiej nauki społecznej, Wrocław 1991; Etyka społeczna i polityczna, Warszawa 1993; Na krzywych liniach, Rzym – Lublin 1993.

         Publikacje dotyczące jego osoby: Osoba – Kościół – społeczeństwo. Księga pamiątkowa ku czci Księdza Profesora Józefa Majki, red. I. Dec, Wrocław 1992; J. Mariański, Socjologia religii, Kościoła i parafii w ujęciu Józefa Majki, w: Pomiędzy etyką a polityką. 80 lat socjologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1918-1998), red. E. Hałas, Lublin 1999, s. 153-175; J. Mariański, Majka Józef, w: Powszechna encyklopedia filozofii, red. A. Maryniarczyk, t.6, Lublin 2005, s. 727-730. 

Autor: Alina Betlej
Ostatnia aktualizacja: 28.11.2010, godz. 21:51 - Alina Betlej