MEWA BIAŁOGŁOWA Larus cachinnans (Pallas, 1811)
SYSTEMATYKA: Rząd-siewkowe Charadriiformes, rodzina-mewy Laridae
WYGLĄD: Długość ciała ok. 60-68 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 140-150 cm, waga ok. 800-1500 g. Upierzenie białe, grzbiet i pokrywy skrzydłowe popielate. Końcówki skrzydeł czarne z białymi plamami. Dziób i nogi żółte. Na żuchwie jasnoczerwona, widoczna plama. Tęczówka bladożółta. Młode są brązowe.
DYMORFIZM PŁCIOWY: Brak.
ŚRODOWISKO: Wybrzeża morskie, zbiorniki śródlądowe oraz brzegi rzek.
DIETA: Wszystkożerna.
ROZRÓD: Gniazduje w koloniach (do 30 tyś. os.). Gniazda buduje na ziemi w pobliżu wody. Wyprowadza jeden lęg w roku, pod koniec marca (2-4 jaja). Rodzice wysiadują jaja przez ok. 27-29 dni. Młode są zdolne do lotu w wieku ok. 40 dni.
AKTYWNOŚĆ:
ROZMIESZCZENIE: Zamieszkuje w zależności od podgatunku:
Larus cachinnans cachinnans - wybrzeża Morza Czarnego, dalej na wschód po Morze Kaspijskie i wschodni Kazachstan. Zimuje w Azji Południowej, i dalej na zachód poprzez Bliski Wschód po północno-wschodnią Afrykę.
Larus cachinnans barabensis - Azja Środkowa. Zimuje głównie na Bliskim Wschodzie.
Larus cachinnans mongolicus - południowo-wschodni Ałtaj oraz brzegi Bajkału i Mongolia. Zimuje głównie na Bliskim Wschodzie.
W Polsce gatunek południowo–wschodni, gniazdujący w południowej części kraju. Poza okresem lęgowym widywana w całym kraju.
LICZEBNOŚĆ: W Polsce ok. 300-400 p.
OCHORONA: W Polsce gatunek chroniony.
UWAGI: Do niedawna mewa białogłowa była uważana za podgatunek mewy srebrzystej.