MEWA POSPOLITA Larus canus (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: Rząd – siewkowe Charadriiformes, rodzina – mewy Laridae.
WYGLĄD: Dorosłe osobniki mają wymiary: długość ciała ok. 40-56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 110-120 cm, waga ok. 300-600 g. Upierzenie godowe: białe, grzbiet i pokrywy skrzydłowe bladopopielate z biłymi tylnymi krawędziami. Nogi żółtozielonkawe, dziób czysto żółty. Końcówki lotek skrzydeł czarne z białymi plamami. Upierzenie spoczynkowe podobne jednak z drobnymi, szarobrązowymi plamkami na wierzchu głowy i na karku. Młode są białe, mają brązowe plamki na ciele - najwięcej na grzbiecie i skrzydłach. Lotki są brązowe, na końcu ogona widoczny jest wąski, czarny pas. Mają ciemny dziób z czarną plamą u nasady. Nogi cieliste. Ubarwienie ostateczne uzyskują w 3. roku życia.
DYMORFIZM: Wyraźnie zaznaczony jedynie dymorfizm wiekowy.
ŚRODOWISKO: Występuje nad brzegiem mórz, dużych jezior czy rzek na nizinach i w górach, a także na bagnach i mokradłach. Spotkać ja można na piaszczystych plażach czy wydmach – lubi miejsca suche, o dobrej widoczności.
DIETA: Pokarm jest zróżnicowany zależnie od pory roku. Mewy pospolite żywią się bezkręgowcami (m.in. pierścienice), śniętymi rybammi, małymi płazami i gryzoniami, jedzą także jagody i nasiona, oraz detrytus. Pokarm roślinny stanowi uzupełnienie diety.
ROZRÓD: Mewy przystępują do toków na zeszłorocznym lęgowisku, często z partnerem z ubiegłego roku. Gniazdo stanowi płytki dołek na ziemi, umieszczane jest także na palach ostróg, dachach domów, czy kopczykach w kępach turzyc, rzadziej na wierzbach. Gniazdo budowane jest głównie przez samicę, która wyprowadza w roku jeden lęg (1-3 jaja). Są one wysiadywane przez oboje rodziców średnio przez 23-26 dni. Aby rodzic zwrócił pokarm pisklę dziobie w czubek jego dzioba. Po 5 tygodniach młode opanowują sztukę latania.
AKTYWNOŚĆ: Ptak na ogół wędrowny, spotyka się jednak populacje częściowo koczownicze. Mewy przylatują na lęgowiska w marcu lub kwietniu parami. Mogą tworzyć kolonie.
ROZMIESZCZENIE: Zamieszkuje północną Eurazję i Amerykę Północną, w zależności od podgatunku:
Larus canus canus – Islandia, Wyspy Brytyjskie i Półwysep Skandynawski po Morze Białe. Zimuje w Europie (głównie nad Morzem Północnym, na zachodnich wybrzeżach i nad Morzem Śródziemnym), Afryce Północnej i Bliskim Wschodzie po Zatokę Perska. W Europie poszerzyła swój zasięg na tereny w głąb Polski, Niemiec, Austrii, Francji i Austrii. Obecna południowa granica występowania sięga krawędzi Alp.W Polsce gnieździ się nierównomiernie.
Larus canus heinei – od Półwyspu Kanin i okolic Moskwy po Lenę. Zimuje w Europie Południowo-Wschodniej i azjatyckich wybrzeżach mórz Czarnego i Kaspijskiego.
mewa kamczacka Larus canus kamtschatschensis – północno-wschodnia Syberia. Zimuje w Azji Południowo-Wschodniej.
Larus canus brachyrhynchus – zachodnia Ameryka Północna od północnej Alaski i Mackenzie po Kolumbię Brytyjską i północny Saskatchewan. Zimuje na zachodnim wybrzeżu USA.
LICZEBNOŚĆ: W Polsce gnieździ się nielicznie (3000 - 3500 par). Obecnie notowany jest spadek liczebności *.
OCHRONA: Tak.
UWAGI: Sukces rozrodczy mewy pospolitej jest zwykle mały ze względu na szczury i lisy plądrujące kolonie. Często przegrywają także konkurencję o miejsce lęgowe z mewami srebrzystymi.
* Zagrożeniem dla liczebności mewy pospolitej jest regulowanie rzek i likwidowanie naturalnych wysp znajdyjących się w ich korycie.
GALERIA