Wirtualne Muzeum Przyrodnicze

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Wirtualne Muzeum Przyrodnicze



 MODRASZKA (SIKORA MODRA) Parus caeruleu (Linnaeus,1758)


SYSTEMATYKA: Rząd - wróblowe Passeriformes, rodzina - sikorowate Paridae

WYGLĄD: Długość ciała ok. 10-12 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 20 cm, masa ok. 11 g. Charakterystyczne niebiesko-żółte upierzenie. Krępa  budowa ciała, krótki, mocny dziób. Młode ptaki są wyraźnie bledsze i mają żółtawe policzki.

DYMORFIZM PŁCIOWY: Samica jest bledsza* 

ŚRODOWISKO: Lasy liściaste i mieszane (szczególnie łęgi nadrzeczne i grądy), wyjątkowo bory sosnowe, zadzrzewienia śródpolne, parki, cmentarze, ogrody, sady i aleje, zieleń osiedlowa.

DIETA: Drobne owady (poczwarki, larwy, jaja), pająki i inne bezkręgowce, przede wszystkim zbierane na drzewach i z innych roślin. Zimą jagody i nasiona, często przy karmnikach. Nie gromadzi zapasów.

ROZRÓD: Lęgi IV-Vi, 7-14 jaj, wysiadywanie: 13-15 dni, pisklęta opuszczają gniazdo po 16-18 dniach. 1-2 lęgi rocznie. Buduje filcowe gniazdo z mchu, sierści zwierząt i piórek w dziuplach, w szczelinach drzew, chętnie w skrzynkach lęgowych. Jaja białe pokryte czerwonymi plamkami.

AKTYWNOŚĆ: Dzienna. Bardzo ruchliwa. Nie kryje się. Przeloty w III-IV i IX-X.

ROZMIESZCZENIE: Ptak osiadły (niektóre populacje wędrowne). Zamieszkuje Europę poza jej północnymi i północno-wschodnimi obrzeżami, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę. Większość populacji zimuje (zwłaszcza na zachodzie kraju), ale część osobników odlatuje do południowej Francji (na ich miejsce przybywają ptaki z Półwyspu Skandynawskiego). Dość równomiernie zasiedla kraj, dochodzi do górnej granicy dolnego regla (w Sudetach do 600-800m n.p.m.; w Tatrach do 1250 m n.p.m.)

LICZEBNOŚĆ: Liczny ptak lęgowy.

OCHRONA: W Polsce objęty ścisłą ochroną gatunkową.

UWAGI: Podczas wiosennych godów samiec wzlatuje, trzepocząc szybko szkrzydłami. Samica trzepocze skrzydłami, prosząc samca o pokarm.

*Modraszki kolor widzą inaczej niż ludzie, samiec jest jaskrawo ultrafioletowy, pióra samicy odbijają dużo mniej ultrafioletu. Wszystkie ptaki widzą te same kolory, które dostrzegamy my, a oprócz tego widzą także odcienie ultrafioletu.

 

GALERIA