Msza św. w kościele parafialnym pw. św. Augustyna w Bratoszewicach – wprowadzenie
22 listopada 2015 r.


W 2018 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II będzie obchodził jubileusz 100-lecia istnienia. Przygotowując się do obchodów tej ważnej dla naszej Uczelni daty, podejmujemy wiele inicjatyw i działań. Planując je, pamiętamy przede wszystkim o założycielu i pierwszym rektorze KUL ks. Idzim Radziszewskim, który urodził się w Bratoszewicach. Dzięki niemu w roku odzyskania przez Polskę niepodległości ojczyzna zyskała uniwersytet katolicki, prowadzący badania naukowe, a także kształcący i wychowujący przyszłą inteligencję katolicką. W środowisku KUL ks. Radziszewski został zapamiętany jako człowiek wyjątkowo skromny, cichy, powściągliwy w słowach, nieszukający rozgłosu. Cieszył się dużym szacunkiem wśród młodzieży akademickiej. Społeczność uniwersytecka ceniła go za zainteresowanie jej sprawami i wspieranie w potrzebach duchowych i materialnych. Ksiądz Radziszewski odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Serca Jezusowego, które dzięki jego staraniom stało się  patronem Uczelni. Miał też wielkie zaufanie do Bożej Opatrzności, będącej źródłem jego spokoju, pogody ducha i wiary w powodzenie podejmowanych inicjatyw. Zaangażowany w pracę na rzecz Kościoła i odrodzonej ojczyzny, pojmował ją jako służbę i przywilej.
Pragnąc uhonorować osobę i dzieło naszego założyciela, planujemy wznieść jego pomnik w Lublinie, by przypominał, że ks. Idzi Radziszewski był także prekursorem szkolnictwa wyższego w Lublinie. Zapoczątkował bowiem akademicki charakter miasta i dał podwaliny pod powstawanie kolejnych uczelni, w których dziś studiuje kilkadziesiąt tysięcy studentów, a Lublin jest prężnym ośrodkiem akademickim.
W programie przygotowań do jubileuszu Uniwersytetu znalazły się także odwiedziny miejsc związanych z osobą ks. Radziszewskiego. Stąd moja dzisiejsza wizyta w jego rodzinnej parafii. W jego życiu ważnymi miejscami były miasta takie jak Włocławek, Petersburg, Louvain, Lublin. Ale w Bratoszewicach „wszystko się zaczęło”, stąd w tym miejscu, w tym kościele chcemy Bogu dziękować za dar życia i dzieła naszego Fundatora i pierwszego Rektora.