<<Sarna<< MUFLON Ovis orientalis musimon (Schreber, 1782) >>Żubr>>
SYSTEMATYKA: rząd - parzystokopytne Artiodactyla, rodzina - krętorogie, pustorogie Bovidae
WYGLĄD: Najmniejszy przedstawiciel dzikich owiec. Masa ciała dorosłych samców sięga 55 kg, a wysokość w kłębie 75 cm. Dość silna budowa ciała i krępy tułów. Nogi niezbyt długie, szyja krótka, mocna. Ubarwienie zmienne, od rudawobrunatnego do szarobrunatnego w lecie oraz ciemniejsze w zimie (rudobrązowe, kasztanowatobrunatne). W stałym uzębieniu posiada 32 zęby o formule: szczęka - 0033, żuchwa - 3133. Samce posiadają masywne, ślimakowato zakręcone rogi do 90 cm długości.
DYMORFIZM PŁCIOWY: Wyraźny, samce są do 1/3 większe od samic. Samce posiadają masywne rogi, rogi samic są znacznie mniejsze i krótsze (do 25 cm).
AKTYWNOŚĆ: Dzienna, głównie o świcie i po południu.
DIETA: Głównie trawy, ale też liście drzew i krzewów, krzewinki, nasiona, porosty i mchy.
ROZRÓD: Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 7 miesięcy. Ruja trwa od października do grudnia. Ciąża trwa 145-155 dni. Samica rodzi w okresie od marca do czerwca zwykle 1 (rzadziej 2) młode.
ŚRODOWISKO: Naturalnym siedliskiem są skaliste obszary górskie z rzadkim drzewostanem i gęstym podszytem krzewiastym. W Polsce najczęściej zajmuje liściaste i mieszane lasy górskie.
ROZMIESZCZENIE: Gatunek introdukowany. Naturalny zasięg występowania obejmuje rejon Morza Śródziemnego na wschód do centralnej Azji. W Polsce od początku XX w. Występuje nielicznie w izolowanych lokalizacjach, głównie w zachodniej i północnej części kraju.
OCHRONA: Gatunek łowny z okresami polowań: tryki - od 1 października do końca lutego, owce i jagnięta - od 1 października do 15 stycznia.
UWAGI:
GALERIA