NORNIK ŚNIEŻNY Chionomys nivalis
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, podrodzina - nornikowate Arvicolinae
WYGLĄD: dość duży nornik o masie ciała 30 - 66 gramów. Długość ciała 10,6 - 14 cm, ogona 4,7 - 7,2 cm. Uszy dość długie. Na stopie 6 modzeli. Futro na grzbiecie szare z żółtawym odcieniem, na brzuchu szare. Zębów 16. Wzór zębowy 1 0 0 3. Charakterystyczną cechą dla tego gatunku są bardzo długie wibrysy sięgające 5 cm długości.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w budowie samca i samicy. Poza okresem aktywności rozrodczej płeć trudna do identyfikacji nawet na podstawie różnic w budowie narządów rozrodczych.
TRYB ŻYCIA: żyje w koloniach do 20 osobników. Gniazda buduje w podziemnych przestrzeniach między głazami. Aktywny głównie nocą. Na zimę gromadzi zapasy.
POKARM: zielone części roślin, nasiona, jagody.
ROZRÓD: od kwietnia do sierpnia, zwykle dwa mioty rocznie. Ciąża trwa 21 dni. Samica rodzi od 1 do 6 młodych, które po 3 tygodniach stają się samodzielne. Dojrzałość płciową uzyskują po przezimowaniu.
ŚRODOWISKO: otwarte tereny strefy wysokogórskiej powyżej granicy lasu lub wylesione tereny w strefie lasów górskich. W Polsce od 1200 do 2250 m n.p.m.
ROZMIESZCZENIE: Tatry.
OCHRONA: ścisła ochrona gatunkowa.
GALERIA
