Społeczeństwo i Rodzina

 

Nr 34 (1/2013) | styczeń – luty – marzec

 

 

Przedmowa/Foreword

(ks. Roman B. Sieroń)

 

 

ARTYKUŁY/ARTICLES

 

 

Marek Rembierz

 

Humanizm nauk pedagogicznych a niektóre założenia nauk społecznych

Humanism of Educational Disciplines and Some Assumptions of Social Sciences

 

W Polsce dokonuje się obecnie istotnych zmian w zakresie nauk pedagogicznych i pośrednio w zakresie praktyki edukacyjnej. Te zmiany mogą przynieść destruk­cyjne skutki, zwłaszcza w rozumieniu natury człowieka i działań wychowawczych. Otóż, pedagogikę jako naukę przesuwa się – administracyjnym dekretem – z dzie­dziny nauk humanistycznych w dziedzinę nauk społecznych, bez pogłębionych konsultacji z przedstawicielami pedagogiki. O tych niepokojących zmianach wie­lokrotnie pisze w internetowym blogu Bogusław Śliwerski (http://sliwerskipe­dagog.blogspot.com). We wpisie Pedagogika jest w pierwszej kolejności nauką humanistyczną (16 kwietnia 2012) stwierdza on, że „bez uzgodnienia z środowi­skiem naukowym polskiej pedagogiki, decyzją administracyjną, minister wpisała pedagogikę do dziedziny i obszaru nauk społecznych, wyłączając ją tym samym […] z dziedziny nauk humanistycznych. Także naukowcy […] powinni prowadzić badania […] w sposób zgodny przede wszystkim z metodologią nauk społecznych, a nie humanistycznych”. Są to rewolucyjne i dalekosiężne zmiany.

Jeśli zna się tradycję pedagogiki europejskiej, w której sens greckiego pojęcia pa­ideia w łacinie wyrażano także pojęciem humanitas, to narzuca się, iż pedagogika, ze względu na swą podstawową problematykę badawczą, wpisuje się przede wszystkim w obszar nauk humanistycznych. Wychowanie (edukacja) pojęte zgodnie z ideałem humanitas powinno być kształtowaniem konkretnej osoby w odpowiednich rela­cjach międzyosobowych, w których kompetentny wychowawca czyni z podopiecz­nego wychowanka, czyli osobę zmierzającą do ukształtowania w sobie określonych przekonań i postaw oraz sprawności służących samowychowaniu. Pomocniczo nauki pedagogiczne korzystają z nauk społecznych, gdyż wychowanie (edukacja) wtórnie staje się zorganizowaną społecznie działalnością i ulega instytucjonalizacji, która ma służyć relacjom międzyosobowym. Spór o ulokowanie pedagogiki wśród dziedzin wiedzy rozstrzyga się w ujęciu klasycznym na korzyść osadzenia jej w naukach hu­manistycznych z uwzględnieniem pomocniczej funkcji nauk społecznych.

Słowa klucze: humanizm – pedagogika – edukacja – nauki humanistyczne – nauki społeczne

 

What is taking place currently in Poland are some significant changes in pedagogical sciences and indirectly in educational practice. These changes can bring about destructive results, especially in the understanding of human nature and educational activities. This occurs due to transferring – by an administrative decree – pedagogy as a science from the field of humanities to the field of social sciences, without deeper consultations with representatives of pedagogy. These worrying transformations are frequently commented in Bogusław Śliwerski’s internet blog (http://sliwerski-pedagog.blogspot.com). In the post Pedagogy Is First of All a Humanity (April 16, 2012), he states that “without agreement of the scientific environment of Polish pedagogy, by an administrative decision, the minister situated pedagogy in the field and area of social sciences, excluding it…from the field of humanities. Researchers also … should conduct their studies … in the way conforming to the methodology of social, not humanistic, sciences”. These are revolutionary and far-reaching changes.

If the tradition of European pedagogy is known, in which the sense of the Greek notion paideia was in Latin also expressed by the notion humanitas, it seems ob­vious that pedagogy, due to its basic research problems, is situated mostly in the field of humanities. Moral education perceived according to the ideal of humanitas should consist in shaping a particular person in appropriate interpersonal rela­tions, in which a complete tutor makes his pupil a disciple – a person aiming to shape in himself/herself particular beliefs and attitudes as well as abilities enhanc­ing self-education. Pedagogical sciences draw from social sciences as a support be­cause it is education which secondarily becomes a socially organized activity and undergoes institutionalization that should facilitate interpersonal relations. In the classical approach, the dispute over placing pedagogy among scientific disciplines is settled in favour of situating it in humanities with due regard for the supplemen­tary function of social sciences.

Key words: humanism – pedagogy – education – humanities – social sciences

 

 

Zbigniew Narecki

 

Struktury pośrednie demokracji obywatelskiej w nauce społecznej Kościoła

Intermediate Social Bodies of Civic Democracy in the Social Doctrine of the Church

 

Na przykładzie wykładni społecznej Kościoła możemy dostrzec klarowną wizję demokracji obywatelskiej, gdzie państwo opiera się na wielości grup i struktur, któ­re posiadają naturalne prawo do indywidualnego i niezależnego życia. To rodzina, zrzeszenia, gminy, organizmy zawodowe oraz sam Kościół – tworzą ze społeczeń­stwa obywatelską platformę rzeczywistych podmiotów, władnych za siebie i losy dobra wspólnego; i co istotne – są w stanie dzielić odpowiedzialność pomiędzy wielu ludzi i ich poziomy. Wówczas to kierując się stałą troską o swobodny rozwój indywidualności człowieka i umacniając jego prywatną inicjatywę, bronią nie tylko siebie i jednostki, lecz także samo państwo przed zapędami do nadopiekuńczości i społecznego umasowienia czy niekontrolowanej manipulacji obywatelami. Aby więc przeciwdziałać monopolizacji państwa i biurokratyzacji życia społecznego, palącą sprawą jest wzmacnianie struktur pośrednich, przesunięcie uprawnień i zadań możliwie jak najbardziej w dół, i o ile to możliwe, oddelegowanie ich do sektorów niepaństwowych, publiczno-prywatnych. Dzięki temu stworzy się jed­nostkom oraz ich gremiom swobodny i niezależny rozwój, zaś państwu zablokuje ustawiczny pęd do nadużywania władzy, gdyż jest to już prosta droga do jakiego­kolwiek totalitaryzmu. W tychże ramach państwowości znajdą swoje uprawnienia obywatele, którzy pokierują się dobrem wspólnym, a nie swymi partykularnymi interesami, które je degradują, rozbijają.

Największy paradoks i zarazem kluczowa tajemnica propozycji społecznej nauki Kościoła zawiera się w tym, że ożywiana przez Ewangelię demokracja pozostaje nadal rzeczywistością świecką obywateli, szanującą rozdział władzy cywilnej od religijnej, zaś państwo uznając tę zasadę znajduje dla sobie w tym dziele najwła­ściwsze miejsce i rolę.

Słowa klucze: struktury pośrednie – demokracja obywatelska – nauka społeczna Kościoła – dobro wspólne

 

In a debate one can see how and why the social doctrine of the Church constantly defends the rights of the human being and the intermediate social bodies, i.e. small groups, including family, various associations, etc. It is guided by the concern for the unrestricted growth of human individuality by strengthening private initiative, enabling people to take responsibility in their private lives and in a society, thus defending the state itself against overprotectiveness and social universalization.

Hence the vision of civic democracy, proposed by SDC for the modern democra­cies, where the state is based on a multiplicity of groups and associations, which have the inherent right to individual and independent life. According to the history of the development of human societies the following units existed before the state: family, associations, municipalities, professional organizations, and the Church it­self. To prevent the monopoly of the state and bureaucratization of public life, it is crucial to strengthen the intermediate social and state bodies, transfer powers and duties to the lowest level, and to delegate tasks as far as possible to non-state sec­tors, both public and private.

Another general conclusion is to create a platform within civil society for real en­tities responsible for themselves and the fate of a community, which will give both individuals and intermediate bodies broad space for growth. The entities will share the responsibility, as the common good suggests, among many people and their so­cial levels. It is a necessary intervention, as implied by SDC, to prevent uncontrolled manipulation of citizens, so that individuals and their gatherings are allowed free and independent development, and the state will be denied the constant impulse to abuse power, as it is now a simple way to any type of totalitarianism. This is a good context for citizens who are guided by the common good, rather than their particular interests.

Although the Church does not provide definite solutions to the socio-political presence of modern societies, it sees the compelling necessity of Christianity for the twenty-first century democracy. What spoils the opponents’ plans is the fact that the necessity of faith and its civic aspect is based only seemingly paradoxi­cally on their radical difference: because only the infinite diversity enables effective vigilance and penetrating fertilization, under the law, which may be called “excess of what is spiritual”. The biggest paradox and also the key proposal of SDC is there­fore in the fact that democracy nourished by the Gospel is still the secular reality of citizens, respecting the separation of civil and religious authority. The state, rec­ognizing this principle, finds itself the most appropriate place. Our discussion is to remind us of the inalienable proposals and laws of SDC.

Key words: intermediate social bodies – civic democracy – social doctrine of the Church – common good

 

 

Monika Parchomiuk

 

Seksualność osób z niepełnosprawnością intelektualną w personalistycznym ujęciu Jeana Vaniera i Antoniego Bartoszka

Sexuality of Individuals with Intellectual Disability in a Personalist Approach by Jean Vanier and Antoni Bartoszek

 

Przedmiotem artykułu pozostaje analiza niektórych zagadnień związanych z sek­sualnością osób z niepełnosprawnością intelektualną. Analizy te osadzono w per­spektywie personalistycznej, odwołując się do prac Jeana Vaniera i Antoniego Bar­toszka. Przytaczane poglądy autorów na temat sposobów realizacji seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną, rozumianej w sposób wieloaspekto­wy, z ujęciem sfery fizycznej, psychicznej, społecznej i duchowej, dają możliwość wyjaśnienia zagadnień trudnych i nierzadko ocenianych stereotypowo. Stwarza­ją również sposobność poszerzenia pewnych kwestii, wyjaśnianych na poziomie naukowym, stanowiąc płaszczyznę dla ich właściwej interpretacji wartościującej. W poszczególnych częściach artykułu omówiono takie zagadnienia, jak uzasadnie­nie seksualności niepełnosprawnych intelektualnie, miłość, małżeństwo, prokre­ację oraz zachowania seksualne pozaprokreacyjne.

Słowa klucze: seksualność – osoby z niepełnosprawnością intelektualną – perso­nalizm – Jean Vanier – Antoni Bartoszek

 

The article comprises a selection of issues related to sexuality of individuals with an intellectual disability. The analysis was conducted from the personalist perspective found in the works of Jean Vanier and Antoni Bartoszek. These authors’ ideas on the issues of how individuals with an intellectual disability realize their sexuality (seen as a multi-facet phenomenon) including the physical, mental, social and spiritual spheres, were used to explicate phenomena that are difficult and often judged stereotypically. They also offer a chance to expand on certain issues explained on the scientific level, giving a robust basis for their appropriate evaluative interpretation. Specific sections of the article pertain to issues such as justifying sexuality of individuals with an intel­lectual disability, love, marriage, procreation and non-procreative behavior.

Key words: sexuality – individuals with intellectual disability – personalism – Jean Vanier – Antoni Bartoszek

 

 

Robert Paruzel

 

Międzynarodowa współpraca polityczna w zakresie zwalczania obrotu substancjami psychoaktywnymi

International Political Cooperation in the Fight against Trade of Psychoactive Substances

 

Treść artykułu dotyczy decyzji politycznych odnoszących się do rozwoju świa­towego rynku narkotyków, od XVIII do XXI wieku Z jednej strony opisano celo­we działania instytucji państwowych świadomie zaangażowanych w jego rozwój i czerpanie korzyści z tego procederu. W jego obronie były gotowe do prowadzenia wojen oraz współpracy ze światem przestępczym w ramach tajnych operacji służb specjalnych. Z drugiej, przedstawiono kształtowanie się ponad narodowych orga­nizacji, których zadaniem jest przeciwdziałanie niekorzystnym zjawiskom społecz­nym, jakie niesie ze sobą międzynarodowy obrót oraz konsumpcja narkotyków. Ważną sprawą jest zwrócenie uwagi na profilaktykę dzieci i młodzieży. Prawdo­podobnie jest to najskuteczniejsza metoda umożliwiającą optymalne zmniejszenie obrotu narkotykami w przyszłości.

Słowa klucze: obrót substancjami psychoaktywnymi – przeciwdziałanie – współpraca polityczna – perspektywa międzynarodowa

 

This article concerns political decisions regarding the expansion of the global drug market from the 18th to the 21st century. On the one hand, it describes de­liberate actions of state institutions consciously committed to this expansion and gaining profits from it. In its defense they were prepared to wage war and cooper­ate with the criminal underworld as part of top secret operations of the special services. On the other hand, it presents the forming of transnational organizations, whose role is to counteract detrimental social phenomena, brought on by the in­ternational trafficking and consumption of drugs. An important issue is focusing on the preventive treatment of children and youngsters. This is probably the most effective way of ensuring the optimal reduction of drug trafficking in the future.

Key words: trade of psychoactive substance – prevention – political cooperation – international perspective

 

 

Małgorzata Szyszka

 

Pozytywne i negatywne aspekty jedynactwa w opinii młodzieży

Positive and Negative Aspects of Being an Only Child in the Opinion of Young People

 

Celem artykułu jest prezentacja opinii młodzieży na temat dzieci jedynych w rodzinie. Jak młodzież postrzega jedynaków? Jakie pozytywne i negatywne strony jedynactwa dostrzega? Czy powielane są funkcjonujące stereotypy doty­czące jedynaków? Analiza danych pokazuje, że jedynacy posiadają zarówno po­zytywne, jak i negatywne cechy, które potwierdzają społeczne stereotypy. Jedy­nacy chcą dominować, chcą sprawiać dobre wrażenie, a także nie lubią się dzielić z innymi. Z drugiej strony, otrzymane dane podważają obiegowe opinie odnośnie dzieci jedynych. Pokazują, że jedynacy nie są egoistami i wykazują się wysokim poziomem socjalizacji. Zatem, bycie jedynym dzieckiem w rodzinie nie kojarzy się badanej młodzieży tylko z negatywnymi aspektami.

Słowa klucze: jedynactwo – pozytywne aspekty – negatywne aspekty – opinia młodzieży

 

The main purpose of the article is to give an overview of being an only child in the family in the opinion of young people. How do they perceive the only child? Do they notice positive and negative aspects of being the only child? Does a stereotypical view of the only child still exist in people’s minds? The analysis of the data shows that only children have positive as well as negative characteristics which confirm social stereotypes. The only children are dominating, anxious to make a good im­pression and do not like sharing and helping others. On the other hand, some of the data undermine the public opinion about being the only child. The results show that they have non-egoistic characteristic and they possess a high level of socialization. Consequently, being the only child is not associated only with negative aspects.

Key words: being an only child – positive aspects – negative aspects – opinion of young people

 

 

Olga Urban

 

Socjalizacja jako problem interdyscyplinarny

Socialization as an Interdisciplinary Problem

 

Przedmiotem artykułu są wybrane dyscyplinarne ujęcia problematyki socjalizacji – głównie z zakresu socjologii i psychologii. Wyodrębnione zostały za P. Sztompką dwa za­sadnicze sposoby rozumienia tego procesu. W ramach pierwszego z nich przyjmuje się, że ludzie dziedziczą schematy myślenia i działania społecznego, czyli że to sama natura ludzka predestynuje człowieka do pewnego typu aktywności zbiorowej. Taki typ ujmo­wania socjalizacji charakterystyczny jest zwłaszcza dla koncepcji psychologicznych (np. A. Maslow, G. Allport). W ramach drugiego sposobu myślenia natomiast, typowo ludzki sposób życia nie jest rezultatem dziedziczenia biologicznego, lecz jest nabyty od społe­czeństwa, tego, w którym jednostka dorastała. Ludzie nie umieją zatem w sposób na­turalny, ale muszą się nauczyć zasad współżycia z innymi. Jest to podejście charaktery­styczne przede wszystkim dla socjologii i nauk o kulturze (np. T. Parsons). Te dwa głów­ne sposoby myślenia o socjalizacji powiązane zostaną z odmiennymi, alternatywnymi względem siebie perspektywami poznawczymi: naturalistyczno-psychologistyczną i antyindywidualistyczno-antypsychologistyczną, wyróżnionymi za K. Zamiarą. Każda z tych perspektyw wyznacza inaczej obraz świata, status kultury i społeczeństwa oraz właściwości relacji pomiędzy jednostką a społeczeństwem i kulturą.

Słowa klucze: socjalizacja – problem interdyscyplinarny – podejście psychologiczne – podejście antyindywidualistyczne

 

This article presents selected disciplinary points of view on socialization issues mainly in relation to sociology and psychology. Two basic ways of understanding of this process are distinguished (as in P. Sztompka). The first way of understanding as­sumes that the ways of thinking and social action are inherited by people, namely that it is human nature that predestines man to a certain type of collective activity. Viewing socialization in such a way is particularly typical of psychological concepts (e.g., A. Maslow, G. Allport). According to the second way of thinking, a typically human way of life is not the result of biological inheritance, but it is acquired from the society in which the individual grew up. Therefore, people are not able to naturally coexist with others but they must learn the rules of this coexistence. This approach is mainly typical for sociology and culture sciences (e.g., T. Parsons). These two main ways of thinking concerning socialization are associated with different cognitive perspectives, which are alternative to each other: a naturalistic, psychologistic perspective and an anti-individualistic, anti-psychologist perspective highlighted by K. Zamiara. Each of these perspectives outlines differently the world view, the status of culture and society and the properties of the relationship between the individual, society and culture.

Key words: socialization – interdisciplinary problem – psychological approach – anti-individualistic approach

 

 

Bola O. Makinde, Bukola Ahimie, Rasheed A. Idowu

 

Socjopsychologiczna analiza współczesnego żebractwa w nigeryjskiej metropolii Lagos i wynikające stąd wskazania resocjalizacyjne (tekst w języku angielskim)

Socio-psychological Analysis of Modern-day Begging and Rehabilitative Counselling Approach in Lagos Metropolis, Nigeria

 

Wiele organizacji pozarządowych, oficjeli rządowych, zapalonych naukowców, mediów i pełnych troski obywateli podejmuje szaleńcze wysiłki w celu ogran­iczenia zjawiska żebractwa w paru większych miastach Nigerii, jednakże im bardziej się starają, tym częściej napotykają wyczerpujące popisy zdeklarow­anych żebraków. Celem niniejszego stadium jest dokonanie socjopsychologic­znej analizy wpływu żebractwa na psychikę i samoświadomość osób żebrzących, zwłaszcza w odniesieniu do różnych poziomów ich własnego „ja” w odległej przyszłości. Należy oczekiwać, że studium stanie się punktem wyjścia do inte­growania tożsamości osób żebrzących i podjęcia stosownych działań resocjaliza­cyjnych. W ramach stadium zbadano również uczucia i postawy wybranych osób trudniących się żebractwem. Ogół 150 respondentów wybrano losowo spośród pensjonariuszy ośrodka dla ubogich, żebraków i bezdomnych mieszczącego się w metropolii Lagos. Na potrzeby badań wykorzystano 24-punktowy kwestion­ariusz. Uzyskane wyniki wskazują, że za pozytywne postrzeganie żebractwa ulic­znego przez badanych odpowiada ich negatywne nastawienie wobec własnych zdolności do pracy. W tej sytuacji uwypuklono pewne wskazania resocjalizacyjne, jak też przedstawiono odpowiednie zalecenia.

Słowa klucze: żebractwo – zbieranie drobnych na zbyciu – żebractwo interne­towe – żebractwo pasywne i agresywne – samoświadomość

 

Many non-governmental organizations, government functionaries, spirited re­searchers, media and concerned individuals have made frantic efforts to reduce the menace of the begging syndrome in some major cities in Nigeria but the more they try, the more inexhaustive the antics of the determined beggars manifest. The focus of this study is to investigate the socio-psychological analysis of the impact of begging on the psyche as well as the self-concept of the beggars, especially their different levels of self in the distant future. This is expected to be a platform for future ego-integrity and a rehabilitative effort. The study is also a survey of the feelings and attitude of selected participants to street-begging behaviors. A total of 150 respondents were randomly selected from a centre for the destitute, beggars and the homeless located in Lagos metropolis. A twenty-four-item questionnaire was used for the study. It was discovered that a negative attitude towards their capability to work was responsible for the positive perception of street-begging among participants. The rehabilitative counseling implications were highlighted and recommendations were made.

Key words: spare changing – cyber-begging – passive and aggres­sive begging – self-concept

 

 

Canice E. Okoli, Joy N. Nwokedinobi

 

Diagnoza i rozwiązywanie psychospołecznych problemów pracujących uczniów szkół średnich w nigeryjskim Lagos (tekst w języku angielskim)

Assessment and Management of Psychosocial Problems of Working Secondary School Students in Lagos, Nigeria

 

Głównym celem niniejszego studium była ocena skuteczności behawioralnej terapii racjonalno-emotywnej, jak też kształtowania umiejętności życiowych w za­kresie rozwiązywania psychospołecznych problemów pracujących uczniów szkół średnich. Próba składała się ze 180 uczniów szkół średnich, którzy łączą edukację szkolną z pracą i ujawnili symptomy problemów psychospołecznych, zwłaszcza ni­skie poczucie własnej wartości. Wiek uczestników badań oscylował w granicach między 11. a 15. rokiem życia. Z weryfikacji pierwszej hipotezy wynika, że badani poddani kształtowaniu umiejętności życiowych uzyskali najbardziej znaczący wzrost w zakresie samooceny, a tuż za nimi uplasowali się uczestnicy behawio­ralnej terapii racjonalno-emotywnej. Obie poddane terapii grupy osiągnęły lepsze wyniki niż członkowie grupy kontrolnej. Wypływa z tego kluczowy wniosek, że należy zastosować behawioralną terapię racjonalno-emotywną oraz kształtowanie umiejętności życiowych w celu pomocy dzieciom narażonym na złe strony życia na ulicy oraz na inne niebezpieczeństwa wiążące się z podejmowaną pracą, by radziły sobie one z niepokojem, przygnębieniem, wrogością i porażkami.

Słowa klucze: pracujący uczniowie szkół średnich – problemy psychospołeczne – poczucie własnej wartości – behawioralna terapia racjonalno-emotywna – kształtowanie umiejętności życiowych

 

The main purpose of this study was to evaluate the relative effectiveness of Ra­tional Emotive Behaviour Therapy and Life Skills Education on the management of psychosocial problems of working secondary school students. The sample con­sisted of 180 junior secondary school two students. The students who served as participants were those who combine schooling with working and showed sign of psychosocial problems, especially poor self-esteem. The age range of the partici­pants was between 11 and 15 years. The result of testing hypothesis one revealed that participants in the Life Skills Education made the most significant gain in self--esteem, followed by the participants in the Rational Emotive Behaviour Therapy. Both treatment groups were superior to the participants in the control group. It therefore becomes imperative that Rational Emotive Therapy and Life Skills Educa­tion be adopted in assisting children who are exposed to the streets life vices and other hazards of child labour cope with anxiety, depression, hostility, and defeating behaviours.

Key words: working secondary school students – psychosocial problems – self--esteem – Rational Emotive Behaviour Therapy – Life Skills Education

 

 

Agnieszka Nadzieja-Maziarz

 

Uzależnienie od narkotyków w perspektywie interdyscyplinarnej

Interdisciplinary Perspectives on Drug Abuse

 

Dla większości ludzi zrozumiałym jest, iż zażywanie narkotyków prowadzi do uzależnienia, co negatywnie przekłada się na funkcjonowanie jednostki w zakre­sie fizycznym, duchowym, psychicznym oraz społecznym. Osoba uzależniona jed­nak postrzega rzeczywistość w sposób odmienny, nie zauważa ona negatywnych skutków zażywania substancji psychoaktywnych. Artykuł stanowi próbę analizy uzależnienia od narkotyków w perspektywie podejścia teologicznego, psycholo­gicznego, biologicznego oraz społeczno-kulturowego. Uzależnienie od narkotyków w zależności od ujęcia analizowane jest pod innym kątem i w inny sposób jest roz­patrywane. Charakterystyka każdej z perspektyw w nietuzinkowy sposób wyja­śnia kwestię uzależnienia od narkotyków i wskazuje na możliwości oraz trudności związane z jego zapobieganiem.

Słowa klucze: uzależnienie – narkotyki – przeciwdziałanie – perspektywa in­terdyscyplinarna

 

For most people it is understandable that taking drugs leads to addictedness, which has influence on working the individual in physical, spiritual, mental and so­cial sphere. Addicted person perceives the reality in a different way, does not notice the negative effects of taking psychoactive substances. The article constitutes the attempt to analyze the addictedness to drugs in the view of theological, psychologi­cal, biological and socio-cultural approach. Addictedness to drugs according to the approach is analyzing from a different angle and is considering in different way. The characteristic of each perspective explains the issue of addictedness to drugs in an extraordinary way and indicate the possibility and difficulties connected with its prevention.

Key words: addiction – drugs – prevention – interdisciplinary perspectives

 

 

BIOGRAFIE/BIOGRAPHIES

 

 

s. Maria Opiela

 

Ochrona rodziny w systemie pedagogicznym bł. Edmunda Bojanowskiego

Protection of Family in the Pedagogical System of Blessed Edmund Bojanowski

 

Rodzina jako samodzielny podmiot i wartość dla społeczeństwa potrzebuje i ma prawo uzyskać pomoc w realizacji swych funkcji na zasadzie pomocniczo­ści. Na straży szacunku dla jej istoty i praw stoi Kościół, co wyraża się w jego nauczaniu oraz tradycji wychowawczej i charytatywnej. Idea ochrony osoby i rodziny w systemie pedagogicznym bł. E. Bojanowskiego rozwijała się i jest wciąż kontynuowana przez Siostry Służebniczki zgodnie ze społeczną nauką Kościoła. Szczególnego znaczenia działalność ta nabiera w sytuacji rodzin do­tkniętych problemami moralnymi lub materialnymi. Ochrona polega na wspo­maganiu w spełnianiu jej funkcji oraz promowaniu wartości rodziny, małżeń­stwa i roli jej członków. Zachowanie rodzinnych zwyczajów i przekazywanie ich w wychowaniu dzieci prowadzi do kształtowaniu obyczajów. Chodzi o to, by rodzina jako wspólnota osób potrafiła kształtować moralne postawy swych członków wobec osób, wartości, pracy i własności z zachowaniem prymatu wartości najwyższych.

Słowa klucze: ochrona rodziny – zasada pomocniczości – system pedagogiczny – Edmund Bojanowski

 

The family as both an independent entity and the value for society needs and has the right to obtain assistance in carrying out its functions on the principle of sub­sidiarity. Church guards the respect for its nature and rights which is expressed in its teachings and educational and charitable traditions. The idea of protecting indi­viduals and families in the pedagogical system of blessed E. Bojanowski developed and is still continued by the Little Servant Sisters, in accordance with the social doctrine of the Church. This activity gains particular significance in the situation of families affected by the moral or material problems. Protection involves assisting in fulfilling its functions and promoting family values, marriage and the role of its members. Maintaining family traditions and passing them in the upbringing of chil­dren leads to the formation of habits. The idea is that the family, as a community of people, could shape the moral attitudes of its members towards people, values, work and property while maintaining the primacy of the highest values.

Key words: protection of family – principle of subsidiarity – pedagogical system – Edmund Bojanowski

 

 

RECENZJE/REVIEWS

 

 

Ewa Łaskarzewska

 

Popkulturowa męskość

Pop-culture Masculinity

 

 

ks. Andrzej Łuczyński

 

Młodzież gimnazjalna wobec wyzwań edukacyjnych

Grammar School Students towards Educational Challenges

 

 

ks. Paweł Prüfer

 

Zintegrowany dwugłos względem ideologii w naukach społecznych

The Integrated Mutual Statement towards Ideology in Social Sciences

 

 

SPRAWOZDANIA I KOMUNIKATY/REPORTS AND ANNOUNCEMENTS

 

 

Barbara D. Niziołek

 

Promocja zdrowia a choroby nowotworowe. Działania powiatu tarnowskiego jako przykład dobrej praktyki samorządów lokalnych (komunikat z badań)

Health Promotion and Cancer: The Activities of Tarnów County as an Example of Good Practice of Local Governments (Research Report)

 

 

Planowane konferencje/Planned Conferences

 

 

NOTY O AUTORACH/NOTES ABOUT THE AUTHORS

 

 

CONTENTS

 

 

Deklaracja o wersji pierwotnej

 

Autor: Mirosław Rewera
Ostatnia aktualizacja: 27.04.2014, godz. 14:54 - Rafał Podleśny