o. dr hab. I. Ledwoń, prof. KUL

Urodzony 31 VIII 1961 w Wodzisławiu Śląskim. W 1980 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Prowincji Wniebowzięcia NMP w Katowicach-Panewnikach; po rocznym nowicjacie w latach 1981-87 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym OO. Franciszkanów. W 1987 uzyskał magisterium z teologii na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i otrzymał święcenia kapłańskie. Po roku pracy duszpasterskiej w parafii św. Józefa w Rybniku, w latach 1988-92 odbył studia specjalistyczne z teologii fundamentalnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1990 r. uzyskał magisterium na podstawie pracy Chrystocentryzm św. Franciszka z Asyżu w świetle jego pism i wczesnych źródeł franciszkańskich oraz licencjat z teologii fundamentalnej, a w 1995 doktorat z teologii w zakresie teologii fundamentalnej na podstawie rozprawy Pojęcie objawienia chrześcijańskiego i motywy jego wiarygodności w ujęciu René Latourelle’a, napisanej pod kierunkiem ks. prof. M. Ruseckiego. W 1992 r. został asystentem w Instytucie Teologii Fundamentalnej KUL, a w 1996 – adiunktem katedry Chrystologii Fundamentalnej w tymże Instytucie. W 2007 uzyskał stopień doktora habilitowanego z teologii w zakresie teologii fundamentalnej na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „. . . i nie ma w żadnym innym zbawienia”. Wyjątkowy charakter chrześcijaństwa w teologii posoborowej. Od 2007 r. jest kierownikiem nowo utworzonej Katedry Teologii Religii w Instytucie Teologii Fundamentalnej KUL. 1 października 2008 r. mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego.

Od 1991 jest wykładowcą teologii fundamentalnej i religiologii w Wyższym Seminarium Duchownym Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach-Panewnikach. Dyscypliny te wykładał także we Lwowie (Ukraina), w Spiskiej Kapitule (Słowacja), w WSD Księży Marianów w Lublinie i WSD Karmelitów Bosych w Lublinie. Jest promotorem 47 prac magisterskich.

Członek Towarzystwa Naukowego KUL, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce. Wieloletni sekretarz Sekcji Teologii Fundamentalnej przy Komisji Nauki Episkopatu Polski; współorganizator i organizator wielu sympozjów naukowych, m.in. w Lublinie, Katowicach, Rzeszowie, Przemyślu, Koszalinie, Krakoie. Współorganizator II Międzynarodowego Kongresu Teologii Fundamentalnej (Lublin, 18-21 X 201 r.). Uczestnik krajowych i międzynarodowych sympozjów i kongresów teologii fundamentalnej (m.in. w Rzymie i Paryżu).    

Jego badania naukowe koncentrują się m.in. wokół statusu metodologicznego teologii fundamentalnej i apologetyki, problematyki objawienia Bożego – jego pojęcia rodzajów, wiarygodności objawienia chrześcijańskiego, metodologii teologii religii, relacji chrześcijaństwa do religii pozachrześcijańskich, teologicznego znaczenia tychże religii oraz ich objawieniowej genezy, uzasadnienia wyjątkowości chrześcijaństwa pośród religii świata, problematyki dialogu międzyreligijnego, problematyki sekt.    

Autor, współautor i współredaktor ponad 100 publikacji naukowych, popularnonaukowych, haseł encyklopedycznych i recenzji. Najważniejsze z nich to: Objawienie chrześcijańskie i jego wiarygodność według René Latourelle’a. Lublin 1996, ss. 272; Chrześcijaństwo a religie. Red. I.S. Ledwoń, K. Pek. Lublin-Warszawa 1999, ss. 160; Chrześcijaństwo jutra. Red. M. Rusecki, K. Kaucha, Z. Krzyszowski, I.S. Ledwoń, J. Mastej. Lublin 2001 ss. 823; Leksykon teologii fundamentalnej. Red. M. Rusecki, K. Kaucha, I.S. Ledwoń, J. Mastej. Lublin-Kraków 2002 ss. 1429; U źródeł chrystocentryzmu w teologii. Święty Franciszek z Asyżu. Kraków 2004, ss. 176; „. . . i nie ma w żadnym innym zbawienia”. Wyjątkowy charakter chrześcijaństwa w teologii posoborowej. Lublin 2006, ss. 618.

Laureat nagród: zespołowej rektora KUL za organizację II Międzynarodowego Kongresu Teologii Fundamentalnej; zespołowej Lubelskiego Towarzystwa Naukowego za Leksykon teologii fundamentalnej (2002); indywidualnej rektora KUL za rozprawę habilitacyjną (2007).

 

 BIBLIOGRAFIA