Zgłaszam się z kolejnym językoznawczym zapytaniem: jak można odmieniać następujące hiszpańskie imiona: Valentí, Genís, Germán. Czy tak, jak np. Dalí –  Dalego?  Wtedy  znikłaby  owa hiszpańska litera " í"  z  pochyloną kropką, zaś  pochylone a – pewnie nie.
Wdzięczny będę za  rozstrzygnięcie  tego problemu.

 

Przede wszystkim żadne z podanych imion (mogą też funkcjonować jako nazwiska) Valentí, Genís i Germán nie odmienia się tak jak nazwisko Dalí, gdyż tylko w wypadku imion i nazwisk zakończonych na -li, -lli w Dopełniaczu, Bierniku i Celowniku znika końcowe -í (DB. Dalego, C. Dalemu). Według Słownika nazw własnych J. Grzeni nazwiska czy imiona męskie zakończone w wymowie na samogłoski -i, -y, -e deklinują się jak przymiotniki. Dlatego też odmiana imienia (nazwiska) Valentí będzie wyglądała tak: DB. Valentíego, C. Valentíemu, NMs. (o) Valentím.

W Słowniku nazw własnych znajdziemy także odpowiedź na pytanie o deklinację imion (nazwisk) Genís i Germán – mianowicie obce imiona i nazwiska męskie zakończone w wymowie lub pisowni na spółgłoskę odmienimy w liczbie pojedynczej tak jak polskie imiona i nazwiska bądź rzeczowniki pospolite osobowe lub żywotne podobnie zakończone. Na przykład rzeczownikiem pospolitym żywotnym zakończonym na -is, jak Genís, jest lis. Zatem identycznie jak rzeczownik żywotny lis deklinujemy to imię (nazwisko): DB. Genísa, C. Genísowi, N. Genísem, Ms. o Genísie. Imię (nazwisko) Germán odmienimy tak samo jak np. rzeczownik osobowy barman: DB. Germána, C. Germánowi, N. Germánem, Ms. o Germánie.

Autor: Natalia Sosnowska
Ostatnia aktualizacja: 25.04.2017, godz. 11:34 - Natalia Sosnowska