Chciałabym ostatecznie rozstrzygnąć wątpliwości dotyczące mojego nazwiska: Tetiurka. Odmieniać czy nie odmieniać? Ja skłaniam się do odmiany, ale wiele osób uparcie zostawia je bez odmiany. Kto ma rację? Jeśli ja, to czym powodowana jest owa niechęć do odmieniania tego nazwiska?

 

Zdecydowanie odmieniać.

Nazwisko Tetiurka należy do grupy nazwisk zakończonych na samogłoski -a, -o po spółgłosce twardej (-k,-g,-b,-r itp.). Nazwiska tak zakończone w liczbie pojedynczej przybierają formy odmiany typowe dla żeńskich rzeczowników twardotematowych lub męskich, należących do tzw. deklinacji mieszanej, np. poeta, strarosta, wojewoda. Warto zwrócić uwagę, że w nazwisku Tetiurka końcową samogłoskę poprzedza spółgłoska -k (podobnie w przypadku spółgłoski -g), a więc w dopełniaczu będzie miało końcówkę -i (a nie jak pozostałe z tej grupy koncówkę -y).


Podany niżej wzorzec odmiany odnosi się zarówno do kobiety, jak i mężczyzny.

 

M. pan/pani Tetiurka

D. pana/pani Tetiurki

C. Msc. (o) panu/ (o) pani Tetiurce

B. pana/panią Tetiurkę

N. z panem/z panią Tetiurką

 
Pyta Pani o przyczynę niechęci do odmieniania tego, ale również innych nazwisk. Tę niechęć trzeba by chyba raczej nazwać asekuracją - mnogość form nazwiskowych sprawia, że użytkownicy polszczyzny nie mają utrwalonego wzorca odmiany i aby nie popełnić błędu, wolą pozostawić nazwisko nieodmienione.

Autor: Magdalena Smoleń-Wawrzusiszyn
Ostatnia aktualizacja: 15.04.2010, godz. 09:11 - Magdalena Smoleń-Wawrzusiszyn