Opisy zajęć w roku akad. 2009/2010 (sylabusy)
Filologia Klasyczna – studia stacjonarne I stopnia
Rok I
wykłady
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA ŁACIŃSKIEGO. FONETYKA I FLEKSJA (wykład), rok I 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Przygotowanie do studiów potwierdzone egzaminem dojrzałości. |
|
Treści programowe |
Gramatyka opisowa języka łacińskiego wchodzi w skład kształcenia w zakresie wiedzy o języku i komunikacji. Obejmuje fonetykę i fleksję. Fonetyka: budowa aparatu fonacyjnego człowieka, powstawanie głosek, podział głosek (jego kryteria), głoski polskie i łacińskie: samogłoski, spółgłoski oraz ich klasyfikacje, sonanty, dyftongi; alfabet łaciński; zmiany wynikłe z sąsiedztwa fonetycznego, zwłaszcza kontrakcja i asymilacja; zgłoski – definicja i podział, dzielenie wyrazów łacińskich na sylaby; iloczas (iloczas samogłoski i iloczas sylaby); akcent – rodzaje akcentu, miejsce akcentu łacińskiego. Fleksja: części mowy (podziały i ich kryteria); imię (nomen) – rzeczownik, podział rzeczowników, przymiotnik, jego rodzaje, stopniowanie (także rodzaje stopniowania); liczebnik, rodzaje liczebników; deklinacja rzeczownika, przymiotnika i liczebnika (przy tej sposobności prezentuje się budowę wyrazu: pierwiastek, temat, końcówkę, zakończenie, przedrostek, wrostek, przyrostek; formanty słowotwórcze i fleksyjne); zaimek, jego rodzaje i odmiana; czasownik – pojęcie trybu, czasu i strony, formy określone i nieokreślone czasownika, formy podstawowe, wyróżnienie tematów czasownika, nieodmienne części mowy. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest z jednej strony wprowadzenie aparatu pojęciowego i terminologii, którymi winien posługiwać się filolog w ogóle, w szczególności zaś filolog klasyczny, z drugiej – przedstawienie w sposób uporządkowany (systematyzujący) paradygmatów fleksyjnych języka łacińskiego oraz podstaw fonetyki. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Sinko T., Gramatyka łacińska, Lwów-Warszawa 1932. Auerbach M., Dąbrowski K., Gramatyka łacińska, wyd. nowe oprac. Golias M., Warszawa 1964. Wielewski M., Krótka gramatyka języka łacińskiego, Warszawa 1975. Uzupełniająca: Klemensiewicz Z., Podstawowe wiadomości z gramatyki języka polskiego, Warszawa 1981. |
|
Metody dydaktyczne |
Tradycyjny wykład. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Wymagane uczestniczenie w wykładach: skutkuje semestralnym zaliczeniem wykładu. Złożenie z pozytywnym skutkiem na końcu roku (po dwu semestrach) egzaminu. Egzamin odbywa się w dwu etapach: 1. egzamin pisemny oraz 2. egzamin ustny. Końcową ocenę stanowi średnia z obydwu egzaminów. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Marian Babiński |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ – ZARYS. OKRES ARCHAICZNY (wykład), rok I 30 godz. (w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość historii starożytnej Grecji i Bliskiego Wschodu, podstawowa znajomość procesów historycznych, kulturowych i literackich. |
|
Treści programowe |
Przedmiotem wykładu jest literatura grecka epoki archaicznej, obejmująca swym zakresem epikę bohaterską Homera, fragmenty eposu cyklicznego, Hymny homeryckie, epikę dydaktyczną i teogoniczną Hezjoda, poezję elegijną, jambiczną, lirykę chóralną i monodyczną VII i VI w. oraz poezję filozoficzną VII-V w. Prezentacja literatury tego okresu daje możliwość prześledzenia kształtowania się i rozwoju dwu najbardziej żywotnych w literaturze europejskiej rodzajów literackich: epiki i liryki w ich różnych odmianach gatunkowych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest pokazanie wszystkich najważniejszych uwarunkowań kulturowych, religijnych, politycznych i społecznych, które od samego początku kształtowały specyficzny charakter literatury greckiej. Interpretacja poematów Homera wraz z przedstawieniem ich nowożytnej recepcji oraz tzw. „kwestii homeryckiej” stanowi natomiast doskonałą okazję do zapoznania studentów z nowożytną metodologią badań literaturoznawczych i nowożytną krytyką literacką. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Homer, Iliada, przełożyła K. Jeżewska, opr. J. Łanowski, Ossolineum BN, Wrocław 1986. Homer, Odyseja, przekł. L. Siemieński, wstęp: Z. Abramowiczówna, opr. J. Łanowski, Ossolineum, BN, Wrocław 1992 ( lub w przekładzie i opracowaniu J. Parandowskiego, kilkanaście wydań). Hymny homeryckie. Tekst, przekład, wstęp i opracowanie – Włodzimierz Appel, Toruń 2001. Hezjod, Narodziny bogów (Teogonia), Prace i dni, Tarcza, przełożył, wstępem i przypisami opatrzył J. Łanowski, wyd. „Prószyński”, Warszawa 1999. Danielewicz J., Liryka starożytnej Grecji, „PWN”, Warszawa 1996. Uzupełniająca: „Homerika”, czyli żywoty Homera i poematy przypisywane poecie. Przełożył, komentarzem i przypisami opatrzył Włodzimierz Appel, „Prószyński”, Biblioteka Antyczna, t.38; Warszawa 2007. Kumaniecki K., Mańkowski J., Homer, Warszawa 1974. Sinko T., Zarys historii literatury greckiej, t.1, Warszawa 1959. Podbielski H., „Charakter i periodyzacja literatury greckiej”, w: Literatura Grecji Starożytnej pod red. H. Podbielskiego, TNKUL Lublin 2005, t. I., s. 1-8. Podbielski H., „Homer wczoraj i dziś”, tamże s. 67-155. Podbielski H., „Hymny Homeryckie”, tamże s.157-184. Podbielski H., „Hezjod. Życie i twórczość”, tamże s. 185-230. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład mówiony, bogato ilustrowany tekstami omawianych utworów, utrzymujący poprzez swą bezpośrednią formę wywodu napięcie i zainteresowanie słuchaczy, których skłania do refleksji. W trakcie wykładu istnieje możliwość zadawania pytań przez słuchaczy i krótkiej dyskusji na temat intrygujących ich problemów związanych z przedmiotem wykładu. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocenia ciągła (aktywność, frekwencja) b. egzamin ustny na zakończenie pierwszego semestru |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Henryk Podbielski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ – ZARYS. OKRES KLASYCZNY – DRAMAT I HISTORIOGRAFIA(wykład), rok I 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wykład obejmuje historię teatru starożytnych Greków, historię utworów dramatycznych oraz analizy literackie zachowanych tragedii, komedii i dramatów satyrowych oraz dzieł pierwszych historyków, w tym przede wszystkim Herodota, Tukidydesa i Ksenofonta. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest zapoznanie studenta z literaturą klasyczną starożytnej Grecji, by poprzez wykład, analizy literackie i dyskusje mógł on się zapoznać z zachowanymi utworami oraz zrozumiał na czym polega ich wartość poznawcza, artystyczna i ideowa. Uwzględniana jest też recepcja greckiego dramatu w następnych wiekach, jak również omawiane są teorie dramatu (literacka i teatralna) oraz kontekst historyczno-literacki powstania tragedii i komedii attyckiej. Studenci zapoznawani są z podstawowymi pojęciami greckimi i polskimi z zakresu poetyki i teorii dramatu. Wykład ma poszerzyć horyzonty poznawcze studenta oraz dać mu podstawową wiedzę potrzebną do pracy z uczniami w szkole. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Literatura Grecji starożytnej pod red. H. Podbielskiego. Lublin 2005, t.1: Epika, liryka, dramat s. 629-937 oraz t. 2. Proza historyczna s. 1-62. Uzupełniająca: A.W. Piccard-Cambridge. The Theatre of Dionysus in Athens. Oxford 1966. tenże. The dramatic festivals of Athens. Oxford 1969. R.R. Chodkowski. Teatr grecki. Lublin 2003. M. Kocur. Teatr antycznej Grecji. Wrocław 2001. R.R. Chodkowski. Ajschylos i jego tragedie. Lublin 1994. A. Lesky. Die tragische Dichrung der Hellenen. Goettingen 1972 H.D.F. Kitto. Greek tragedy: a literary study. London 1978. S. Srebrny. Teatr grecki i polski. Warszawa 1984. J. de Romilly. La tragedie grecque. Paris 1992. Polskie przekłady greckich dramatów I historyków. S. Stabryła. Antyk we współczesnej literaturze polskiej. Kraków 1980. |
|
Metody dydaktyczne |
Podstawową metodą jest wykład tradycyjny z dopuszczeniem jednak pytań ze strony studentów i dyskusji. nad wybranymi utworami. Wykorzystywane są pomoce w postaci ilustracji na temat teatru greckiego oraz prezentowane podstawowe i najnowsze wydania tekstów i opracowania. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny na podstawie frekwencji. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Robert Chodkowski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY ŁACIŃSKIEJ – ZARYS. OKRES ARCHAICZNY (wykład), rok I 30 godz. (w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Historia literatury łacińskiej okresu archaicznego. Nacisk położony na teksty zachowane i ich walory literackie. Szczególnie dużo czasu poświęca się na komedię (Plaut, Terencjusz). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z najważniejszymi dziełami łacińskiej prozy i poezji okresu archaicznego: ich językiem, stylem, gatunkiem literackim i recepcją w późniejszej literaturze łacińskiej i europejskiej. Studenci otrzymują dzięki kursowi podstawę do prowadzenia samodzielnych i fachowych badań nad literaturą europejską oraz nabywają kompetencje poznawcze, niezbędne w ich przyszłej pracy dydaktycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Cytowska M., Szelest H., Rychlewska L., Literatura rzymska. Okres archaiczny, Warszawa 1996. Skwara E., Historia komedii rzymskiej, Warszawa 2001. Fragmenty tekstów łaciny archaicznej ze zbioru: Ernout, Recueil de textes latins archaiques. Fragmenty oryginalne z komedii Plauta: Captivi, Curculio, Menaechmi, Pseudolus. Fragmenty oryginalne z komedii Terencjusza Andria i Adelphoe. Obowiązuje znajomość kilku komedii Plauta oraz Terencjusza w przekładzie polskim. Jako tło dla łacińskiej pallia ty – komedia Menandra Odludek w przekładzie J. Łanowskiego. Przychocki G., Plautus, Kraków 1925. Brożek M., Terencjusz i jego komedie, Wrocław 1960. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład z czytaniem w oryginale pod kierunkiem wykładowcy wybranych krótkich tekstów łacińskich ilustrujących literaturę archaiczną, mający na celu możliwie szeroki kontakt z fragmentami tekstów w oryginale oraz na ich analizę literacką. Dobór szczegółowy analizowanych utworów każdorazowo zależy od ogólnego poziomu danego rocznika studentów. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Ocenia się frekwencję oraz aktywność podczas zajęć. Końcowe zaliczenie – egzamin. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Budzisz, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY ŁACIŃSKIEJ – ZARYS. OKRES CYCEROŃSKI (wykład), rok I 30 godz. (w II sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wykład ma charakter możliwie pełnego przedstawienia najważniejszych dzieł okresu Cycerońskiego i dorobku najbardziej reprezentatywnych autorów dla okresu schyłku republiki. Stopniowo wprowadza studenta w świat retoryki i prozy rzymskiej. Pierwsze wykłady są poświęcone podstawowym elementom teorii retoryki i dziełom z tego zakresu, powstałym w okresie Cycerońskim. Kolejne wykłady to analiza wybranych mów Cycerona pod kątem występowania w nich zarówno typowych części oratio jak i bogactwa środków retorycznych. Następnym omawianym działem prozy jest biografistyka (Nepos) i historiografia (Salustiusz, Cezar). Studentowi w trakcie wykładu zostaje przedstawiona teoria obu gatunków, aby następnie przejść do analizy wybranych dzieł pod kątem występowania w nich wymaganych przez teorię elementów. Jeden wykład jest poświęcony curiositas Marka Terencjusza Warrona, w trakcie którego studenci są zapoznawani ze specyfiką i różnorodnością pisarstwa starożytnego encyklopedysty. Ostatnie wykłady są poświęcone poezji Lukrecjusza i Katulla. Ponieważ wykład ma charakter zarysu, skupia się przede wszystkim na wyjaśnieniu trudnych zagadnień, np. na czym polega oratorska doskonałość mów Cycerona, literackość dzieł historyków czy „uczoność” wierszy Katulla. Pozostałe zagadnienia są jedynie sygnalizowane słuchaczom, którzy mają dostęp do podręczników literatury tego okresu. Wiedza przekazywana studentom podczas wykładu nie ma charakteru podręcznikowego. Ponadto przekazywane tu treści są przydatne na dalszych etapach kształcenia. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zaznajomienie z literaturą okresu Cycerońskiego. Przedstawienie w przystępny sposób teorii retoryki dotyczącej głównie elocutio i związanej z teorią dzieła historycznego. Dzięki przeprowadzeniu analizy literackiej wybranych utworów, reprezentatywnych dla omawianego okresu – pokazanie praktycznego zastosowania teorii retorycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Kumaniecki K. Literatura rzymska. Okres Cyceroński. Warszawa 1977. Cytowska M. Szelest H. Literatura grecka i rzymska w zarysie. Warszawa 1983., s. 238-266. Uzupełniająca: Albrecht M. von. History of Roman Literature. Vol. 1. Leiden 1997. Cyceron M. T. Mowy. Przeł. i oprac. S. Kołodziejczyk, J. Mrukówna, D. Turkowska. Wyd. 2. Kęty 1988. Salustiusz G. K. Sprzysiężenie Katyliny i Wojna z Jugurtą. Przełożył i wstępem opatrzył K. Kumaniecki. Wrocław 1971. Corpus Caesarianum. Tłumaczenie i opracowanie E. Konik i W. Nowosielska. Wrocław 2003. Kumaniecki K. Cyceron i jego współcześni. Warszawa 1970. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład tradycyjny, analiza tekstów. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin końcowy w formie rozmowy na podstawie tez, opracowanych przez egzaminatora i dostarczonych studentom przynajmniej miesiąc przed terminem egzaminu. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA STAROŻYTNEJ GRECJI I RZYMU (wykład), rok I 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wykład jest kompletnym kursem historii starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu. W trakcie wykładu student ma sposobność zapoznania się z dziejami Grecji w chronologicznym porządku od najstarszych kultur: minojskiej i mykeńskiej do czasów monarchii hellenistycznych. Dla łatwiejszej percepcji bogatego materiału faktograficznego każdy wykład opatrzony jest tytułem, np. Porównanie ustroju Sparty i Aten, wojny perskie, hegemonia Macedonii itd. Podobną metodą prowadzone są wykłady z historii starożytnego Rzymu (od początków Rzymu do upadku Cesarstwa Zachodniego). W trakcie wykładu prezentowane są wyniki najnowszych badań archeologicznych, dostępne w publikacjach. Studenci zapoznawani są także z najciekawszymi i często dyskusyjnymi teoriami dotyczącymi interpretacji różnych hipotez historycznych, np. „Czym były pałace na Krecie?”, „kiedy powstał Rzym?”. Dla urozmaicenia wykładu prezentowane i komentowane są fragmenty dzieł starożytnych historyków, dzięki czemu student ma możliwość skonfrontowania metod i celów starożytnego dziejopisarstwa i współczesnej historii jako nauki. Wykład koncentruje się głównie na historii politycznej i społecznej Grecji i Rzymu. Prowadzący zwraca jedynie uwagę studentów na te zjawiska kulturowe, których znajomość sprawi, że wiedza studenta na dany temat będzie kompletna. Każdy wykład konstruowany jest w jasny i logiczny sposób ułatwiający studentowi zrozumienie zapamiętanie przedstawianych przez prowadzącego treści: podawane są przyczyny omawianego zjawiska, jego przebieg, skutki i ewentualne interpretacje zarówno starożytnych, jak i wybranych współczesnych historyków (o ile są ciekawe bądź nowatorskie). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studenta z podstawowymi informacjami dotyczącymi dziejów starożytnej Grecji i Rzymu. Wyrobienie umiejętności kojarzenia faktów i wyciągania wniosków z przedstawionych zjawisk historycznych. Rozbudzenie zainteresowania historią starożytną. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Jaczynowska M., Musiał D., Stępień M. Historia starożytna. Warszawa 2001. Kubiak Z. Piękno i gorycz Europy. Dzieje Greków i Rzymian. Warszawa 2003. Uzupełniająca: Teksty: Herodot. Dzieje. Z języka greckiego przełożył i opracował Seweryn Hammer. Warszawa 2002. Tukidydes. Wojna peloponeska. Tłumaczenie K. Kumaniecki (obszerny wstęp R. Turasiewicz). Wrocław 1991. Tytus Liwiusz. Dzieje Rzymu od założenia miasta Rzymu. Wybór. Przełożył i opracował W. Strzelecki. Wrocław 2004. Tacyt. Wybór pism. Przełożył i opracował Seweryn Hammer. Wrocław 2004. Opracowania: Hammond N.G.L. Dzieje Grecji. Wyd.3. Warszawa 1996. Wipszycka-Bravo E., Bravo B. Historia starożytnych Greków. T.1 Warszawa 1988, T.3 Warszawa 1992. Jaczynowska M. Dzieje Imperium Romanum. Wyd. 2. Warszawa 1996. Ziółkowski A. Historia Rzymu. Poznań 2004. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład tradycyjny, urozmaicony pracą z mapą i tekstami źródłowymi. Stawianie pytań stymulujących aktywność studentów, udzielanie odpowiedzi na pytania studentów, stawiane pod koniec wykładu. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin końcowy w formie rozmowy na podstawie tez, opracowanych przez egzaminatora i dostarczonych studentom przynajmniej miesiąc przed terminem egzaminu. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
ćwiczenia
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
PRAKTYCZNA NAUKA JĘZYKA GRECKIEGO (ćwiczenia), rok I 90 godz. (w II sem.), 6 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Elementarna znajomość gramatyki języka polskiego. |
|
Treści programowe |
Intensywny kurs języka starogreckiego dla początkujących, uwzględniający teoretyczne wprowadzenie do gramatyki greckiej (fleksji i syntaksy). Tematyka: Język grecki – wiadomości wstępne, podział na dialekty. Fleksja: deklinacja rzeczownika, przymiotnika i zaimka. Stopniowanie przymiotnika i przysłówka. Liczebniki. I koniugacja – omówienie czasów i trybów. Elementy syntaksy – podstawowe konstrukcje syntaktyczne (A.C.I., N.C.I.), funkcje syntaktyczne poszczególnych przypadków rzeczownika oraz funkcje participium. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Stworzenie podstaw dla dalszych studiów nad klasycznym greckim językiem i literaturą. Lektura i analiza filologiczna tekstów greckich, tłumaczenie tekstu greckiego na język polski i odwrotnie mają umożliwić studentom nabycie kompetencji językowych i translatorskich w zakresie podstawowej znajomości języka. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Auerbach M., Golias M., Rezler J., Gramatyka grecka, PWN, Warszawa 2000. Golias M., Wstępna nauka języka greckiego, PWN, Warszawa 1954. Węclewski Z., Jurewicz O., Słownik grecko-polski, t. 1-2, PWN, Warszawa 2000-2001. Uzupełniająca: Borowska M., Mormolyke. Książka do nauki języka starogreckiego, OBTA/Wiedza Powszechna, Warszawa 2000. Korusowie A. i K., Hellenike glotta. Podręcznik do nauki języka greckiego, PWN, Warszawa 1994. Mastronarde D. J., Introduction to Attic Greek, Ucpress, Berkeley-Los Angeles-London 1993. |
|
Metody dydaktyczne |
Forma praktycznych ćwiczeń językowych: a. tłumaczenie prostych tekstów z języka greckiego na język polski, z uwzględnieniem analizy morfologicznej i syntaktycznej; identyfikowanie w tekstach omawianych konstrukcji gramatycznych, b. ćwiczenia gramatyczne – odmiana wybranych paradygmatów deklinacyjnych i koniugacyjnych, c. tłumaczenie na język grecki prostych zdań polskich. d. zadania samodzielne związane z utrwaleniem poznanego materiału. Elementy wykładu konwersatoryjnego. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (przygotowanie do zajęć, aktywność, frekwencja); b. kolokwia cząstkowe z wprowadzanych zagadnień składniowych (co 5 jednostek lekcyjnych); c. kolokwia cząstkowe z wprowadzanego słownictwa (co 10 jednostek lekcyjnych); d. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b] i [c]. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Ewa Osek, dr Iwona Wieżel |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
PRAKTYCZNA NAUKA JĘZYKA ŁACIŃSKIEGO (ćwiczenia), rok I 210 godz. (150 godz. w I sem. i 60 godz. w II sem. ), 14 (10+4) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Elementarna znajomość gramatyki języka polskiego. |
|
Treści programowe |
Ćwiczenie poprawności wymowy i akcentowania, nabywanie sprawności w czytaniu tekstów łacińskich, tłumaczenie preparowanych tekstów; nauczanie fleksji języka łacińskiego oraz podstawowych zagadnień z zakresu najczęściej spotykanych składni: szyk wyrazów z zdaniu, orzeczenie imienne, konstrukcje przypadków, accusativus duplex, accusativus cum infinitivo, nominativus cum infinitivo, ablativus absolutus, consecutio temporum, składnia zdań podrzędnych, okresy warunkowe, coniugatio periphrastica activa, coniugatio periphrastica passiva, oratio obliqua. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Intensywna nauka języka łacińskiego dla początkujących, zakładająca opanowanie fleksji, słownictwa i składni języka łacińskiego w stopniu umożliwiającym samodzielną pracę z oryginalnymi tekstami autorów łacińskich, przeznaczona dla studentów, którzy nie uczyli się łaciny w szkole średniej |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: S. Wilczyński, T. Zarychta, Lectio Latina I-III, wyd. 2, Warszawa 1986 (jako podręcznik) J. Wikarjak, Gramatyka opisowa języka łacińskiego, Warszawa 1978 dostępne słowniki łacińsko-polskie Uzupełniająca: M. Wielewski, Krótka gramatyka języka łacińskiego, Warszawa 1975 M. Auerbach, M. Golias, Gramatyka łacińska, Warszawa 1954 Z. Samolewicz, Gramatyka łacińska, Lwów-Warszawa 1927, wyd. 16. |
|
Metody dydaktyczne |
Praca z tekstem, elementy wykładu konwersatoryjnego, praca w grupach. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Ocena ciągła – udział w zajęciach, bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność, śródsemestralne kolokwia pisemne (8-10 w semestrze zimowym, 4-5 w semestrze letnim), końcowe zaliczenie z oceną po każdym semestrze – wypadkowa oceny ciągłej i średniej oceny z kolokwiów. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Agata Łuka, ks. mgr Marek Cieśluk |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TECHNOLOGIA INFORMACYJNA (ćwiczenia), rok I 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa umiejętność obsługi zestawu komputerowego i posługiwania się oprogramowaniem (pakiet biurowy, np. MS Office oraz przeglądarki stron internetowych). |
|
Treści programowe |
Technologie informacyjne jako niezbędne elementy warsztatu pracy studenta i nauczyciela:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Nabycie kompetencji poznawczych i praktycznych w zakresie posługiwania się:
Ćwiczenia stanowią jeden z elementów przygotowania pedagogicznego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Sokół M., Podstawy obsługi komputera. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2005, 20062. Sokół R., Internet. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2007. Suma Ł., Word 2007 PL. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2007. Tomaszewska-Adamarek A., ABC PowerPoint 2007 PL, Helion, Gliwice 2007. Tomaszewska-Adamarek A., ABC Word 2007 PL, Helion, Gliwice 2007. Uzupełniająca: Alvoni G., Altertumswissenschaften digital. Datenbanken, Internet und e-Ressourcen in der altertumswissenschaftlichen Forschung mit Beiträgen von Ulrich Rausch, Hildesheim-Zürich-New York 2001. Bednarek J., Multimedia w kształceniu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Cristofori A., Salvaterra C., Schmitzer U. (Hgg.), La rete di Arachne. Arachnes Netz. Beiträge zu Antike, EDV und Internet im Rahmen des Projekts „Telemachos”, Stuttgart 2000 [tu m.in.: Lotousek R., The Globalization of Classical Computing. A Broadening Perspective, s. 57-68; Meurant A., Poucet J., Schumacher J., Outils électroniques et études classiques à Louvain-la-Neuve, s. 81-100]. Komunikacja językowa w społeczeństwie informacyjnym. Nowe wyzwania dla dydaktyki języków obcych, red. J. Krieger-Knieja, U. Paprocka-Piotrowska, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2006 (w wyborze). |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny z prezentacją multimedialną. Metody nauczania wspierane innymi technikami informacyjnymi. Praca w grupie – czyli praktyczne wdrożenie (ćwiczenia) przekazanej przez prowadzącego wiedzy. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła: aktywność, frekwencja b. praktyczne (z użyciem komputera i oprogramowania) kolokwium pod koniec semestru lub samodzielne przygotowanie prezentacji multimedialnej (w programach: PowerPoint – MS Office / Writer – OpenOffice) związanej z antykiem grecko-rzymskim c. końcowe zaliczenie z oceną. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Krzysztof Narecki, prof. KUL |
konwersatoria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
KULTURA STAROŻYTNEJ GRECJI I RZYMU (konwersatorium), rok I 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Umiejętność komponowania i pisania dłuższych wypowiedzi na podstawie wybranej literatury przedmiotu; podstawowa znajomość zasad redagowania tekstu i opatrywania go aparatem naukowym (np. przypisy, sporządzanie opisu i wykazu bibliograficznego – bibliografii. |
|
Treści programowe |
Wybrane aspekty kultury, obyczajowości, życia codziennego w Grecji i Rzymie: imię i nazwisko, rodzina, nauka i wychowanie, książka, czytelnictwo i biblioteki, czas wolny: odpoczynek – rozrywka – sport, ubiory, sposób odżywiania, medycyna, pogrzeby, wróżbiarstwo, życie religijne – święta – uroczystości, mitologia. Elementy sztuki antyku grecko-rzymskiego jako ilustracja wymienionych aspektów. Recepcja antyku grecko-rzymskiego w kulturze polskiej na wybranych przykładach (np. w przysłowiach i zwrotach frazeologicznych). Starożytna greka i łacina w języku polskim – przedstawienie na przykładach grecko-łacińskiej proweniencji polskich słów, zwłaszcza w tekstach o charakterze prasowym (publicystycznym) i popularno-naukowym. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wprowadzenie w problematykę kultury grecko-rzymskiej ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy o obszarze, periodyzacji dziejów i niektórych aspektach kultury starożytnej Grecji i Rzymu (zwłaszcza mitologii, zwyczajów i obyczajów), a także uświadomienie roli języka greckiego i łacińskiego w słowotwórstwie języka polskiego. Ukazanie trwałości wybranych elementów kultury grecko-rzymskiej i ich oddziaływania na dzisiejsze życie i kulturę polską i europejską, aby student nabył kompetencji poznawczych i praktycznych, mających zastosowanie w jego przyszłej pracy dydaktycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Carcopino J., Życie codzienne w Rzymie w okresie rozkwitu cesarrstwa, przeł. M. Pąkcińska, Warszawa 1960. Flacelière R., Życie codzienne w Grecji za czasów Peryklesa, przeł. Z. Bobowicz, J. Targalski, Warszawa 1985. Jurewicz O., Winniczuk L., Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym, Warszawa 1973. Parandowski J., Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Warszawa 197816. Stabryła S., Zarys kultury starożytnej Grecji i Rzymu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007. Winniczuk L., Ludzie, zwyczaje, obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1983; wyd. czwarte zmienione, PWN, Warszawa 2006. Uzupełniająca: Casson L., Podróże w starożytnym świecie, Wrocław 1981; zwłaszcza „Część druga” i „Część trzecia”, s. 79-235. Człowiek Grecji, pod red. J-P. Vernanta, z włoskiego przeł. P. Bravo, Ł. Niesiołowski Spanò, Warszawa 2000. Człowiek Rzymu, pod red. A. Giardiny, z włoskiego przeł. P. Bravo, Warszawa 2000. Duval P.-M., Życie codzienne w Galii w okresie pokoju rzymskiego (I-III n.e.), przeł. E. Bąkowska, PIW, Warszawa 1967. Étienne R., Życie codzienne w Pompejach, przeł. T. Kotula, Warszawa 1971. Gostkowski R., Sport w starożytności, Warszawa 1959. Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław 1987. Historia życia prywatnego, t. 1: Od Cesarstwa Rzymskiego do roku tysięcznego, pod red. P. Veyne’a, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 20052. Historia życia prywatnego, t. 1: Od Cesarstwa Rzymskiego do roku tysięcznego, pod red. P. Veyne’a, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 20052, [19981]. Kreyser K., Śladami mitów starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1992. Kubiak Z., Mitologia Greków i Rzymian, Warszawa 1997. Łanowski J., Szlakiem siedmiu cudów starożytności, Warszawa 1964. Łanowski J., Święte igrzyska olimpijskie, Warszawa 1981. Manteuffel J., Książka w starożytności, Lwów 1937. Matz D., Daily Life of the Ancient Romans, Indianapolis 2008. Michalunio Cz., Dicta. Zbiór łacińskich sentencji, przysłów, zwrotów, powiedzeń, Kraków 2004, 2007. Press L., Atrakcje dla ludzi i bogów. O rozrywkach w świecie antycznym, Warszawa 1961. Sinko T., Klasyczne przysłowia w polszczyźnie, Lwów-Warszawa 1939. Steffen W., Z wędrówki frazeologicznej (greckie frazy w języku polskim), „Eos” 67 (1979), fasc. 1, s. 81-101. Świderkówna A., Nowicka M., Książka się rozwija, Wrocław 1970. Vernant J.-P., Mity greckie czyli świat, bogowie i ludzie, przeł. J. Łukaszewicz, Wrocław 2002. Wikarjak J., O imionach i nazwiskach starożytnych Greków, „Eos” 46 (1952/53), s. 69-78. Winniczuk L., Kobiety świata antycznego, wybór tekstów autorów greckich i rzymskich opracowała, wstępami i komentarzem opatrzyła L. Winniczuk, Warszawa 1973. Winniczuk L., Słowo jest cieniem czynu, czyli starożytni Grecy i Rzymianie o sobie, opracowała i komentarzem opatrzyła L. Winniczuk, Warszawa 1972. Wypustek A., Życie rodzinne starożytnych Greków, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2007. Żmudziński M., Świat starożytny i jego cuda, Ossolineum, Wrocław – Warszawa – Kraków 2003. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny z prezentacją multimedialną i innymi technikami informacyjnymi. Przedstawianie / referowanie przez studentów przygotowanych tematów (na podstawie literatury podstawowej i uzupełniającej) jako metoda ich uaktwniania. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja); b. indywidualne prace do przygotowania (referaty na zadany temat); c. pisemna praca roczna; d. kolokwium po pierwszym semestrze; e. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b], [c] i [d] |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Krzysztof Narecki, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
WSTĘP DO JĘZYKOZNAWSTWA (konwersatorium), rok I 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla studentów I roku filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
Zajęcia koncentrują się wokół następujących zagadnień: (1) Płaszczyzny opisu języka: fonetyka i fonologia, morfologia, leksykologia, składnia, semantyka, pragmatyka. (2) Typy językoznawstwa: a) językoznawstwo teoretyczne: szczegółowe (problem poprawności językowej; wewnętrzne zróżnicowanie języka: odmiana ogólna, odmiany regionalne, środowiskowe, funkcjonalne), porównawcze (synchroniczne – typologia fonologiczna, morfologiczna, syntaktyczna; diachroniczne – pojęcie rodziny językowej, indoeuropejska rodzina językowa: podział na języki kentumowe i satemowe); b) językoznawstwo stosowane (glottodydaktyka; leksykografia). (3) Elementy historii językoznawstwa starożytnego: a) Indyjska szkoła gramatyczna (Pânini); b) Grecja: "analogiści" i "anomaliści", Arystoteles, Szkoła aleksandryjska (Dionizjusz Trak, Apollonios Dyscolos); c) Rzym: M. Terentius Varro, Remmius Palaemon, Donatus Aelius. (4) Wybrane współczesne kierunki językoznawcze: a) strukturalizm europejski (F. de Saussure; Szkoła praska); b) gramatyka generatywno-transformacyjna (N. Chomsky); c) kognitywizm. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zajęcia służą przede wszystkim przekazaniu studentom podstawowych wiadomości dotyczących terminologii językoznawczej, które stanowią niezbędny element studiów filologicznych. Celem zajęć jest również zapoznanie studentów z historią językoznawstwa (zwłaszcza z osiągnięciami językoznawstwa starożytnego) i wybranymi współczesnymi kierunkami w językoznawstwie. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego pod red. K. Polańskiego, Wrocław: Ossolineum 1993. Encyklopedia języka polskiego pod red. M. Szymczaka i M. Kucały, Wrocław: Ossolineum 1999. Grzegorczykowa R., Wstęp do językoznawstwa, Warszawa: PWN 2008. Bobrowski I., Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków: Wyd. IJP PAN 1998. Wierzbicka A., O języku dla wszystkich, Warszawa: Wiedza Powszechna 1965. Uzupełniająca: Milewski T., Językoznawstwo, Warszawa 1965. Lyons J., Wstęp do językoznawstwa, Warszawa: PWN 1975 Gwary polskie. Multimedialny przewodnik pod red. H. Karaś, www.gwarypolskie.uw.edu.pl Bednarczuk L. [red.], Języki indoeuropejskie, Warszawa: PWN t.1 1986, t.2 1988. Stefański W., Wprowadzenie do językoznawstwa historyczno-porównawczego, Toruń: Wyd. UMK 2001. Majewicz A., Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: PWN 1989. Atlas języków. Pochodzenie i rozwój języków świata, red. B. Comrie, S. Matthews, M. Polinsky, Poznań: Oficyna Wydawnicza Atena 1998. Heinz A., Dzieje językoznawstwa w zarysie, Warszawa: PWN 1983. Fisiak J., Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa: WSiP 1975. Ivić M., Kierunki w lingwistyce, Wrocław: Ossolineum 1975. Ruwet N., Wprowadzenie do gramatyki generatywnej, 1998. Mecner P., Elementy gramatyki umysłu, Kraków: Universitas 2005. Tabakowska E., Gramatyka i obrazowanie. Wprowadzenie do językoznawstwa kognitywnego, Kraków: PAN 1995. Łuczyński E., Maćkiewicz J., Językoznawstwo ogólne – wybrane zagadnienia, wyd. 2 uzup., Gdańsk: Wyd. Uniwersytetu Gdańskiego 2002. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny. Przedstawione w formie wykładu zagadnienia są następnie omawiane przez uczestników zajęć, uzupełniane i rozszerzane w wyniku ich pytań i uwag. Niektóre problemy studenci opracowują samodzielnie, a następnie referują na zajęciach. Omawianie poszczególnych tematów kończy prezentacja opracowań (słowników, monografii, map itp.), które umożliwią zainteresowanym studentom dalsze samodzielne studia. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Znajomość materiału; zaliczenie 4-5 kolokwiów w ciągu roku akademickiego, obecność i aktywny udział w zajęciach. Końcowe zaliczenie z oceną po drugim semestrze. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Małgorzata Górska |
specjalizacja nauczycielska
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
EMISJA GŁOSU (ćwiczenia), rok I 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowe wiadomości z fonetyki języka polskiego, dobra dykcja, minimum wiedzy ortofonicznej. Znajomość zasad poprawnej wymowy. |
|
Treści programowe |
Budowa narządu głosu, jego funkcjonowanie i higiena. Emisja głosu, impostacja (ćwiczenia oddechowe dla uzyskania podparcia).Technika artykulacji samogłosek, spółgłosek. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Poprawna emisja głosu (głos ładnie brzmiący, bogaty w tony harmoniczne, gwarantujący higienę aparatu głosowego). Dobra dykcja. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Tarasiewicz B., Mówię i śpiewam świadomie, Universitas, Kraków 2006 Toczyska B., Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, Gdańsk 1998 Toczyska B., Głośno i wyraźnie, GWP, Gdańsk 2007 Toczyska B., Sarabanda w chaszczach, Wydawnictwo Podkowa, Gdańsk 1997 Podstawowe wiadomości z gramatyki języka polskiego, PWN, Warszawa 2001 Uzupełniająca: Foniatria kliniczna, red. A. Pruszewicz, PZWL 1992 Kotlarczyk M., Sztuka żywego słowa, Wydawnictwo Watykańskie, Rzym 1975 Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny, red. A. Markowski, PWN, Warszawa 2002 Prawidła poprawnej wymowy polskiej, oprac. Z. Klemensiewicz, Kraków 1988 Sawrycki W., Kultura żywego słowa, UMK, Toruń 1985 Słownik poprawnej polszczyzny, red. W. Doroszewski, PWN, Warszawa 1978 Toczyska B., Łamańce z dedykacją, Wydawnictwo Podkowa, Gdańsk 1998 Zielińska H., Kształcenie głosu, Lublin 1996 |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład. Praca z tekstami literackimi i nieliterackimi. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. kolokwium po pierwszym semestrze c. końcowe zaliczenie z oceną po drugim semestrze – średnia ocen [a], [b] |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Barbara Niebelska |
Rok II
wykłady
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
ARCHEOLOGIA I SZTUKA STAROŻYTNEJ GRECJI I RZYMU (wykład), rok II 30 godz., 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Umiejętność komponowania i pisania dłuższych wypowiedzi na podstawie wybranej literatury przedmiotu; podstawowa znajomość zasad redagowania tekstu i opatrywania go aparatem naukowym (np. przypisy, sporządzanie opisu i wykazu bibliograficznego – bibliografii. |
|
Treści programowe |
Podstawowe zagadnienia dotyczące: - estetyki (greckie i rzymskie rozumienie pojęć „sztuka”, „mimesis”, „realizm”, „idealizm”, „weryzm”; termin „piękno” w ujęciu sofistycznym, sokratejskim, platońskim, pitagorejskim), - historii odkryć archeologicznych od połowy XVIII wieku do dziś, ze szczególnym uwzględnieniem wkładu badaczy polskich, - najważniejszych kolekcji muzealnych sztuki greckiej i rzymskiej, - kształtowania współczesnych poglądów na sztukę grecką i rzymską, - geografii historycznej i chronologii (główne regiony i ośrodki artystyczne i ich aktywność w poszczególnych okresach), - najważniejszych greckich i rzymskich obiektów architektury i dzieł malarstwa, rzeźby oraz rzemiosła artystycznego, - oddziaływania sztuki starożytnej Grecji i Rzymu na twórczość artystyczną w epokach późniejszych (zwłaszcza w okresie renesansu i klasycyzmu). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wykład umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności pozwalających na: - określenie genezy, charakteru i podstawowych cech sztuki greckiej i rzymskiej, - zrozumienie ewolucji formalnej i ideowej greckiej i rzymskiej twórczości artystycznej, - wskazanie podobieństw i różnic między sztuką grecka i rzymską, - klasyfikowanie typologiczne i chronologiczne zabytków, - stosowanie podstawowej terminologii w zakresie sztuki greckiej i rzymskiej, - zrozumienie roli sztuki greckiej i rzymskiej w kształtowaniu współczesnej postawy humanistycznej, - nabycie kompetencji merytorycznych i praktycznych mających zastosowanie w przyszłej pracy dydaktycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: W. Dobrowolski, Sztuka Etrusków, Warszawa 1971 E. Makowiecka, Sztuka grecka, Warszawa 2006 E. Papuci-Władyka, Sztuka starożytnej Grecji, Warszawa 2000 S. Parnicki-Pudełko, Architektura starożytnej Grecji, Warszawa 1975 G.-Ch. Picard, Sztuka rzymska, Warszawa 1975 B. Rutkowski, Sztuka egejska, Warszawa 1973 A. Sadurska, Archeologia starożytnego Rzymu, t. I. Od epoki królów do schyłku republiki, Warszawa 1975, t. II. Okres Cesarstwa, Warszawa 1980 Uzupełniająca: M.L. Bernhard, Greckie malarstwo wazowe, Wrocław 1966 M.L. Bernhard, Korynt i Argolida, Warszawa 1987 M.L. Bernhard, Olimpia, Warszawa 1980 M.L. Bernhard, Sztuka grecka, Warszawa 1981 W. Dobrowolski, Malarstwo etruskie, Warszawa 1979 R. Gostkowski, Pompeje, Lublin 1954 P. Grimal, Miasta rzymskie, Warszawa 1970 K. Majewski, Kreta, Hellada, Cyklady. U kolebki cywilizacji europejskiej, Warszawa 1963 K. Michałowski, Akropol, Warszawa 1983 K. Michałowski, Delfy, Warszawa 1976 K. Michałowski, Jak Grecy tworzyli sztukę, Warszawa 1986 K. Michałowski, A. Dziewanowski, Aleksandria, Warszawa 1970 J.A. Ostrowski, Słownik artystów starożytności, Katowice 1994 B. Rutkowski, Kreta, Warszawa 1978 A. Sadurska, Sztuka ziemi wydarta. Archeologia klasyczna 1945-1970. Najnowsze odkrycia – metody badań, Warszawa 1972 A. Sadurska, W cieniu Panteonu. O sztuce starożytnego Rzymu, Warszawa 1965 |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny z prezentacją multimedialną. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin ustny po drugim semestrze. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Daniel Próchniak |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA ŁACIŃSKIEGO. SKŁADNIA (wykład), rok II 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie egzaminu z gramatyki opisowej języka łacińskiego na poziomie fonetyki i fleksji. Podstawowa znajomość praktyczna języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Kontynuacja gramatyki opisowej języka łacińskiego, która wchodzi w skład kształcenia w zakresie wiedzy o języku i komunikacji. Wykład przedstawia całość składni łacińskiej (składnię przypadków, zdania pojedyncze, zdania złożone współrzędnie i podrzędnie). Traktuje także o częściach zdania i niewspółrzędnych związkach składniowych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z systemem składniowym języka łacińskiego. Zwrócenie uwagi na odmienności składniowe łaciny i polszczyzny (participium coniunctum, konstrukcje z gerundivum, coniunctivus w zdaniach podrzędnych). |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Menge H., Repetitorium der lateinischen Syntax und Stilistik, München 1960. Samolewicz Z., Sołtysik T., Gramatyka języka łacińskiego, część II: Składnia, Lwów 1924. Wikarjak J., Gramatyka opisowa języka łacińskiego, Warszawa 1985. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwencjonalny z elementami konwersacyjnymi (tłumaczenie wraz ze studentami możliwie dużej liczby przykładów zdań łacińskich i polskich, ilustrujących omawiane zagadnienia). |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Ocenia się frekwencję i aktywność. Końcowe zaliczenie – egzamin. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Budzisz, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ – ZARYS. OKRES KLASYCZNY – DRAMAT I HISTORIOGRAFIA(wykład), rok II 30 godz. (w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wykład obejmuje historię teatru starożytnych Greków, historię utworów dramatycznych oraz analizy literackie zachowanych tragedii, komedii i dramatów satyrowych oraz dzieł pierwszych historyków, w tym przede wszystkim Herodota, Tukidydesa i Ksenofonta. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest zapoznanie studenta z literaturą klasyczną starożytnej Grecji, by poprzez wykład, analizy literackie i dyskusje mógł on się zapoznać z zachowanymi utworami oraz zrozumiał na czym polega ich wartość poznawcza, artystyczna i ideowa. Uwzględniana jest też recepcja greckiego dramatu w następnych wiekach, jak również omawiane są teorie dramatu (literacka i teatralna) oraz kontekst historyczno-literacki powstania tragedii i komedii attyckiej. Studenci zapoznawani są z podstawowymi pojęciami greckimi i polskimi z zakresu poetyki i teorii dramatu. Wykład ma poszerzyć horyzonty poznawcze studenta oraz dać mu podstawową wiedzę potrzebną do pracy z uczniami w szkole. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Literatura Grecji starożytnej pod red. H. Podbielskiego. Lublin 2005, t.1: Epika, liryka, dramat s. 629-937 oraz t. 2. Proza historyczna s. 1-62. Uzupełniająca: A.W. Piccard-Cambridge. The Theatre of Dionysus in Athens. Oxford 1966. tenże. The dramatic festivals of Athens. Oxford 1969. R.R. Chodkowski. Teatr grecki. Lublin 2003. M. Kocur. Teatr antycznej Grecji. Wrocław 2001. R.R. Chodkowski. Ajschylos i jego tragedie. Lublin 1994. A. Lesky. Die tragische Dichrung der Hellenen. Goettingen 1972 H.D.F. Kitto. Greek tragedy: a literary study. London 1978. S. Srebrny. Teatr grecki i polski. Warszawa 1984. J. de Romilly. La tragedie grecque. Paris 1992. Polskie przekłady greckich dramatów I historyków. S. Stabryła. Antyk we współczesnej literaturze polskiej. Kraków 1980. |
|
Metody dydaktyczne |
Podstawową metodą jest wykład tradycyjny z dopuszczeniem jednak pytań ze strony studentów i dyskusji. nad wybranymi utworami. Wykorzystywane są pomoce w postaci ilustracji na temat teatru greckiego oraz prezentowane podstawowe i najnowsze wydania tekstów i opracowania. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Wykład kończy się egzaminem ustnym po pierwszym semestrze. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Robert Chodkowski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ-ZARYS. OKRES KLASYCZNY–PROZA. OKRES HELLENISTYCZNY (wykład), rok II 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa wiedza z zakresu historii, kultury i języka starożytnej Grecji; znajomość podstawowej terminologii z zakresu literaturoznawstwa i filozofii. |
|
Treści programowe |
Wykład obejmuje w zakresie prozy klasycznej: sofistykę, prozę filozoficzną Platona, Arystotelesa i Teofrasta oraz twórczość mówców attyckich; w okresie hellenistycznym: poezję elegijną, epigramat, hymnodykę, bukolikę, poezję epicką i historiografię hellenistyczną. Przedmiotem pierwszej części wykładu jest więc (poza historiografią) niemal cała proza attycka w momencie jej największego rozkwitu, przedmiotem części drugiej – całokształt greckojęzycznego piśmiennictwa powstałego w latach 320-30 p.n.e. na terenie nie tylko właściwej Grecji, ale i wszystkich podbitych przez Aleksandra Macedońskiego krain. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Analiza kilkunastu dialogów Platona pozwala śledzić brzemienną dla duchowego rozwoju Europy dyskusję aksjologiczną i rodzenie się filozoficznego systemu, który stanie się punktem odniesienia dla wszystkich późniejszych systemów filozoficznych. Wykład na temat Arystotelesa obok jego poglądów filozoficznych wprowadza w zagadnienia prozy naukowej i zapoznaje dokładnie z zawartą w Poetyce i Retoryce antyczną teorią poezji i prozy. Prezentacja literatury hellenistycznej stwarza natomiast okazję do śledzenia ekspansji greckiego języka i greckiej kultury na olbrzymich terytoriach podbitych przez Aleksandra Wielkiego i w powstałych na tych terenach greckojęzycznych monarchiach ze stolicami w Aleksandrii, Antiochii i Pergamonie. Charakter powstałej w tym okresie literatury rozpatrywany jest w świetle jej nowych uwarunkowań, takich jak: zgromadzenie po raz pierwszy na taką skalę całego istniejącego piśmiennictwa w bibliotece Aleksandryjskiej, powstanie filologii i wyodrębnienie się szeregu nauk szczegółowych, tworzenie z myślą o czytelniku, a nie słuchaczu. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Teksty autorów starożytnych w polskich przekładach: Sofiści, Wybór pism w: Janina Gajda, Sofiści, “Wiedza Powszechna”, Warszawa 1989, s. 215-309. Dialogi Platona (zalecane): Obrona Sokratesa, Protagoras, Gorgiasz, Uczta, Fajdros, Państwo, Fedon, Sofista, Timajos. Dzieła Arystotelsa (zalecane): Poetyka, Retoryka (przynajmniej jedna księga), Etyka Nikomachejska (jedna księga). Demostenes, Wybór mów. Przełożył i opracował R. Turasiewicz, BN, Wrocław-Kraków, 1991 (jedna mowa). Lizjasz, Mowy, przełożył, opracował i wstępem poprzedził R. Turasiewicz, Kraków 1998. Opracowania: Gajda J., Sofiści, Warszawa 1989. Jaeger W., Paideia, przełożył M. Plezia i H. Bednarek, Warszawa 2001 (rozdziały dotyczące Sofistów i Platona). Podbielski M., Platon, w: Literatura Grecji Starożytnej, pod red. H. Podbielskiego, Lublin 2005, t.II. s.549-659. Podbielski H., Arystoteles. Życie i twórczość., tamże s.661-726. tenże: Posłowie. O życiu i twórczości Arystotelesa, [w:] Arystoteles. Dzieła wszystkie, t. VI. Warszawa 2001, s. 846-885. Sinko T., Zarys literatury Greckiej, t. 1-2, Warszawa 1959. Świderkówna A., Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta, Warszawa 1978. Danielewicz J., Epigramat hellenistyczny i poezja jambiczna okresu hellenistycznego, [w:] Literatura Grecji Starożytnej, pod redakcją H. Podbielskiego, t.1. s. 497-522. Danielewicz J., Kallimach i jego twórczość poetycka, tamże, s. 523-552. Danielewicz J., „Elegia w epoce hellenistycznej”, tamże s. 553-558. Ławińska-Tyszkowska J., Teokryt i poeci bukoliczni, tamże s. 559-586. Turasiewicz R., Życie i twórczość Lizjasza. Początki praktyki i teorii retorycznej, Kraków 1999. Uzupełniająca: Colli G., Narodziny filozofii, przełożył i wstępem opatrzył S. Kasprzysiak, Kraków 1991. Dembiński B., Ewolucja myśli Platońskiej, Katowice 1991. Domański Juliusz, Metamorfozy pojęcia filozofii, przedmową poprzedził P. Hadot, Warszawa 1996. Stróżewski W., Wykłady o Platonie, Kraków 1992. Świderkówna A., Bogowie zeszli z Olimpu. Bóstwo i mit w greckiej literaturze świata hellenistycznego, Warszawa 1991. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład mówiony, ilustrowany tekstami omawianych autorów w polskim przekładzie. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny na podstawie frekwencji. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Henryk Podbielski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY ŁACIŃSKIEJ – ZARYS. OKRES AUGUSTOWSKI (wykład), rok II 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Charakterystyka i interpretacja dzieł literackich okresu augustowskiego z uwzględnieniem ich kontekstu historycznego i politycznego, prawnego i religijnego. Zwrócenie uwagi na zagadnienia powstawania, interpretacji i odbioru literatury oraz cenzury dzieł literackich. Przedstawienie sposobów oddziaływań propagandowych za pośrednictwem literatury, architektury i sztuki, ukazanie elementów kultury materialnej jako nośnika idei politycznych. Charakterystyka Augusta jako jedynowładcy i ukazanie recepcji jego cech przez późniejszych przedstawicieli reżimów dyktatorskich. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Znajomość literatury (poezja i proza) okresu augustowskiego, realiów historycznych, politycznych, prawnych i religijnych epoki. Umiejętność interpretacji dzieł literackich w kontekście historyczno-kulturowym. Umiejętność spojrzenia na literaturę jako na narzędzie propagandy politycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Fragmenty oryginalnych utworów autorów okresu augustowskiego. Przekłady polskie dzieł tychże autorów. Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres augustowski, Warszawa 1990. Syme R., The Roman Revolution, Oxford 2002. Zanker P., August i potęga obrazów, Poznań 1999. Uzupełniająca: Higgins Ch., Latin love Lessons: Put a Little Ovid In Your Life, London 2008 Stabryła S., Owidiusz. Świat poetycki, Wrocław-Warszawa 1989. Wójcik A., Talent i sztuka. Rzecz o poezji Horacego, Wrocław-Warszawa 1986. Zarzycka-Stańczak K., Iterum digna legi. Przybliżenia wergiliańskie, Lublin 1995. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład, interpretacja tekstów źródłowych, pokaz multimedialny. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenia udziela się biorąc pod uwagę frekwencję. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Agata Łuka |
ćwiczenia
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
PRAKTYCZNA NAUKA JĘZYKA GRECKIEGO (ćwiczenia), rok II 180 godz. (po 90 godz. w obu sem.), 7 (4+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Elementarna znajomość fleksji języka starogreckiego. Wymagane ukończenie PNJG z I roku studiów. |
|
Treści programowe |
Lektura i analiza językowa kolejnych czytanek z jednostek lekcyjnych podręcznika, mająca wyrobić sprawność samodzielnej analizy językowej oraz sprawność translatorską wprowadzające do bardziej zaawansowanego studium klasycznego języka i literatury greckiej. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Opanowanie gramatyki języka greckiego (greka okresu klasycznego–fleksja oraz składnia); umiejętność poprawnego tłumaczenia tekstu greckiego na język polski i odwrotnie (tłumaczenie z języka polskiego na język grecki); czytanie i rozumienie bez słownika prostszych tekstów greckich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Golias M., Wstępna nauka języka greckiego, PWN, Warszawa 1954. Auerbach M., Golias M., Gramatyka grecka, PWN, Warszawa 2000. Słownik grecko-polski, t. 1-2, na podstawie słownika Z. Węclewskiego opracował O. Jurewicz, PWN, Warszawa 2000-2001. Uzupełniająca: Korusowie A. i K., Hellenike glotta. Podręcznik di nauki języka greckiego, PWN, Warszawa 1994. Borowska M., Mormolyke. Książka do nauki języka starogreckiego, OBTA/Wiedza Powszechna, Warszawa 2000. Mastronarde D. J., Introduction to Attic Greek, UCPress, Berkeley-Los Angeles-London 1993. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład gramatyki greckiej. Przekład tekstów opartych na poznanych zagadnieniach gramatycznych. Zadania samodzielne związane z utrwaleniem poznanego materiału. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja); b. kolokwia cząstkowe z wprowadzanych zagadnień składniowych (co 5 jednostek lekcyjnych); c. kolokwia cząstkowe z wprowadzanego słownictwa (co 10 jednostek lekcyjnych); d. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b], [c] |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Katarzyna Kołakowska, dr Małgorzata Siwicka |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
PRAKTYCZNA NAUKA JĘZYKA ŁACIŃSKIEGO (ćwiczenia), rok II 180 godz. (po 90 godz. w obu sem.), 18 (10+8) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla studentów II roku filologii klasycznej. Wymagane podstawowe wiadomości z fonetyki, fleksji i składni łacińskiej oraz podstawowe umiejętności przekładu tekstów łacińskich. |
|
Treści programowe |
Tłumaczenie i analiza wybranych najcelniejszych tekstów literatury łacińskiej okresu klasycznego, to jest III księgi Commentarii de bello Gallico G.J. Cezara, wybranych życiorysów z De viris illustribus K. Neposa, fragmentów De officiis oraz wybranych listów M. T. Cycerona, a także utworów G.W. Katullusa, K. Horacego, P. Wergiliusza i P. Owidiusza. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zajęcia mają służyć pogłębianiu znajomości języka łacińskiego: ugruntowaniu wiadomości z fleksji, poszerzaniu zasobu słownictwa, rozwijaniu umiejętności przeprowadzania wnikliwej analizy składniowej zdań łacińskich. Ich celem jest również kształtowanie umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na łacinę, polegającego na zastępowaniu polskich struktur składniowych odpowiednimi strukturami łacińskimi. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Teksty źródłowe wydane zwłaszcza przez Teubnera, Loeba czy Belles Lettres. Uzupełniająca: Kumaniecki K., Literatura rzymska. Okres cyceroński, Warszawa: PWN 1977. Kumaniecki K., Cyceron i jego współcześni, Warszawa: Czytelnik 1989. Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres augustowski, Warszawa: PWN 1990. Gajusz Juliusz Cezar, Wojna galijska, przeł. i oprac. E. Konik, Wrocław: Ossolineum – Warszawa: DeAgostini 2004, seria Arcydzieła Kultury Antycznej. Dąbrowski K., Słownik do pamiętników o wojnie galijskiej z licznymi rysunkami, Warszawa: Wyd. M. Arcta 1917. Mikołajczak A. W., Cezara wojna galijska, ilustracje J. Stróżyk, Wrocław: Wyd. Dolnośląskie 1996, seria Antyczne Dziedzictwo Europy. Biblioteka Rzymska. Korneliusz Nepos, Żywoty wybitnych mężów, wstęp, komentarz i redakcja L. Winniczuk, Warszawa: PWN 1974. Cicero M. T., O powinnościach, [w:] Pisma filozoficzne, t. 2, przeł. W. Kornatowski, komentarzem opatrzył K. Leśniak, Kraków: PWN 1960, seria Biblioteka Klasyków Filozofii. Marek Tulliusz Cycero, Wybór listów, przeł. G. Pianko, oprac. M. Plezia, Wrocław: Ossolineum – Warszawa: DeAgostini 2004, seria Arcydzieła Kultury Antycznej. Rzymska literatura wygnańcza u schyłku republiki, początków pryncypatu i wczesnego cesarstwa. T.1: Cyceron i Seneka, wybór listów Cycerona i utworów Seneki w przekł. E. Wesołowskiej, Poznań: Ars Nowa 2003. Katullus, Poezje, przeł. A. Świderkówna, oprac. J. Krókowski, Wrocław: Ossolineum – Warszawa: DeAgostini 2005, seria Arcydzieła Kultury Antycznej. A Companion to Catullus, ed. by M. B. Skinner, Malden – Oxford – Carlton: Blackwell Publishing 2007, seria Blackwell Companions to the Ancient World. Kwintus Horacjusz Flakkus, Dzieła wszystkie, oprac. O. Jurewicz, Wrocław: Ossolineum 1986. Wójcik A, Talent i sztuka. Rzecz o poezji Horacego, Wrocław: Ossolineum 1986. Quinn K., Horace. The Odes, London: Macmillan Education 1980. Zarzycka-Stańczak K., Iterum digna legi: przybliżenia wergiliańskie, Lublin: RW KUL 1995. The Cambridge Companion to Virgil, ed. by Ch. Martindale, Cambridge: Cambridge University Press 1997, seria Cambridge Companions to Literature. Rzymska literatura wygnańcza u schyłku republiki, początków pryncypatu i wczesnego cesarstwa. T.2: Owidiusz: poezje znad Morza Czarnego, wybór Żalów i Listów w przekł. E. Wesołowskiej, Poznań: Ars Nowa 2003. Stabryła S., Owidiusz: świat poetycki, Wrocław: Ossolineum 1989. Zarzycka-Stańczak K., Idem aliter: przybliżenia owidiańskie, Lublin: RW KUL 1999. The Cambridge Companion to Ovid, ed. by P. Hardie, Cambridge: Cambridge University Press 2002, seria Cambridge Companions to Literature. |
|
Metody dydaktyczne |
Praca z tekstem, mająca charakter ćwiczeniowy. Studenci zobligowani są do wcześniejszego przygotowania wyznaczonego fragmentu tekstu pod kątem leksykalnym (przyswojenie sobie znaczenia i form podstawowych imion i czasowników), fleksyjnym (umiejętność odmiany nowych wyrazów) i składniowym (propozycja analizy składniowej). Te kroki prowadzić mają do przedstawienia poprawnego przekładu i wykazania, że tekst jest przez studenta należycie rozumiany. Oprócz aspektu językowego, na który kładzie się szczególny nacisk, od studenta wymaga się również przygotowania realiów historycznych, geograficznych, kulturowych itp., związanych z omawianym tekstem. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Znajomość materiału; zaliczenie 2-3 kolokwiów w każdym semestrze; obecność i aktywny udział w zajęciach. Zaliczenie z oceną po obu semestrach. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Marian Babiński, ks. mgr Marek Cieśluk, dr Małgorzata Górska |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TEKSTY GRECKIE (ćwiczenia), rok II 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Elementarna znajomość języka starogreckiego. Wymagane ukończenie PNJG z I roku studiów. |
|
Treści programowe |
Lektura i analiza językowa wybranych fragmentów starogreckiej prozy i/lub poezji, mająca rozwijać sprawność translatorską i pomóc studentom w przejściu do bardziej zaawansowanego studium klasycznego języka i literatury greckiej. Kurs obejmuje: (a) tłumaczenie i analizę językową kilku zestawów tekstów oryginalnych, w tym przynajmniej dwóch napisanych prozą attycką i jednego w metrum; (b) przekład literacki (uprzednio przygotowany) z języka starogreckiego na poprawną polszczyznę; (c) podstawy metryki i kompozycji prozy greckiej; (d) praktyczne ćwiczenia językowe polsko-greckie, takie jak prowadzenie dialogów po grecku czy przekład zdań z języka polskiego na grecki. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Udoskonalenie czynnej i biernej znajomości języka starogreckiego w zakresie leksyki, morfologii i składni klasycznego języka greckiego poprzez wnikliwą lekturę tekstów należących do różnych gatunków literackich. Nabycie kompetencji pozwalających na samodzielne konstruowanie poprawnych zdań i dialogów w języku starogreckim oraz rozumienie oryginalnych tekstów o średnim stopniu trudności. Powtórzenie i utrwalenie materiału gramatycznego z zakresu fleksji oraz składni języka greckiego, poznanych na zajęciach z PNJG na roku I oraz II. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Abramowiczówna Z. (red.), Słownik grecko-polski, t.I-IV, Warszawa 1958-1965. Auerbach M., Golias M., Rezler J., Gramatyka grecka, PWN, Warszawa 2000. Peckett C. W. E., Munday A. R., Thrasymachus: A New Greek Course, Bristol 1965. Uzupełniająca: Bartol K., Danielewicz J. (wybór i opracowanie), Liryka grecka, t. I-II: Jamb, Elegia, Melika, Warszawa-Poznań, 1997-1999. Borowska M., Mormolyke. Książka do nauki języka starogreckiego, OBTA/Wiedza Powszechna, Warszawa 2000. Cooper G.L., Cruger K.W., Attic Greek Prose Syntax, vol.I-II, Michigan 1998. Denniston J. D., Greek Prose Style, Oxford 1960. Korusowie A. i K., Hellenike glotta. Podręcznik di nauki języka greckiego, PWN, Warszawa 1994. Liddell H. G., Scott R., A Greek-English Lexicon, Revised and augmented throughout by H. S. Jones with the assistance of R. McKenzie, Supplement edited by P. G. W. Glare, Oxford 1996. Luschnig C.A.E., An Introduction to Ancient Greek. A Literary Approach, 2 ed., Indianopolis 2007. Marinone N., Słownik fleksyjnych form czasowników greckich, edycja polska pod red. K. Bielawskiego, wydanie 2 poprawione, Homini, Bydgoszcz 2006. Mastronarde D. J., Introduction to Attic Greek, UCPress, Berkeley-Los Angeles-London 1993. |
|
Metody dydaktyczne |
Praca w grupie nad wybranymi tekstami oryginalnymi. Praktyczne ćwiczenia językowe, takie jak dialogi greckie na żywo. Dyskusja nad wybraną problematyką dotyczącą poszczególnych aspektów języka i literatury klasycznej. Wykład konwersatoryjny. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (przygotowanie do zajęć, aktywność, frekwencja); b. 4 sprawdziany kontrolne (2 na semestr) c. indywidualny przekład literacki wybranych fragmentów tekstów oryginalnych, zadanych do samodzielnego opracowania d. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b] i [c] |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Ewa Osek, dr Iwona Wieżel |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TEKSTY ŁACIŃSKIE (ćwiczenia), rok II 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Kurs stopniowo wprowadza studenta w świat prozy rzymskiej. Uczy pracy z oryginalnym tekstem. Począwszy od wybranych przez prowadzącego fragmentów I mowy przeciw Werresowi (IV księga) oswaja ze stylem Cycerona. Kryterium wyboru fragmentów stanowi z jednej strony stopień trudności (od najłatwiejszych do trudniejszych), z drugiej zaś interesująca tematyka. Różnorodność stylu, jaka pojawia się w wybranych tekstach służy również powtórzeniu gramatyki i słownictwa. W drugim semestrze studenci pracują już z tekstem ciągłym mowy Cycerona – De imperio Cn. Pompei. Ćwiczą nie tylko umiejętności poprawnego tłumaczenia, odnajdywania zjawisk gramatycznych, ale także poprawnego stylistycznie przekładu. Jednocześnie poznają słynny i modelowy styl Cycerona, właściwe mu sposoby konstrukcji zdania. Mają również okazję poznać zasady budowy okresu retorycznego i uczą się rozpoznawać go w tekście. Urozmaiceniu zajęć służy również praca z tekstem nieznanym, dostarczonym przez prowadzącego. Są to fragmenty innych, nietłumaczonych na zajęciach mów Cycerona. Praca studenta z nowym tekstem, bez wcześniejszego przygotowania, jest znakomitą okazją do krytycznej oceny swych możliwości przez studentów, prowadzący zaś ma możliwość zorientowania się w trudnościach, na jakie natrafiają studenci w trakcie samodzielnej pracy z tekstem. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wyrobienie umiejętności tłumaczenia oryginalnego tekstu łacińskiego na język polski z uwzględnieniem znajomości gramatyki w zakresie fleksji i składni. Ćwiczenie sprawności posługiwania się słownikiem. Zwrócenie uwagi studentom na poprawność stylistyczną polskiego przekładu. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Pomoc dydaktyczna: Słownik łacińsko-polski. Oprac. K. Kumaniecki. Warszawa 1981. Słownik łacińsko-polski do użytku szkół średnich. Pod red. B. Kruczkiewicza. Lwów – Warszawa 1925. Słownik łacińsko-polski. Pod red. M. Plezi. T.1 -5. Warszaw 1959 – 1979. |
|
Metody dydaktyczne |
Praca z tekstem i słownikiem. Praca w parach nad nieznanym tekstem. Stawianie pytań dotyczących trudniejszych zjawisk gramatycznych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie 3 testów w semestrze. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
konwersatoria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA GRECKIEGO (konwersatorium), rok II 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie PNJG na roku I i w I semestrze roku II. |
|
Treści programowe |
Gramatyka opisowa języka greckiego – fleksja: omówienie I-III deklinacji z uwzględnieniem wyjątków deklinacyjnych; odmiana oraz stopniowanie przymiotników i przysłówków (stopniowanie regularne, pierwiastkowe i supletywne); rodzaje i odmiana zaimków; czasownik – I i II koniugacja: tworzenie aorystu, futurum, perfectum; formy podstawowe czasowników nieregularnych; tryby czasownika – ich tworzenie i odmiana; participium – rodzaje, sposoby tworzenia, odmiana; syntaksa – funkcje składniowe przypadków w zdaniu; funkcje składniowe participiów; składnia genetivus absolutus, accusativus absolutus; a.c.i., n.c.i. – z uwzględnieniem różnych sposobów tłumaczenia; funkcje syntaktyczne infinitiwu; rodzaje zdan podrzędnych oraz rozpoznawanie poszczególnych typów zdań w tekście; zastosowanie trybów czasownika w zdaniach podrzędnych; funkcje rodzajnika w zdaniu – substantywizacja przymiotników, imiesłowów, konstrukcji a.c.i.. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Utrwalenie i uzupełnienie wiadomości z zakresu fleksji greckiej. Poszerzenie oraz utrwalenie wiadomości na temat składni greckiej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Auerbach M., Golias M., Gramatyka grecka, Warszawa 1962. Borowska M., Mormolyke. Podręcznik do nauki języka starogreckiego, Warszawa 1995. Korusowie A. i K., Hellenike glotta. Podręcznik do nauki języka greckiego. Warszawa-Kraków 1994. Słownik grecko-polski. Na podstawie słownika Z. Węclewskiego opracował O. Jurewicz, T.1-2, Warszawa 2000-2001. Słownik grecko-polski, pod red. Z. Abramowiczówny, T. 1-4, Warszawa 1958-1965. Uzupełniająca: Attic Greek Prose Syntax, by Guy L. Cooper, III after K.W. Kruger, vol.1-2, University of Michigan 1998. Lidell H.G., Scott R., A Greek-English Lexicon, Oxford 1940 (dodruk 1973). Liryka grecka, Wybór tekstów i komentarz, praca zbiorowa pod red. J. Danielewicza, Poznań 1999. Menge H., Repetitorium der griechischen Syntax, München 1961. Traut G., Lexicon über die Formen der griechischen Verba, Darmstadt 1968. |
|
Metody dydaktyczne |
Omówienie teoretyczne, w formie wykładu, poszczególnych zagadnień; ćwiczenia praktyczne – tłumaczenie wybranych zdań z tekstów oryginalnych, ilustrujących dane zagadnienie gramatyczne; analiza wybranych konstrukcji składniowych; odmiana pisemna wybranych paradygmatów; tłumaczenie zdań z języka polskiego na język grecki. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a) ocena ciągła – bieżące przygotowanie do zajęć, aktywność, frekwencja b) sprawdziany pisemne – 3-4 w semestrze c) końcowe zaliczenie z oceną |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Małgorzata Siwicka |
proseminaria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
WSTĘP DO STUDIÓW FILOLOGII KLASYCZNEJ (proseminarium), rok II 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Przedmiot oraz zakres filologii klasycznej. Przekazanie wiedzy z zakresu: 1. historii badań nad starożytnością – rozwój studiów nad antykiem na przestrzeni dziejów; recepcja literatury i kultury antycznej w wiekach późniejszych, 2. metodologii pracy naukowej, 3. narzędzi pracy filologa klasycznego, 4. krytyki tekstu, 5. przedmiotu nauk pomocniczych i ich roli w warsztacie filologa klasycznego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
1. Zapoznanie studentów z charakterem i specyfiką narzędzi pracy (słowniki, encyklopedie, repertoria bibliograficzne, czasopisma, podstawowa literatura przedmiotu z poszczególnych dziedzin, bazy danych). 2. Wprowadzenie w metodologię pracy naukowej (heurystyka, opracowanie materiału, umiejętność jego wykorzystania przy opracowaniu tematu). 3. Nabycie podstawowych umiejętności komponowania tekstu (pracy seminaryjnej, recenzji, biogramu). 4. Uświadomienie specyfiki antycznych tekstów źródłowych oraz nabycie umiejętności korzystania z wydań krytycznych i wydań komentowanych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Hammer S., Historia filologii klasycznej w Polsce, Kraków 1948. Małunowiczówna L., Wstęp do filologii klasycznej wraz z metodologią pracy umysłowej i naukowej, Lublin 1960. Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu, pod redakcją E. Wipszyckiej, t. I, Warszawa 1979; t. II, Warszawa 1986; t. III: Źródłoznawstwo czasów późnego antyku, Warszawa 1999. Uzupełniająca: Antiquorum non immemores. Polskie Towarzystwo Filologiczne (1893-1993), księga zbiorowa pod red. J. Łanowskiego i A. Szastyńskiej-Siemion, Warszawa-Wrocław 1999; część I: Filologia klasyczna w kulturze polskiej, s. 9-121. Mendykowa A., Podstawy bibliografii, Warszawa 1981. Plezia M., Wkład polskiej filologii klasycznej w naukę światową, „Nauka Polska”, 18 (1970), nr 4, s. 53-62; przedruk [w:] Wkład Polaków do kultury świata, Lublin 1976, s. 317-330. Plezia M., Z dziejów filologii klasycznej w Polsce, Warszawa 1993. Schuller W., Wprowadzenie do studium historii starożytnej, Warszawa 1997. |
|
Metody dydaktyczne |
Metoda podająca i aktywizująca. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Przewidziane są następujące kryteria oceny studenta: a) ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć, aktywność, frekwencja); b) indywidualne prace (referaty) do przygotowania; c) kolokwium po drugim semestrze; d) końcowe zaliczenie z oceną po drugim semestrze – średnia ocen z punktów: a, b, c. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Jadwiga Czerwińska, prof. KUL |
specjalizacja nauczycielska
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
DYDAKTYKA JĘZYKÓW KLASYCZNYCH (ćwiczenia), rok II 30 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie dwóch semestrów filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
Kształcenie w zakresie nauczania języków klasycznych. Różnorakie pomoce naukowe oraz technika informacyjna wykorzystywana w pracy nauczyciela. Przykłady planowania zajęć szkolnych i uniwersyteckich z wykorzystaniem technologii informacyjnej. Planowanie, realizacja, organizowanie, kontrola i ocena procesów edukacyjnych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z poglądami wybranych autorów łacińskich i greckich na temat wychowania i nauczania, a także porównanie ich z nowoczesnymi ujęciami zagadnień dydaktycznych i pedagogicznych. Teoretyczne i praktyczne przygotowanie studentów do wykonywania zawodu nauczyciela. Przedstawienie celów, warunków i metod nauczania języków klasycznych. Przedstawienie zagadnień doboru strategii, form i środków kształcenia. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Fragmenty utworów wybranych autorów greckich i łacińskich: Kwintylian: Institutio oratoria, ks. I i II – fragmenty; Erazm z Rotterdamu: De ratione studii epistola protreptica; Andrzej Frycz Modrzewski: De Republica emendanda, ks. V De schola – fragmenty; Arystoteles: Etyka nikomachejska – fragmenty. Hamer H., Klucz do efektywności nauczania, Warszawa 1994. Okoń W., Słownik pedagogiczny, Warszawa 1992. Ostrowski S., Metodyka nauczania języka łacińskiego, Warszawa 1981. Szulc A., Słownik dydaktyki języków obcych, Warszawa 1994. Włodarski Z., Człowiek jako wychowawca i nauczyciel, Warszawa 1992. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład, analiza metod aktywizujących m. in. w oparciu o teksty źródłowe, ćwiczenia pozwalające osiągnąć biegłość w zastosowaniu w praktyce teoretycznych zagadnień dydaktycznych. Posługiwanie się techniką informacyjną i metodami audiowizualnymi. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace pozwalające sprawdzić stopień opanowania techniki informacyjnej, metod aktywizujących oraz metod planowania, realizacji, organizowania, kontroli i oceny procesów edukacyjnych c. końcowe zaliczenie z oceną po każdym semestrze – średnia ocen [a] i [b] |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. dr hab. Tadeusz Gacia |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
DYDAKTYKA JĘZYKÓW KLASYCZNYCH (konwersatorium), rok II 30 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość języka łacińskiego i greckiego. |
|
Treści programowe |
W trakcie zajęć studenci zapoznają się z metodyką nauczania języków klasycznych, historii oraz literatury i kultury antycznej w korelacji z innymi przedmiotami, a zwłaszcza z innymi językami obcymi. Przewidywane są następujące bloki tematyczne:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Przekazanie studentom wiadomości niezbędnych do prowadzenia zajęć z języka łacińskiego i greckiego wraz z elementami literatury, historii i kultury antycznej w szkołach gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych i wyższych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: R.I. Arendts, Uczymy się nauczać, Warszawa: WSiP 1998. Dydaktyka języków obcych a kompetencja kulturowa i komunikacja interkulturowa, red. Maciej Mackiewicz, Poznań: Wyd. Wyższej Szkoły Bankowej 2005. H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa: WSiP 1999. H. Komorowska, O programach prawie wszystko, Warszawa: WSiP 1999. K. Konarzewski, K. Kruszewski, Sztuka nauczania, Warszawa: PWN 1991. B. Niemierko, Między ocena szkolną a dydaktyką, Warszawa: WSiP 1997 (wyd. 2). S. Ostrowski, Metodyka nauczania języka łacińskiego, Warszawa: WSiP 1981. J. Rusiecki, O nauczaniu języków obcych, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1964. J. Scrivener, Learning Teaching, Oxford: Macmillan Heinemann 1998. M. Węglińska, Jak przygotowywać się do lekcji. Wybór materiałów dydaktycznych, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2005. Uzupełniająca: Rozporządzenia MEN dotyczące specjalności nauczycielskiej. Karta praw i obowiązków ucznia. Karta Nauczyciela. Syllabus – Informator maturalny z języka łacińskiego i kultury antycznej – CKE. H. Janowski, Uczeń w teatrze życia szkolnego, Warszawa: WSiP 1998. Czasopismo „Języki Obce”. Czasopisma łacińskie „Adulescens” i „Iuvenis”. Dokumenty szkolne. Etyczny wymiar edukacji nauczycielskiej, pod red. Antoniego Rumińskiego, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2004. J. Harmer, The Practice of English Language Teaching, Longman - Pearson Education 2007. L. Gołębiowska, O giętkości języka. Poradnik dla uczących się języków obcych, Warszawa: Wiedza Powszechna 1998. M. Pępkowska, Kształcenie i dokształcanie nauczycieli w krajach Unii Europejskiej, „Nauczanie Początkowe: 2004/2005 nr 1, s. 29-33. Profilaktyka: wokół agresji w szkole. Z. 1, red. Jolanta Radczyc, Zielona Góra: Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli 2003. B. Śliwerski, Kształcenie nauczycieli w dobie reformowania oświaty, „Wszystko dla Szkoły” 1999 nr 7-8, s. 1-4. M. Łobocki, Teoria wychowania w zarysie, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2007 (wyd. 4). S. Wołoszyn, Jak kształcić nauczycieli?, „Kultura Fizyczna” 1998 nr 1-2. |
|
Metody dydaktyczne |
Konwersatorium z wykorzystaniem metod aktywizujących, np. prezentacja multimedialna, metoda dramy, projektu itp. Przedstawianie przygotowanych przez studentów pomocy dydaktycznych do zajęć z języków klasycznych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace do przygotowania (prezentacje, referaty, słowniki tematyczne z wykorzystaniem słownictwa specjalistycznego, konspekty, scenariusze różnych przedsięwzięć szkolnych) c. końcowa ocena semestralna |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Helena Błazińska |
Rok III
wykłady
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
GRAMATYKA HISTORYCZNA JĘZYKA ŁACIŃSKIEGO (wykład), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406WYK0000 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie II roku filologii klasycznej. Znajomość gramatyki opisowej języka łacińskiego (fonetyki, fleksji i składni) oraz znajomość praktyczna łaciny przynajmniej w podstawowym zakresie. |
|
Treści programowe |
Gramatyka historyczna języka łacińskiego wchodzi w skład kształcenia w zakresie wiedzy o języku i komunikacji. Obejmuje następującą problematykę: Wiadomości wstępne: przypomnienie klasyfikacji głosek języka polskiego i łacińskiego; grupy językowe indoeuropejskie (języki satemowe i kentumowe), łacina na tle języków indoeuropejskich; warunki rozwoju łaciny. Wokalizm łaciński: samogłoski długie i krótkie, sonanty, dyftongi a praindoeuropejski system wokaliczny. Kontrakcja. Abrewiacja. Konsonantyzm łaciński: spółgłoski łacińskie a praindoeuropejski system konsonantyczny. Asymilacja i dysymilacja. Zanik spółgłosek wygłosowych. Upraszczanie geminat. Łaciński system fonologiczny: okres prehistoryczny, okres archaiczny. Łaciński system morfologiczny: system fleksyjny indoeuropejski, łacińska fleksja imion, fleksja czasownika łacińskiego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest ukazanie głównych tendencji rozwoju języka łacińskiego i wybranych etapów historycznych, w jakich te tendencje się ujawniały. Dużą wartość ma także aspekt praktyczny – znajomość procesów historycznych języka pozwala o wiele lepiej rozumieć rodziny łacińskich wyrazów. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Safarewicz J., Zarys gramatyki historycznej języka łacińskiego. Fonetyka historyczna i fleksja, Warszawa 1953. Uzupełniająca: Safarewicz J., Zarys historii języka łacińskiego, Wrocław 1986. |
|
Metody dydaktyczne |
Tradycyjny wykład. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Wymagane uczestniczenie w wykładach: skutkuje semestralnym zaliczeniem wykładu. Złożenie z pozytywnym skutkiem na końcu roku (po dwu semestrach) egzaminu pozwala zaliczyć przedmiot. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Marian Babiński |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ-ZARYS. OKRES KLASYCZNY–PROZA. OKRES HELLENISTYCZNY (wykład), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406WYK0000 30 godz.(w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa wiedza z zakresu historii, kultury i języka starożytnej Grecji; znajomość podstawowej terminologii z zakresu literaturoznawstwa i filozofii. |
|
Treści programowe |
Wykład obejmuje w zakresie prozy klasycznej: sofistykę, prozę filozoficzną Platona, Arystotelesa i Teofrasta oraz twórczość mówców attyckich; w okresie hellenistycznym: poezję elegijną, epigramat, hymnodykę, bukolikę, poezję epicką i historiografię hellenistyczną. Przedmiotem pierwszej części wykładu jest więc (poza historiografią) niemal cała proza attycka w momencie jej największego rozkwitu, przedmiotem części drugiej – całokształt greckojęzycznego piśmiennictwa powstałego w latach 320-30 p.n.e. na terenie nie tylko właściwej Grecji, ale i wszystkich podbitych przez Aleksandra Macedońskiego krain. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Analiza kilkunastu dialogów Platona pozwala śledzić brzemienną dla duchowego rozwoju Europy dyskusję aksjologiczną i rodzenie się filozoficznego systemu, który stanie się punktem odniesienia dla wszystkich późniejszych systemów filozoficznych. Wykład na temat Arystotelesa obok jego poglądów filozoficznych wprowadza w zagadnienia prozy naukowej i zapoznaje dokładnie z zawartą w Poetyce i Retoryce antyczną teorią poezji i prozy. Prezentacja literatury hellenistycznej stwarza natomiast okazję do śledzenia ekspansji greckiego języka i greckiej kultury na olbrzymich terytoriach podbitych przez Aleksandra Wielkiego i w powstałych na tych terenach greckojęzycznych monarchiach ze stolicami w Aleksandrii, Antiochii i Pergamonie. Charakter powstałej w tym okresie literatury rozpatrywany jest w świetle jej nowych uwarunkowań, takich jak: zgromadzenie po raz pierwszy na taką skalę całego istniejącego piśmiennictwa w bibliotece Aleksandryjskiej, powstanie filologii i wyodrębnienie się szeregu nauk szczegółowych, tworzenie z myślą o czytelniku, a nie słuchaczu. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Teksty autorów starożytnych w polskich przekładach: Sofiści, Wybór pism w: Janina Gajda, Sofiści, “Wiedza Powszechna”, Warszawa 1989, s. 215-309. Dialogi Platona (zalecane): Obrona Sokratesa, Protagoras, Gorgiasz, Uczta, Fajdros, Państwo, Fedon, Sofista, Timajos. Dzieła Arystotelsa (zalecane): Poetyka, Retoryka (przynajmniej jedna księga), Etyka Nikomachejska (jedna księga). Demostenes, Wybór mów. Przełożył i opracował R. Turasiewicz, BN, Wrocław-Kraków, 1991 (jedna mowa). Lizjasz, Mowy, przełożył, opracował i wstępem poprzedził R. Turasiewicz, Kraków 1998. Opracowania: Gajda J., Sofiści, Warszawa 1989. Jaeger W., Paideia, przełożył M. Plezia i H. Bednarek, Warszawa 2001 (rozdziały dotyczące Sofistów i Platona). Podbielski M., Platon, w: Literatura Grecji Starożytnej, pod red. H. Podbielskiego, Lublin 2005, t.II. s.549-659. Podbielski H., Arystoteles. Życie i twórczość., tamże s.661-726. tenże: Posłowie. O życiu i twórczości Arystotelesa, [w:] Arystoteles. Dzieła wszystkie, t. VI. Warszawa 2001, s. 846-885. Sinko T., Zarys literatury Greckiej, t. 1-2, Warszawa 1959. Świderkówna A., Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta, Warszawa 1978. Danielewicz J., Epigramat hellenistyczny i poezja jambiczna okresu hellenistycznego, [w:] Literatura Grecji Starożytnej, pod redakcją H. Podbielskiego, t.1. s. 497-522. Danielewicz J., Kallimach i jego twórczość poetycka, tamże, s. 523-552. Danielewicz J., „Elegia w epoce hellenistycznej”, tamże s. 553-558. Ławińska-Tyszkowska J., Teokryt i poeci bukoliczni, tamże s. 559-586. Turasiewicz R., Życie i twórczość Lizjasza. Początki praktyki i teorii retorycznej, Kraków 1999. Uzupełniająca: Colli G., Narodziny filozofii, przełożył i wstępem opatrzył S. Kasprzysiak, Kraków 1991. Dembiński B., Ewolucja myśli Platońskiej, Katowice 1991. Domański J., Metamorfozy pojęcia filozofii, przedmową poprzedził P. Hadot, Warszawa 1996. Stróżewski W., Wykłady o Platonie, Kraków 1992. Świderkówna A., Bogowie zeszli z Olimpu. Bóstwo i mit w greckiej literaturze świata hellenistycznego, Warszawa 1991. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład mówiony, ilustrowany tekstami omawianych autorów w polskim przekładzie. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin ustny po zakończeniu semestru pierwszego. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Henryk Podbielski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ – ZARYS. OKRES CESARSTWA (wykład), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406WYK0000 30 godz.(w II sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języka starogreckiego na poziomie licencjatu oraz greckiej literatury klasycznej i hellenistycznej (V-I wiek przed Chr.). |
|
Treści programowe |
Historia piśmiennictwa greckiego obszaru basenu Morza Śródziemnego okresu Cesarstwa Rzymskiego (31 r. przed Chr. – 565 r. po Chr.), ze szczególnym uwzględnieniem gatunków prozy i poezji oraz tendencji stylistycznych epoki (attycyzm, azjanizm, stylizowany dialekt koine). Przedstawienie najbardziej reprezentatywnych autorów i nurtów literackich (Druga Sofistyka, romansopisarstwo, medio- i neoplatonicy, Nowy Testament, Ojcowie Kościoła) oraz ukazanie ich wkładu do literatury europejskiej za pośrednictwem Bizancjum. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z najważniejszymi dziełami greckiej prozy i poezji okresu Cesarstwa Rzymskiego (I-VI wiek po Chr.): ich językiem, stylem, gatunkiem literackim i recepcją w późniejszej literaturze bizantyńskiej i europejskiej. Studenci otrzymują dzięki kursowi podstawę do prowadzenia samodzielnych i fachowych badań nad literaturą europejską oraz nabywają kompetencje poznawcze, niezbędne w ich przyszłej pracy dydaktycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: H. Podbielski (ed.). Literatura Grecji starożytnej. T. I: Epika, liryka, dramat, s.297-322; 587-596; 608-628, t. II: Proza historyczna – Krasomówstwo – Filozofia i nauka – Literatura chrześcijańska, s. 241-270; 833-1133. Lublin 2005. T. Sinko. Zarys historii literatury greckiej. t. 2: Literatura w epoce hellenistycznej i za cesarstwa rzymskiego. Warszawa 1959, s. 319-927. Wybrane pisma autorów starożytnych w przekładzie polskim: Pseudo-Longinus: O wzniosłości. Nowy Testament. Józef Flawiusz: Wojna żydowska (1 księga do wyboru). Plutarch: Moralia (dwa pisma do wyboru). Dion Chryzostom: Mowa trojańska. Epiktet: Diatryby. Marek Aureliusz: Rozmyślania. Longos: Dafnis i Chloe. Diogenes Laertios: Żywoty i poglądy sławnych filozofów (tylko prolog). Lukian z Samosat: Nauczyciel retorów. Porfiriusz: O życiu Plotyna oraz o układzie jego ksiąg. Jan Chryzostom: jedna homilia (wybór). Uzupełniająca: G. Anderson. The Second Sophistic. A Cultural Phenomenon in the Roman Empire. London – NY 1993. A. Cameron. Christianity and the Rhetoric of Empire. The development of Christian discourse. Berkeley – London 1994. P. E. Easterling, E. J. Kennedy (eds.). The Hellenistic Period and the Empire. Vol. I part 4. Cambridge 1989. J. Frosen. Prolegomena to a study of the Greek language in the first centuries AD.The problem of KOINE and Atticism. Helsinki 1974. S. Porter. Handbook of the classical rhetoric in the Hellenistic period: 33O BC- AD 400. Leiden 1997. D. A. Russell (ed.). Antonine literature. Oxford 1990. S. Swain, S. Harrison, J. Elsner (eds.). Severan Culture. Oxford 2007. S. Swain. Hellenism and Empire: Language, Classicism, an Power in the Greek World AD 50-250. Oxford 1996. N. Turner. A grammar of the New Testament. Vol. 4: Style. Edinburgh 1976. T. Whitmarsh. The Second Sophistic. Oxford 2005. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwencjonalny z elementami prezentacji multimedialnej. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin ustny po zakończeniu semestru drugiego. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Ewa Osek |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY ŁACIŃSKIEJ – ZARYS. OKRES CESARSTWA (wykład), rok III kod ECTS: 09500-0400-0406WYK0019 60 godz.(w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Literatura łacińska pogańska i chrześcijańska od Tyberiusza do upadku cesarstwa zachodniego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Ze względu na wielką ilość materiału więcej uwagi poświęca się dziełom literackim, ponieważ ich znajomość jest niezbędna dla filologa klasycznego, mniej tzw. literaturze naukowej (podręczniki gramatyki, retoryki itp.) i literaturze fachowej (medycynie, rolnictwu, wojskowości itp.). Ukazanie trwałości wybranych dzieł i ich oddziaływania na dzisiejszą myśl i kulturę polską oraz europejską, aby student nabył kompetencji poznawczych i praktycznych, mających zastosowanie w jego przyszłej pracy zawodowej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres Cesarstwa, Warszawa 1992 Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres Cesarstwa, autorzy chrześcijańscy, Warszawa 1994. Uzupełniająca: Teksty oryginalne i przekłady wybranych dzieł autorów okresu cesarstwa. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin po pierwszym semestrze roku trzeciego z całości materiału (obowiązuje również znajomość wybranych lektur). |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. prof. dr hab. Augustyn Eckmann |
ćwiczenia
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
PRAKTYCZNA NAUKA JĘZYKA GRECKIEGO (ćwiczenia), rok III kod ECTS: 09100-0400-0406CWI0104 90 godz.(w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Elementarna znajomość fleksji oraz składni języka starogreckiego. Wymagane ukończenie PNJG z II roku studiów. |
|
Treści programowe |
Lektura i analiza językowa wybranych fragmentów prozy i/lub poezji greckiej, mająca wyrobić sprawność samodzielnej analizy językowej oraz sprawność translatorską wprowadzające do zaawansowanego studium klasycznego języka i literatury greckiej. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Utrwalenie gramatyki języka greckiego (greka okresu klasycznego – fleksja oraz składnia); umiejętność poprawnego tłumaczenia tekstu greckiego na język polski i odwrotnie (tłumaczenie z języka polskiego na język grecki); czytanie i rozumienie bez słownika prostszych tekstów greckich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Xenophontis, Memorabilia, [w:] Xenophontis opera omnia, vol. 2, 2 ed., Oxford 1921. Auerbach M., Golias M., Gramatyka grecka, PWN, Warszawa 2000. Słownik grecko-polski, t. 1-2, na podstawie słownika Z. Węclewskiego opracował O. Jurewicz, PWN, Warszawa 2000-2001. Uzupełniająca: Korusowie A. i K., Hellenike glotta. Podręcznik di nauki języka greckiego, PWN, Warszawa 1994. Borowska M., Mormolyke. Książka do nauki języka starogreckiego, OBTA/Wiedza Powszechna, Warszawa 2000. Mastronarde D. J., Introduction to Attic Greek, UCPress, Berkeley-Los Angeles-London 1993. |
|
Metody dydaktyczne |
Przekład tekstów opartych na poznanych zagadnieniach gramatycznych. Zadania samodzielne związane z utrwaleniem poznanego materiału w formie przekładu, tworzenia krótkich wypowiedzi pisemnych oraz dialogów w języku greckim. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja); b. kolokwia cząstkowe z utrwalanych zagadnień składniowych (co najmniej 4 na semestr); c. przekłady oraz samodzielne prace pisemne; d. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b], [c] |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Iwona Wieżel |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
ANALIZA TEKSTÓW GRECKICH (ćwiczenia), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406CWI0000 60 godz., 6 (3+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka greckiego pozwalająca na samodzielną lekturę jednego z dialogów platońskich. |
|
Treści programowe |
Wybrane aspekty kultury, religii, obyczajowości w starożytnej Grecji, szczególnie w V w., stanowiące tło dla omawianego dialogu Platona. Recepcja dialogu jako gatunku literackiego i wykorzystanych w nim technik socjologicznych oraz figur retorycznych we współczesnej literaturze polskiej i europejskiej oraz środkach masowego przekazu. Ukazanie trwania starożytnych wzorców literackich i ich wpływ także na inne aspektu kultury. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Pogłębianie znajomości języka greckiego (w szczególności dialektu attyckiego) w zakresie syntaksy i wyrażeń frazeologicznych. Doskonalenie umiejętności translatorskich i wykorzystywanie metod przekładu z języka starogreckiego na język polski. Lektura i analiza filologiczna jednego z dialogów Platona. Interpretacja tekstu w aspektach kulturowym i filozoficznym z wykorzystaniem Scholiów do Platona, komentarzy i opracowań. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Platonis opera. Vol. 1. Ed. J. Burnet. Oxford 1900. Platonis opera. Vol. 3. Ed. J. Burnet. Oxford 1903. Platonis opera. Vol. 4. Ed. J. Burnet. Oxford 1902. Uzupełniająca: Kraut R. The Cambridge Companion toPlato. Cambridge 1993. Reale G. Historia filozofii starożytnej. II. Platon i Arystoteles.Przeł. I. Zieliński. Lublin 1997. Literatura Starożytnej Grecji. Pod red. H. Podbielskiego. T II. Lublin 2005. |
|
Metody dydaktyczne |
Przekład z języka greckiego na język polski (filologiczny oraz literacki) uwzględniający zastosowane przez Platona środki stylistyczne oraz retoryczne. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć, frekwencja, aktywność, udział w dyskusji) b. pisemne sprawdziany (w liczbie 2 w każdym semestrze) c. samodzielne, indywidualne prace do przygotowania (krótkie referaty na tematy bezpośrednio lub pośrednio związane z tłumaczonym tekstem) d. zaliczenie każdego semestru na ocenę – średnia ocen (a), (b), (c) |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Katarzyna Kołakowska |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
ANALIZA TEKSTÓW ŁACIŃSKICH (ćwiczenia), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406CWI0000 60 godz., 6 (3+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie praktycznej nauki języka łacińskiego. Zaliczenie egzaminu z literatury epoki augustowskiej. |
|
Treści programowe |
Lektura i analiza wybranych części najważniejszych dzieł epickich literatury łacińskiej: Eneidy Wergiliusza, Metamorfoz Owidiusza oraz różnych pod względem gatunku i metrum utworów Horacego z uwzględnieniem kontekstu kulturowego i historycznego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Ćwiczenie ogólnych kompetencji filologicznych: rozumienia oryginalnego tekstu łacińskiego i techniki przekładu z języka łacińskiego na język polski. Praktyczna realizacja zasad metryki – czytanie metryczne heksametru wergiliańskiego i różnych metrów horacjańskich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
M. Cytowska, H. Szelest, Literatura rzymska. Okres augustowski, Warszawa 1990. S. Stabryła, Wergiliusz. Świat poetycki, Wrocław 1983. S. Stabryła, Owidiusz. Świat poetycki, Wrocław 1989. Owidiusz, Metamorfozy, BN S. II nr 76, Wrocław 1995. A. Wójcik A., Talent i sztuka. Rzecz o poezji Horacego., Wrocław 1986. |
|
Metody dydaktyczne |
Czytanie z uwzględnieniem zasad metryki, tłumaczenie, analiza i interpretacja tekstów, dyskusja. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła – bieżące przygotowanie i aktywność (głośne czytanie, tłumaczenie, interpretacja) b. pisemne kolokwium pod koniec semestru z samodzielnie przygotowanego przekładu tekstu oryginalnego c. końcowe zaliczenie z oceną – wypadkowa ocen a. i b |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. dr hab. Tadeusz Gacia |
konwersatoria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
METRYKA STAROŻYTNA (konwersatorium), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406KON0000 30 godz. (w I sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Przedstawienie – teoretyczne i w oparciu o teksty źródłowe – miar greckich i łacińskich, omówienie wpływu metrum na efekt poetycki utworu. Ćwiczenia w czytaniu utworów autorów starożytnych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Znajomość starożytnej wersyfikacji i metryki greckiej i łacińskiej (zasady iloczasu greckiego i łacińskiego, budowa stóp i metrów występujących w poezji greckiej i łacińskiej, wiersze złożone, budowa stroficzna. Elementy łacińskiej wersyfikacji Średniowiecza i Renesansu); umiejętność czytania według zasad metrycznych poezji greckiej i łacińskiej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Oryginalne utwory wybranych autorów greckich i łacińskich. Dłuska M., Strzelecki W., Metryka grecka i łacińska, Wrocław 1959. Szelest M., Metryka łacińska, Warszawa 1978. Uzupełniająca: Halporn J., Oswald M., The Metres of Greek and Latin Poetry, London 1963. West M. L., Wprowadzenie do metryki greckiej, Kraków 2003. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład, analiza tekstów źródłowych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenia na ocenę. Ocenia się frekwencję, aktywność na zajęciach oraz cotygodniowe prace domowe zadawane studentom (analiza metryczna utworów wybranych przez prowadzącego). |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Agata Łuka |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
WSTĘP DO LITERATUROZNAWSTWA (konwersatorium), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406KON0000 30 godz. (w I sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Studenci poznają różne teorie badań literackich, teorię dzieła literackiego i jego odbioru. Podczas zajęć zostaną omówione m.in. takie zagadnienia jak: kompetencje literaturoznawstwa, co to jest literatura?, podstawowe kategorie badawcze w literaturze, podstawowe pojęcia z zakresu poetyki i teorii literatury, dzieło literackie jako akt komunikacji, podstawowe rodzaje literackie – ich narodziny i rozwój, gatunki literackie w antyku i obecnie, teoria procesu historycznoliterackiego, kategorie estetyczne; podstawowe tropy i figury retoryczne. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zajęcia umożliwiają zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu nauki o literaturze. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Zofia Mitosek, Teorie badań literackich. Warszawa 1995 Jonathan Culler, Teoria literatury, Warszawa 1998 Michał Głowiński i in., Słownik terminów literackich, Wrocław 1998 |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład, analiza wybranych tekstów z literatury podstawowej, dyskusja nad czytanym tekstem. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Ocena zaliczeniowa oparta zostanie na trzech elementach: obecności na zajęciach, aktywności studenta i teście końcowym, obejmującym sprawdzenie przyswojenia wiedzy teoretycznej podawanej na zajęciach. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
ANALIZA LITERACKA (konwersatorium), rok III kod ECTS: 00000-0400-0406KON0000 30 godz. (w II sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowe wiadomości z zakresu poetyki dzieła literackiego. |
|
Treści programowe |
Wybrane aspekty analizy dzieła literackiego, główne pomoce analityczne oraz terminologia związana z tą problematyką. Podstawy poznania filologicznego tekstu, począwszy od analizy poprzez interpretację i wartościowanie. Wybrane elementy poetyki i teorii literatury pomocne przy analizie, zwłaszcza tekstów starożytnych i nawiązujących do epok klasycznych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wprowadzenie w problematykę analizy dzieła literackiego, ćwiczenie umiejętności analitycznych na wybranych przykładach korespondujących z kulturą starożytną. Close Reading tekstów literackich z wprowadzaniem elementów poetyki, oswojenie się z wybranymi typami podejścia do tekstu i z terminologią analityczną. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: S. Sawicki, Uwagi o analizie utworu literackiego, w: Problemy teorii literatury, wybór H. Markiewicz, seria 1: Prace z lat 1947-1964, wyd. 2 poszerz., Wrocław 1987, s. 366-384. J. Sławiński, Analiza, interpretacja i wartościowanie dzieła literackiego, w: tenże, Próby teoretycznoliterackie, Kraków 2000, s. 9-38. J Sławiński, Miejsce interpretacji, j. w., s. 59-79. |
|
Metody dydaktyczne |
Zajęcia prowadzone są w trybie konwersatoryjnym. Przedmiot rozmowy stanowią wybrane utwory literackie oraz artykuły metodologiczne z zakresu analizy tekstu. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Studenci w ramach zajęć przygotowują krótkie wprawki analityczne, natomiast zaliczenie przedmiotu następuje na podstawie obecności, aktywności studentów oraz dłuższej pracy pisemnej dotyczącej wybranego tekstu literackiego. Temat pracy ustalany jest na początku semestru, a jej oddanie następuje na dwa tygodnie przed sesją zaliczeniową. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Adam Fitas |
seminaria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
SEMINARIUM LICENCJACKIE GRECKIE, rok III kod ECTS: 00000-04-0406SEM0000 60 godz., 16 (2+14) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języka angielskiego na poziomie umożliwiającym korzystanie z literatury naukowej. Przedmioty dotyczące zarówno wiedzy o języku, jak i o kulturze i literaturze z I i II roku studiów licencjackich. Dla III roku studiów licencjackich filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
1. Warsztat pracy naukowej filologa klasycznego: - podstawowe narzędzia naukowe: słowniki, encyklopedie, podręczniki, bazy danych, czasopisma, wydania krytyczne tekstów, wydania komentowane i inne materiały - źródłoznawstwo antyczne: stan zachowania piśmiennictwa starożytnych oraz antyczne dzieła erudycyjne i encyklopedyczne - wprowadzenie do krytyki tekstów: posługiwanie się aparatem krytycznym oraz wydaniami komentowanym 2. Ogólne zasady tworzenia tekstu naukowego: - poprawne konstruowanie pracy pod względem merytorycznym - właściwa kompozycja - poprawność językowa: ortograficzna, gramatyczna i stylistyczna (stosowanie środków językowych właściwych dla wypowiedzi naukowej, spójność i klarowność jako wyznacznik stylu naukowego) - redagowanie i formatowanie tekstu, sporządzanie przypisów i bibliografii - zasady korzystania z literatury naukowej (cytaty, odsyłacze, parafrazowanie, streszczenie). 3. Przygotowanie prac licencjackich: - wybór tematu pracy ze wskazaniem greckich tekstów źródłowych, które stanowią podstawę pracy - analiza tych źródeł - gromadzenie i analiza opracowań odnoszących się do tematu pracy - redagowanie tekstu pracy |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z metodologią pracy naukowej filologa klasycznego oraz z ogólnymi zasadami pisania prac naukowych. Przygotowanie przez studentów pod kierunkiem prowadzącego poprawnych pod względem formalnym i wartościowych merytorycznie prac licencjackich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Małunowiczówna L., Wstęp do filologii klasycznej wraz z metodologią pracy umysłowej i naukowej, Lublin 1960. Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu, pod redakcją E. Wipszyckiej, t. I, Warszawa 1979; t. II, Warszawa 1968; t. III: Źródłoznawstwo czasów późnego antyku, Warszawa 1999. Uzupełniająca: Jura J., Roszczypała J., Metodyka przygotowania prac dyplomowych: licencjackich i magisterskich, Warszawa 2000. Kuziak M., Rzepczyński S., Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, pracę magisterską..., Warszawa 2002. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie: poradnik dla studentów, przeł. J. Piątkowska, Kraków 1999. |
|
Metody dydaktyczne |
Metoda podająca i aktywizująca. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia pierwszego semestru jest wybranie tematu pracy licencjackiej i opracowanie części pracy uzgodnionej z kierującym. Wpis za semestr drugi uwarunkowany jest złożeniem pracy licencjackiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Jadwiga Czerwińska, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
SEMINARIUM LICENCJACKIE ŁACIŃSKIE, rok III kod ECTS: 00000-04-0406SEM0000 60 godz., 16 (2+14) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języka angielskiego na poziomie umożliwiającym korzystanie z literatury naukowej. Przedmioty dotyczące zarówno wiedzy o języku, jak i o kulturze i literaturze z I i II roku studiów licencjackich. Dla III roku studiów licencjackich filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
1. Warsztat pracy naukowej filologa klasycznego: - podstawowe narzędzia naukowe: słowniki, encyklopedie, podręczniki, bazy danych, czasopisma, wydania krytyczne tekstów, wydania komentowane i inne materiały - źródłoznawstwo antyczne: stan zachowania piśmiennictwa starożytnych oraz antyczne dzieła erudycyjne i encyklopedyczne - wprowadzenie do krytyki tekstów: posługiwanie się aparatem krytycznym oraz wydaniami komentowanym 2. Ogólne zasady tworzenia tekstu naukowego: - poprawne konstruowanie pracy pod względem merytorycznym - właściwa kompozycja - poprawność językowa: ortograficzna, gramatyczna i stylistyczna (stosowanie środków językowych właściwych dla wypowiedzi naukowej, spójność i klarowność jako wyznacznik stylu naukowego) - redagowanie i formatowanie tekstu, sporządzanie przypisów i bibliografii - zasady korzystania z literatury naukowej (cytaty, odsyłacze, parafrazowanie, streszczenie). 3. Przygotowanie prac licencjackich: - wybór tematu pracy ze wskazaniem łacińskich tekstów źródłowych, które stanowią podstawę pracy - analiza tych źródeł - gromadzenie i analiza opracowań odnoszących się do tematu pracy - redagowanie tekstu pracy |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z metodologią pracy naukowej filologa klasycznego oraz z ogólnymi zasadami pisania prac naukowych. Przygotowanie przez studentów pod kierunkiem prowadzącego poprawnych pod względem formalnym i wartościowych merytorycznie prac licencjackich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Małunowiczówna L., Wstęp do filologii klasycznej wraz z metodologią pracy umysłowej i naukowej, Lublin 1960. Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu, pod redakcją E. Wipszyckiej, t. I, Warszawa 1979; t. II, Warszawa 1968; t. III: Źródłoznawstwo czasów późnego antyku, Warszawa 1999. Uzupełniająca: Jura J., Roszczypała J., Metodyka przygotowania prac dyplomowych: licencjackich i magisterskich, Warszawa 2000. Kuziak M., Rzepczyński S., Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, pracę magisterską..., Warszawa 2002. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie: poradnik dla studentów, przeł. J. Piątkowska, Kraków 1999. |
|
Metody dydaktyczne |
Elementy wykładu tradycyjnego i konwersatoryjnego. Dyskusja nad zagadnieniami związanymi z poszczególnymi pracami licencjackimi. Ocena referatów i protokołów zajęć przygotowywanych przez studentów. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia pierwszego semestru jest wybranie tematu pracy licencjackiej i opracowanie części pracy uzgodnionej z kierującym. Wpis za semestr drugi uwarunkowany jest złożeniem pracy licencjackiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Małgorzata Górska |
specjalizacja nauczycielska
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne I stopnia |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
DYDAKTYKA JĘZYKÓW KLASYCZNYCH (ćwiczenia), rok III 60 godz. (w I sem.), 4 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka łacińskiego i greckiego. |
|
Treści programowe |
W trakcie ćwiczeń studenci zapoznają się z zagadnieniami związanymi z nauczaniem języków klasycznych. Zdobywają również praktyczne umiejętności, które są niezbędne w zawodzie oraz w warsztacie pracy nauczyciela języków obcych. Przewidywane są następujące bloki tematyczne:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wykonywanie zadań praktycznych, które przygotowują studentów do prowadzenia zajęć z języka łacińskiego i greckiego wraz z elementami literatury, historii i kultury antycznej w szkole gimnazjalnej, liceum ogólnokształcącym i na uniwersytecie. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: R.I. Arendts, Uczymy się nauczać, Warszawa: WSiP 1998. Dydaktyka języków obcych a kompetencja kulturowa i komunikacja interkulturowa, red. Maciej Mackiewicz, Poznań: Wyd. Wyższej Szkoły Bankowej 2005. H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa: WSiP 1999. H. Komorowska, O programach prawie wszystko, Warszawa: WSiP 1999. K. Konarzewski, K. Kruszewski, Sztuka nauczania, Warszawa: PWN 1991. B. Niemierko, Między ocena szkolną a dydaktyką, Warszawa: WSiP 1997 (wyd. 2). S. Ostrowski, Metodyka nauczania języka łacińskiego, Warszawa: WSiP 1981. J. Rusiecki, O nauczaniu języków obcych, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1964. J. Scrivener, Learning Teaching, Oxford: Macmillan Heinemann 1998. M. Węglińska, Jak przygotowywać się do lekcji. Wybór materiałów dydaktycznych, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2005. Uzupełniająca: Rozporządzenia MEN dotyczące specjalności nauczycielskiej. Karta praw i obowiązków ucznia. Karta Nauczyciela. Syllabus – Informator maturalny z języka łacińskiego i kultury antycznej – CKE. H. Janowski, Uczeń w teatrze życia szkolnego, Warszawa: WSiP 1998. Czasopismo „Języki Obce”. Czasopisma łacińskie „Adulescens” i „Iuvenis”. Dokumenty szkolne. Etyczny wymiar edukacji nauczycielskiej, pod red. Antoniego Rumińskiego, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2004. J. Harmer, The Practice of English Language Teaching, Longman - Pearson Education 2007. L. Gołębiowska, O giętkości języka. Poradnik dla uczących się języków obcych, Warszawa: Wiedza Powszechna 1998. M. Pępkowska, Kształcenie i dokształcanie nauczycieli w krajach Unii Europejskiej, „Nauczanie Początkowe: 2004/2005 nr 1, s. 29-33. Profilaktyka: wokół agresji w szkole. Z. 1, red. Jolanta Radczyc, Zielona Góra: Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli 2003. B. Śliwerski, Kształcenie nauczycieli w dobie reformowania oświaty, „Wszystko dla Szkoły” 1999 nr 7-8, s. 1-4. M. Łobocki, Teoria wychowania w zarysie, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2007 (wyd. 4). S. Wołoszyn, Jak kształcić nauczycieli?, „Kultura Fizyczna” 1998 nr 1-2. |
|
Metody dydaktyczne |
Ćwiczenia z wykorzystaniem metod aktywizujących, np. prezentacja multimedialna, metoda dramy, projektu itp. Przedstawianie przygotowanych przez studentów pomocy dydaktycznych do zajęć z języków klasycznych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace do przygotowania (prezentacje, referaty, słowniki tematyczne z wykorzystaniem słownictwa specjalistycznego, konspekty, scenariusze różnych przedsięwzięć szkolnych) c. końcowa ocena semestralna |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Helena Błazińska |
rok IV
wykłady obowiązkowe
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA JĘZYKA GRECKIEGO Z ELEMENTAMI GRAMATYKI HISTORYCZNEJ (wykład), rok IV kod ECTS: 09300-0412-0406WYK0011 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języka greckiego epoki klasycznej i hellenistycznej – greka attycka oraz greka kojne a także rozumienie i umiejętność tłumaczenia wybranych tekstów napisanych w innych dialektach (poematy Homera; dialekt joński – Herodot; dialekt eolski – poezja VI w. p.n. e.) |
|
Treści programowe |
Geneza języka w ujęciu ogólnym. Typologia języków. Praindoeuropejczycy – ich pochodzenie, pierwotna siedziba, kultura i język. Ekspansja i podział języków indoeuropejskich. Praindoeuropejski system fonetyczny. Historyczny kontekst rozwoju języka greckiego z uwzględnieniem jego praindoeuropejskich korzeni, a także substratu przedindoeuropejskiego w języku greckim oraz zagadnienia pochodzenia pierwotnych użytkowników języka greckiego. Historia pisma greckiego: linearne A, linearne B, alfabet grecki – jego pochodzenie, odmiany, rozwój form zapisu. Kolejne etapy w rozwoju języka greckiego: kojne hellenistyczna, restauracja attycystyczna w epoce cesarstwa rzymskiego, język grecki w Bizancjum – greka literacka i codzienna. Grecki język współczesny – zarys systemu fleksji rzeczownika i czasownika oraz wybrane zagadnienia syntaktyczne. Zmiany fonetyczne, morfologiczne i syntaktyczne zachodzące na poszczególnych etapach rozwoju języka greckiego – omówienie na wybranych przykładach. Historia morfemów fleksyjnych deklinacji i koniugacji. Powstawanie i rozwój kategorii fleksyjnych czasownika – tryb, czas, strona. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Przedstawienie historii języka greckiego od momentu wyłonienia się z rodziny praindoeuropejskiej po czasy współczesne. Poznanie ewolucji systemu fonetycznego, morfologicznego i syntaktycznego w perspektywie języka greckiego epoki klasycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Jurewicz O.: Gramatyka historyczna języka greckiego. Fonetyka – Fleksja. Warszawa 1992. Marchewka A.: Podstawy historii i gramatyki historycznej języka greckiego. Gdańsk 2005. Uzupełniająca: Beekes R. S. P.: Comparative Indo-European Linguistics. An Introduction. [Tłum. z holenderskiego]. Amsterdam 1995. Browning R.: Medieval and Modern Greek. London 1969. Chadwick J.: Pismo linearne B i pisma pokrewne. Przeł. P. Taracha. Warszawa 1998. Chantraine P.: Morphologie historique de grec.Ed. 2. Paris 1973. Danka I. R.: Pelazgowie autochtoni Hellady. Pochodzenie, język, religia. Łódź 2007. Debrunner A.: Geschichte der griechischen Sprache. T. 2. Grunfragen und Grundzüge des nachklassischen Griechisch. Berlin 1954. Heilmann L.: Grammatica storica della lingua greca con cenni di sintassi storica di Alfredo Ghiselli. Torino 1963. [W:] Enciclopedia Classica. Sezione 2. Lingua e letteratura. Vol. 5. La ligua greca nei mezzi della sua espressione. T. 3. Horrocks G.: Greek. A History of the Language and Its Speakers. London 1997. Humbert J.: Histoire de la langue grecque. Paris 1972. Kieckers E.: Historische griechische Grammatik. T.1. Lautlehre.; T.2. Formenlehre.; T.3. Syntax. Berlin 1925-1926. Kuckenburg M.: Pierwsze słowo. Narodziny mowy i pisma. Przekład B. Nowacki. Warszawa 2006. Mańczak W.: Wieża Babel. Wrocław 1999. Meillet A.: Aperçu d'une histoire de la langue grecque. Paris 1965. Palmer L. R.: The Greek Language. Atlantic Highlands (New Jersey) 1980. Powell B. B.: Homer and the Origin of the Greek Alphabet. Cambridge 1991 (przedruk 1996). Renfrew C.: Archeologia i język. Łamigłówka pochodzenia Indoeuropejczyków. Przekład E. Wilczyńska i A. Marciniak. Warszaw 2001. Safarewicz J.: Język grecki. Język starogrecki. [W:] Języki indoeuropejskie. Pod redakcją L. Bednarczuka. T.1. Warszawa 1986 ss. 397-447. Sihler A. L.: New Comparative Grammar of Greek and Latin. New York 1995. Smyth H. W.: Greek Grammar. Cambridge-Massachusetts 1974. Sucharski R. A.: Aegaeo-Graeca. Ku problemowi greckiej ciągłości kulturowej. Warszawa 2005. Wendy M.: The Development of the Greek Language. London 2004. Witkowski S.: Historyczna składnia grecka na tle porównawczym. Lwów 1936. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład z użyciem materiałów pomocniczych: mapy, tabele, schematy zmian fonetycznych i morfologicznych oraz przygotowane w formie wydruku komputerowego materiały do uzupełniania przez studentów w trakcie wykładu jako metoda ich uaktywniania. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (frekwencja) b. egzamin ustny końcowy po drugim semestrze |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Małgorzata Siwicka |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TEORIE JĘZYKOZNAWCZE (wykład), rok IV kod ECTS: 09300-0412-0406WYK0073 30 godz., 3 (1+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla studentów IV roku filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
Wykład obejmuje następujące zagadnienia: Powstanie na początku XX wieku językoznawstwa ogólnego o orientacji strukturalistycznej (F. de Saussure). Prekursorzy strukturalizmu: Szkoła kazańska (J. Baudouin de Courtenay, M. Kruszewski). Strukturalizm europejski: Szkoła genewska( Ch. Bally, A. Sechehaye); Szkoła praska (V. Mathesius, R. Jakobson, N.S. Trubeckoj); teoria języka K. Bühlera; Szkoła kopenhaska (L. Hjelmslev, V. Brøndal, H. J. Uldall). (3) Strukturalizm amerykański: jego początki (F. Boas, E. Sapir, L. Bloomfield); dystrybucjonalizm (Z. S. Harris, Ch. F. Hockett); gramatyka generatywno-transformacyjna (N. Chomsky). Gramatyka kognitywna (podstawowe założenia i elementarne pojęcia). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem zajęć jest zapoznanie studentów z kierunkami, szkołami i teoriami lingwistycznymi w ramach dwudziestowiecznego językoznawstwa ogólnego (teoretycznego). |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Szymańska B., Co to jest strukturalizm?, Kraków: PAN 1980. Stępień A., Uwagi o strukturze, „Znak” 5 (1971). Piaget J., Strukturalizm, Warszawa: Wiedza Powszechna 1972. Saussure F. de, Kurs językoznawstwa ogólnego, przeł. K. Kasprzyk, wyd. 2 popr. Warszawa: PWN 1991. Trubiecki N. S., Podstawy fonologii, przeł. A. Heinz, Warszawa: PWN 1970. Bühler K., Teoria języka. O językowej funkcji przedstawiania, przeł. J. Koźbiał, Kraków: Universitas 2004. Hjelmslev L., Prolegomena do teorii języka, [w:] Językoznawstwo strukturalne. Wybór tekstów, pod red. H. Kurkowskiej i A. Weinsberga, Warszawa: PWN 1979, s. 44–138. Heinz A., Dzieje językoznawstwa w zarysie, Warszawa: PWN 1983. Malmberg B., Nowe drogi w językoznawstwie. Przegląd szkół i metod, Warszawa: PWN 1969. Fisiak J., Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa: WSiP 1975. Ivić M., Kierunki w lingwistyce, Wrocław: Ossolineum 1975. Lyons J., Wstęp do językoznawstwa, Warszawa: PWN 1975 Bloomfield L., Language, London: Allen & Unwin 1933. Bobrowski I., Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków: Wyd. IJP PAN 1998. Ruwet N., Wprowadzenie do gramatyki generatywnej, Wrocław: Ossolineum 1982. Mecner P., Elementy gramatyki umysłu, Kraków: Universitas 2005. Tabakowska E., Gramatyka i obrazowanie. Wprowadzenie do językoznawstwa kognitywnego, Kraków: PAN 1995. Taylor J. R., Cognitive Grammar, Oxford: Oxford University Press 2002. Łuczyński E., Maćkiewicz J., Językoznawstwo ogólne – wybrane zagadnienia, wyd. 2 uzup., Gdańsk: Wyd. Uniwersytetu Gdańskiego 2002. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwencjonalny, urozmaicany prezentacją najważniejszych prac omawianych badaczy języka (jeśli to możliwe, w oryginalnej i w polskiej wersji językowej). |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Obecność na wykładach; zaliczenie kolokwium obowiązkowego pod koniec drugiego semestru. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Małgorzata Górska |
wykłady fakultatywne
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY GRECKIEJ. OKRES CESARSTWA (wykład), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406WYK0013 60 godz., 5 (2+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języka starogreckiego oraz greckiej literatury klasycznej i hellenistycznej (V-I wiek przed Chr.). |
|
Treści programowe |
Historia piśmiennictwa greckiego obszaru basenu Morza Śródziemnego okresu Cesarstwa Rzymskiego (31 r. przed Chr. – 565 r. po Chr.), ze szczególnym uwzględnieniem gatunków prozy i poezji (m.in. mowa popisowa, dialog satyryczny, powieść, przewodnik turystyczny, podręcznik historii powszechnej, historia kościelna, biografia, autobiografia, traktat filozoficzny / teologiczny, diatryba, list formalny, homilia, hymn prozaiczny, epos mitologiczny) oraz tendencji stylistycznych epoki (attycyzm, azjanizm, stylizowany dialekt koine). Przedstawienie najbardziej reprezentatywnych autorów i nurtów literackich (Druga Sofistyka, romansopisarstwo, medio- i neoplatonicy, Nowy Testament, Ojcowie Kościoła) oraz ukazanie ich wkładu do literatury europejskiej za pośrednictwem Bizancjum (Focjusz, antologie poezji, księga Suda). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z najważniejszymi dziełami greckiej prozy i poezji okresu Cesarstwa Rzymskiego (I-VI wiek po Chr.): ich językiem, stylem, gatunkiem literackim i recepcją w późniejszej literaturze bizantyńskiej i europejskiej. Studenci otrzymują dzięki kursowi podstawę do prowadzenia samodzielnych i fachowych badań nad literaturą europejską oraz nabywają kompetencje poznawcze, niezbędne w ich przyszłej pracy dydaktycznej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: H. Podbielski (ed.). Literatura Grecji starożytnej. T. I: Epika, liryka, dramat, s. 297-322; 587-596; 608-628, t. II: Proza historyczna – Krasomówstwo – Filozofia i nauka – Literatura chrześcijańska, s. 241-270; 833-1133. Lublin 2005. T.Sinko. Zarys historii literatury greckiej. t. 2: Literatura w epoce hellenistycznej i za cesarstwa rzymskiego. Warszawa 1959, s. 319-927. Wybrane pisma autorów starożytnych w przekładzie polskim: Filon Aleksandryjski: Alegorie Praw (1 księga). Pseudo-Longinus: O wzniosłości. Nowy Testament. Józef Flawiusz: Wojna żydowska. Plutarch: Żywoty paralelne; Moralia (dwa pisma do wyboru). Dion Chryzostom: Mowa trojańska. Epiktet: Diatryby. Marek Aureliusz: Rozmyślania. Lukian z Samosat: Nauczyciel retorów. Longos: Dafnis i Chloe. Pseudo-Lukian. Lucjusz albo osioł. Appian: Historia rzymska (tylko Wstęp). Pauzaniasz Periegeta: Wędrówki po Helladzie: Attyka. Diogenes Laertios: Żywoty i poglądy sławnych filozofów. Plotyn: Enneady (wybór fragmentów). Porfiriusz: O życiu Plotyna oraz o układzie jego ksiąg. Euzebiusz z Cezarei: Historia Kościoła (jedna księga). Grzegorz z Nazjanzu: Inwektywa przeciw cesarzowi Julianowi, 1-2. Jan Chryzostom: O próżnej chwale i o wychowaniu dzieci. Zosimos: Nowa historia (jedna księga). Uzupełniająca: G. Anderson. The Second Sophistic. A Cultural Phenomenon in the Roman Empire. London – NY 1993. B. E. Borg. Paideia: The World of the Second Sophistic. Berlin – NY 2004. G. W. Bowersock. Greek Sophists in the Roman Empire. Oxford 1969. A. Cameron. Christianity and the Rhetoric of Empire. The development of Christian discourse. Berkeley – London 1994. R. Cribiore. The School of Libanius in Late Antique Antioch. Oxford 2007. P. E. Easterling, E. J. Kennedy (eds.) The Hellenistic Period and the Empire. Vol.I part 4. Cambridge 1989. J. Frosen. Prolegomena to a study of the Greek language in the first centuries AD. The problem of KOINE and Atticism. Helsinki 1974. S. Porter. Handbook of the classical rhetoric in the Hellenistic period: 33O BC – AD 400. Leiden 1997. D. A. Russell (ed.). Antonine literature. Oxford 1990. S. Swain, S. Harrison, J. Elsner (eds.). Severan Culture. Oxford 2007. S. Swain. Hellenism and Empire: Language, Classicism, and Power in the Greek World AD 50 – 250. Oxford 1996. N. Turner. A grammar of the New Testament. Vol. 4: Style. Edinburgh 1976. T. Whitmarsh. The Second Sophistic. Oxford 2005. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwencjonalny z elementami prezentacji multimedialnej. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin ustny po zakończeniu semestru drugiego. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Ewa Osek |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
HISTORIA LITERATURY ŁACIŃSKIEJ. OKRES CESARSTWA (wykład), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406WYK0019 60 godz.(w I sem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Literatura łacińska pogańska i chrześcijańska od Tyberiusza do upadku cesarstwa zachodniego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Ze względu na wielką ilość materiału więcej uwagi poświęca się dziełom literackim, ponieważ ich znajomość jest niezbędna dla filologa klasycznego, mniej tzw. literaturze naukowej (podręczniki gramatyki, retoryki itp.) i literaturze fachowej (medycynie, rolnictwu, wojskowości itp.). Ukazanie trwałości wybranych dzieł i ich oddziaływania na dzisiejszą myśl i kulturę polską oraz europejską, aby student nabył kompetencji poznawczych i praktycznych, mających zastosowanie w jego przyszłej pracy zawodowej. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres Cesarstwa, Warszawa 1992 Cytowska M., Szelest H., Literatura rzymska. Okres Cesarstwa, autorzy chrześcijańscy, Warszawa 1994. Uzupełniająca: Teksty oryginalne i przekłady wybranych dzieł autorów okresu cesarstwa. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Egzamin po pierwszym semestrze roku czwartego z całości materiału (obowiązuje również znajomość wybranych lektur). |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. prof. dr hab. Augustyn Eckmann |
wykłady monograficzne
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERACKA KREACJA POSTACI KOBIECEJ W PROZIE RZYMSKIEJ (wykład monograficzny), rok IV kod ECTS: 00000-0412-0406WYK0000 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wykład przedstawia m.in. sytuację prawną kobiety rzymskiej od okresu republiki do wczesnego chrześcijaństwa, elementy teorii opisu postaci (descriptio personae), topikę portretu kobiecego i jej środowiska (wierna prządka, milcząca żona, dom rzymski, mater familias itd.). Analiza wybranych tekstów literackich ma na celu wykazanie, że zdecydowana większość zachowanych tekstów literackich z okresu republiki i wczesnego cesarstwa to zdominowane przez wymóg moralizowania bądź propagandy daleki od rzeczywistości, dość schematyczny obraz idealnej lub (częściej) występnej Rzymianki. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wykład jest autorską próbą analizy zachowanych tekstów prozy rzymskiej pod kątem występowania w nich portretów kobiet. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Uzupełniająca: Iza Bieżuńska-Małowist. Kobiety antyku. Talenty, ambicje, namiętności. Warszawa 1993 Sarah B. Pomeroy. Goddesses, Whores, Wives and Slaves: Women in Classical Antiquity. New York 1975 Diana E. E. Kleiner, Susan B. Matheson. Women in Ancient World. Austin 1996 |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład kursoryczny z wykorzystaniem materiału tekstowego (oryginalne teksty łacińskie). |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny na podstawie frekwencji. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
MIT MEDEI W LITERATURZE, SZTUCE I MUZYCE (wykład monograficzny), rok IV kod ECTS: 00000-0412-0406WYK0000 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla studentów czwartego roku filologii klasycznej. |
|
Treści programowe |
Postać Medei jest w pewnym sensie modelową jako przykład kształtowania i interpretowania pewnego wycinka naszego dziedzictwa po starożytnej Grecji. Od początków kultury europejskiej bowiem ta postać – znana jako towarzyszka Jazona i morderczyni swoich własnych dzieci – inspirowała artystów różnych dziedzin poprzez wieki, od czasów antycznych do nam współczesnych. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest przybliżenie studentom ważniejszych przedstawień Medei w starożytnej i nowożytnej literaturze, sztuce i muzyce, by zapoznać ich dokładniej z jedną z najbardziej intrygujących mitologicznych postaci wszystkich czasów. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Euripides. Medea. Ed. by D.J. Mastronarde. Cambridge University Press 2002. R. Fowler. Early Greek mythography. Oxford 2000. Lexicon iconograficum mythologiae classicae. Zurich and Munich 1981-1991. Tragicorum Graecorum Frgmenta, ed. B. Snell, R. Kanicht, S. Radt. Berlin –Goettineg 1971- 2004. J. J. Clauss and S.I. Johnston (ed.). Medea. Essays on Medea in myth, literature, philosophy, and art. Princeton 1997. A. Moreau. Le myth de Jason and Medee. La vu-nu-pied et la sorciere. Paris 1994. Uzupełniająca: P. Burian. Tragedy adopted for stages and screens: the Renaissance to the present. Cambridge 1997 s.228-283. K. Heineman. Die tragische Gestalten der Griechischen in der Welt Literatur. Bd. 1-2. Leipzig 1920. L. Sechan. Etudes sur la tragedie grecque dans ses raports avec la ceramique. Paris 1926. D. M. Poduska. Classical myths in music: a selective list. „Classical Word” 92:1999 fsc. 3. s. 195-276. S. Stabryła. Antyk we współczesnej literaturze polskiej. Kraków 1980. |
|
Metody dydaktyczne |
Metodą stosowaną jest wykład tradycyjny z dopuszczeniem pytań ze strony studenta i ewentualnych dyskusji z wykorzystaniem środków elektronicznych dla ilustracji wykładu. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny na podstawie frekwencji. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Robert Chodkowski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
"PROGYMNASMATA" ("WSTĘPNE ĆWICZENIA RETORYCZNE") THEONA, HERMOGENESA I AFTONIUSZA JAKO PODSTAWA WYKSZTAŁCENIA RETORYCZNEGO W STAROŻYTNEJ I ŚREDNIOWIECZNEJ EUROPIE (wykład monograficzny), rok IV kod ECTS: 00000-0412-0406WYK0000 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa znajomość łaciny i greki oraz kultury grecko-rzymskiej. |
|
Treści programowe |
Przedmiotem wykładu są trzy (spośród czterech zachowanych) pochodzące z okresu Cesarstwa Rzymskiego greckie podręczniki szkolnej retoryki, nazywane „Progymnasmata”, których autorami mieli być: Teon z Aleksandrii (I w. n.e.), Hermogenes z Tarsu (II w.) i Aftoniusz z Antiochii (IV w.). Najstarsze i najobszerniejsze z nich dzieło Teona w całości zachowało się tylko w języku armeńskim. Dzięki nowemu wydaniu w 1997 r. w serii „Belles Lettres” ( M. Patillon – G. Bolognesi), w którym brakująca w tradycji greckiej część końcowa (ok. 20 % tekstu) została uzupełniona na podstawie przekazu armeńskiego, mam możliwość zaprezentowania słuchaczom całości dzieła Teona, które wyznaczyło standardy nauczania podstaw sztuki retorycznej w szkolnictwie greckim epoki rzymskiej i bizantyjskiej. Przypisywany Hermogenesowi z Tarsu krótki podręcznik „Wstępnych ćwiczeń retorycznych”, zachowany w tradycji rękopiśmienniczej poza „Corpus Hermogeneum”, został z kolei w V w. przetłumaczony przez Priscjana na łacinę i zaadoptowany do nauczania podstaw retoryki w średniowieczu łacińskim. Największą popularność w kulturze bizantyjskiej zdobyły „Progymnasmata” Aftoniusza, włączone w V w. do „Corpus Hermogeneum”, którego pięć traktatów stanowiło przez ponad tysiąc lat podstawę kształcenia retorycznego w Cesarstwie Bizantyjskim. Wielokrotnie tłumaczone, komentowane i wydawane w języku łacińskim w epoce Renesansu – stały się z kolei podstawą wykształcenia retorycznego w nowożytnej Europie XVII i XVIII stulecia. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem wykładu jest przybliżenie powyższych, nie tłumaczonych dotąd na język polski, podręczników praktycznej retoryki i pokazanie ich roli w kształtowaniu kultury słowa mówionego i pisanego w późnej starożytności grecko-rzymskiej oraz w Europie średniowiecznej i nowożytnej. Sądzę ponadto, że wiele zaleceń i rozwiązań dydaktycznych i metodycznych zawartych w tych podręcznikach nie straciło swej aktualności i jeszcze dzisiaj mogą być inspiracją w nauczaniu i uczeniu się zasad nie tylko poprawnego, ale jednocześnie pięknego i skutecznego przemawiania i argumentowania. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Hock R. F., O’Neil E. N., eds., The Chreia in Acient Rhetoric: Volume I. The Progymnasmata. Atlanta, 1986; Volume II. The Chreia and Ancient Rhetoric: Classroom Exercises. Atlanta 2002. Progymnasmata. Greek Textbooks of Prose Composition and Rhetoric. Translated with Introductions and Notes by George Kennedy. Atlanta 2003. Patillon M., Bolognesi G., eds.,Aelius Theon: Progymnasmata. Ed. Bude. Belles Lettres, Paris 1997. Uzupełniająca: Lausberg L., Retoryka literacka, przełożył, opracował i wstępem poprzedził A. Gorzkowski, Bydgoszcz 2002. Morgan T., Literate Education in the Hellenistic and Roman Worlds, Cambridge University Press, 1998. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny połączony z lekturą i analizą oryginalnych tekstów prezentowanych utworów. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny na podstawie frekwencji i aktywności. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Henryk Podbielski |
ćwiczenia
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
INTERPRETACJA TEKSTÓW GRECKICH (ćwiczenia), rok IV grupa I kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0057 60 godz., 6 (3+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka greckiego. Umiejętność tłumaczenia tekstów oryginalnych. |
|
Treści programowe |
Wybrane aspekty kultury, religii, obyczajowości w starożytnej Grecji, szczególnie w V w., stanowiące tło dla omawianych dzieł literatury greckiej, w szczególności dramatu. Recepcja literatury starożytnej w kulturze i literaturze polskiej i europejskiej na wybranych przykładach. Ukazanie trwania starożytnych wzorców literackich i ich wpływ także na inne aspektu kultury, tj. filozofię, malarstwo, muzykę. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Interpretacja tekstów dramatycznych, ze szczególnym uwzględnieniem kontekstu historyczno-kulturalnego starożytnej Grecji, zwróceniem uwagi na cechy szczególne języka omawianych dramatopisarzy, omówienie ich dzieł ze zwróceniem uwagi na ich związki z religią i mitologią. Porównanie tragedii o podobnej tematyce u różnych autorów. Ukazanie wpływu na rozwój literatury polskiej i europejskiej jako wzorca obowiązującego do XIX w. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Cambell L. Sophocles. The Plays and Fragments. T. I-II. Oxford 1879. Uzupełniająca: Literatura Starożytnej Grecji. Pod red. H. Podbielskiego. T I. Lublin 2005. Anderson M. J. Myth. w: A Companion to Greek Tragedy. Ed. by J. Gregory. Oxford 2006. Lesky A. Tragedia grecka. Przełożyła M. Weiner. Kraków 2006. West M. L. Wprowadzenie do metryki greckiej. Przeł J. Partyka. Kraków 2003. |
|
Metody dydaktyczne |
Przekład filologiczny oraz literacki wybranego utworu dramatycznego na język polski. Głośne czytanie całego tekstu z zachowaniem użytego metrum. Przygotowanie przez studentów referatów dotyczących tła mitologicznego oraz religijnego wybranej sztuki. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć, frekwencja, aktywność, udział w dyskusji b. samodzielne, indywidualne prace do przygotowania (krótkie referaty na tematy bezpośrednio lub pośrednio związane z tłumaczonym tekstem) c. zaliczenie każdego semestru na ocenę – średnia ocen (a), (b), (c) |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Katarzyna Kołakowska |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
INTERPRETACJA TEKSTÓW GRECKICH (ćwiczenia), rok IV grupa II kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0057 60 godz., 6 (3+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaawansowana znajomość języka starogreckiego. Wymagane ukończenie kursów greckich z roku III studiów. |
|
Treści programowe |
Analiza i interpretacja wybranych tekstów oryginalnych z zakresu literatury pięknej, historii, religii, filozofii i nauki starożytnej Grecji, ze szczególnym uwzględnieniem realiów kulturowych (historycznych, politycznych, społecznych, religijnych, itd.) oraz wprowadzenie do aktualnego stanu badań na dany temat. Praktyczne zastosowanie krytyki tekstu: umiejętność wykorzystywania aparatu krytycznego i komentarzy. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Rozwinięcie u studentów umiejętności analizy i interpretacji dzieła literackiego na przykładzie wybranych tekstów. Wdrożenie do wykorzystania przeprowadzanych analiz i interpretacji do opracowania zakreślonego tematu, ujętego w pracy rocznej. Studenci powinni nabyć umiejętność konstruowania wypowiedzi pisemnej zgodnie ze stylem dyskursu naukowego oraz poznać charakterystykę wypowiedzi naukowej (leksyka, frazeologia, składnia) i jej zastosowanie; spójność i klarowność jako wyznacznik stylu naukowego. Przekazanie podstawowych informacji na temat teorii dzieła literackiego i jego odbioru. Studenci powinni poznać podstawowe pojęcia z zakresu poetyki i teorii literatury. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Wybrane teksty z zakresu literatury pięknej, historii, religii, filozofii i nauki starożytnej Grecji. |
|
Metody dydaktyczne |
Metoda podająca i aktywizująca. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Studenci muszą wykonać następujące zadania, by uzyskać zaliczenie na ocenę za każdy semestr: - pisemna praca roczna, - cztery komentarze egzegetyczne, związane z wybranym tekstem greckim, i ich prezentacja, - przygotowanie do zajęć: wymagane od studentów cotygodniowe tłumaczenie i analiza wybranego tekstu oraz przygotowanie literatury przedmiotu na dany temat, co pozwoli na prowadzenie dyskusji i szerokiego naświetlenia zawartej w tekście problematyki. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Jadwiga Czerwińska, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
INTERPRETACJA TEKSTÓW ŁACIŃSKICH (ćwiczenia), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0058 60 godz., 6 (3+3) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie egzaminów z literatury łacińskiej wszystkich epok. |
|
Treści programowe |
Przedmiot należy do bloku zajęć z praktycznej nauki języka łacińskiego na poziomie zaawansowanym. Wnikliwa lektura poszerzona o analizę i interpretację historyczno-literacką wybranych utworów: św. Augustyna (Enarrationes in psalmos), Prudencjusza (Peristephanon, Cathemerinon), Wenancjusza Fortunata (wybrane wiersze) ze szczególnym uwzględnieniem ich różnorodności gatunkowej. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Doskonalenie umiejętności przekładu tekstów prozy i poezji łacińskiej na język polski oraz analizy i interpretacji historyczno-literackiej tychże tekstów. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Fragmenty oryginalnych tekstów wymienionych wyżej autorów. M. Cytowska, H. Szelest, Literatura rzymska. Okres Cesarstwa. Autorzy chrześcijańscy, Warszawa 1994. J. Sulowski, Wstęp, w: Św. Augustyn, Objaśnienia psalmów, PSP 37, Warszawa 1986, s. 7-35. Aureliusz Prudencjusz Klemens, Wieńce męczeńskie (Peristephanon) oraz Przedsłowie i Epilog, przekł. M. Brożek, wstęp i opr. M. Starowieyski, Kraków 2006. Studia Prudentiana. 12 Essays, PAU, Kraków 2006, seria "Studies of the Commission on Classical Philology of Polish Academy of Arts and Sciences". |
|
Metody dydaktyczne |
Analiza i interpretacja wybranych tekstów wyżej wymienionych autorów przy uwzględnieniu kontekstu historycznego i kulturowego ich powstania; dyskusja na temat interpretacji. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocenia ciągła na podstawie frekwencji i cotygodniowych prac domowych zadawanych studentom z przygotowania dopracowanego przekładu fragmentu tekstu b. zaliczenie 2 kolokwiów w semestrze (przedstawienie własnego przekładu na język polski dowolnego utworu poetyckiego lub fragmentu prozy spośród tekstów czytanych autorów) c. ocena semestralna – wypadkowa oceny a. i b. |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. dr hab. Tadeusz Gacia, ks. mgr Marek Cieśluk |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
STYLISTYKA ŁACIŃSKA (ćwiczenia), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0041 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Wybrane zagadnienia stylistyki łacińskiej. Zapoznanie studentów ze współczesnymi tekstami łacińskimi. Zwrócenie uwagi na sposób formułowania myśli i różnice w stosunku do łaciny klasycznej. Opis tych zjawisk za pomocą właściwych kategorii językowych, głównie gramatycznych. Analiza kilku artykułów w języku polskim i ich streszczeń w języku łacińskim. Gromadzenie zasobów leksykalnych w danej dziedzinie. Ćwiczenie własnych umiejętności w tworzeniu pisemnych wypowiedzi po łacinie. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Doskonalenie znajomości języka łacińskiego i umiejętności formułowania zwięzłych wypowiedzi pisemnych w tym języku. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Krokiewicz A., Praktyczna stylistyka łacińska. Warszawa 1965. Bignani E., Manuale di stilo latino. Milano 1965. Springhetti E., Institutiones stili Latini. Romae 1954. Springhetti E., Exercitationes variae stili Latini. Romae 1956. |
|
Metody dydaktyczne |
Ćwiczenia, praca indywidualna i w małych grupach przy tłumaczeniu tekstów na język łaciński. Przygotowywanie i przedstawianie przez studentów krótkich opracowań na temat niektórych problemów stylistycznych w języku łacińskim. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Ocenia się frekwencję, przygotowanie do zajęć oraz zaliczenie kolokwiów (2-3 w semestrze). |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Budzisz, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TECHNOLOGIA INFORMACYJNA (ćwiczenia), rok IV kod ECTS: 09900-0412-0406CWI0107 15 godz.(w I sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowa umiejętność obsługi zestawu komputerowego i posługiwania się oprogramowaniem (pakiet biurowy, np. MS Office oraz przeglądarki stron internetowych). |
|
Treści programowe |
Technologie informacyjne jako niezbędne elementy warsztatu pracy studenta i nauczyciela:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Nabycie kompetencji poznawczych i praktycznych w zakresie posługiwania się:
Ćwiczenia stanowią jeden z elementów przygotowania pedagogicznego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Sokół M., Podstawy obsługi komputera. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2005, 20062. Sokół R., Internet. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2007. Suma Ł., Word 2007 PL. Ilustrowany przewodnik, Helion, Gliwice 2007. Tomaszewska-Adamarek A., ABC PowerPoint 2007 PL, Helion, Gliwice 2007. Tomaszewska-Adamarek A., ABC Word 2007 PL, Helion, Gliwice 2007. Uzupełniająca: Alvoni G., Altertumswissenschaften digital. Datenbanken, Internet und e-Ressourcen in der altertumswissenschaftlichen Forschung mit Beiträgen von Ulrich Rausch, Hildesheim-Zürich-New York 2001. Bednarek J., Multimedia w kształceniu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Cristofori A., Salvaterra C., Schmitzer U. (Hgg.), La rete di Arachne. Arachnes Netz. Beiträge zu Antike, EDV und Internet im Rahmen des Projekts „Telemachos”, Stuttgart 2000 [tu m.in.: Lotousek R., The Globalization of Classical Computing. A Broadening Perspective, s. 57-68; Meurant A., Poucet J., Schumacher J., Outils électroniques et études classiques à Louvain-la-Neuve, s. 81-100]. Komunikacja językowa w społeczeństwie informacyjnym. Nowe wyzwania dla dydaktyki języków obcych, red. J. Krieger-Knieja, U. Paprocka-Piotrowska, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2006 (w wyborze). |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny z prezentacją multimedialną. Metody nauczania wspierane innymi technikami informacyjnymi. Praca w grupie – czyli praktyczne wdrożenie (ćwiczenia) przekazanej przez prowadzącego wiedzy. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła: aktywność, frekwencja b. praktyczne (z użyciem komputera i oprogramowania) kolokwium pod koniec semestru lub samodzielne przygotowanie prezentacji multimedialnej (w programach: PowerPoint – MS Office / Writer – OpenOffice) związanej z antykiem grecko-rzymskim c. końcowe zaliczenie z oceną. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Krzysztof Narecki, prof. KUL |
konwersatoria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
METODOLOGIA BADAŃ LITERACKICH (konwersatorium), rok IV kod ECTS: 09200-0412-0403KON0056 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Uczestnicy powinni mieć już przyswojone podstawy poetyki oraz ćwiczenia z analizy dzieła literackiego. |
|
Treści programowe |
1. Teoria dzieła literackiego: Sposób istnienia dzieła literackiego, dzieło literackie a inne rodzaje tekstów, dzieło literackie a inne rodzaje sztuki. Warstwowa teoria dzieła literackiego, pojecie warstwy, relacje strukturalne i estetyczne między warstwami, dzieło literackie a jego konkretyzacje, typy konkretyzacji. Teoria quasi-sądów. Zagadnienia funkcji dzieła literackiego, funkcje tekstu, funkcja poetycka, funkcja poznawcza. 2. Wybrane zagadnienia z zakresu metodologii badań literackich: Miejsce nauki o literaturze pośród innych nauk. Historia literatury, krytyka literacka, teoria literatury – problematyka badawcza. Status pojęć literaturoznawczych. Problemy interpretacji literaturoznawczej. Problematyka badań warstwy semantycznej. Tropy. Metafora i sposoby jej badania. Ironia. Problematyka badań tematologicznych. Motyw, temat, topos, archetyp jako kategorie badawcze. Problematyka aksjologiczna w badaniach literackich. 3.Przegląd szkół metodologicznych we współczesnym literaturoznawstwie. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Konwersatorium ma dać studentom wiedzę na temat podstawowych zagadnień teorii dzieła literackiego oraz wiedzę metodologiczną dotyczącą sposobów badania różnego typu zjawisk literackich. Ma także zorientować studentów w wielości szkół metodologicznych i aktualnej problematyce teoretycznoliterackiej i metodologicznej literaturoznawstwa. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Obowiązkowa: Jonathan CULLER, Co to jest teoria, [w:] tegoż Teoria literatury, przeł. M. Bassaj, Warszawa 1998, s.9-26. Rene WELLEK, Teoria, krytyka i historia literatury. Tłum. M. Kaniowa, [w:] tegoż, Pojęcia i problemy nauki o literaturze. Wybór i wstęp H. Markiewicz, Warszawa 1979. Janusz SŁAWIŃSKI, Problemy literaturoznawczej terminologii, [w:] tegoż: Dzieło – język – tradycja, Warszawa 1985. Ryszard NYCZ, Nicowanie teorii. Uwagi o poststrukturalizmie, [w:] tegoż: Tekstowy świat, Kraków 2000. Władysław TATARKIEWICZ, Nauki nomologiczne i typologiczne, [w:] tegoż: Skupienie i marzenie, Kraków 1951. Roman INGARDEN, Dwuwymiarowa budowa dzieła sztuki literackiej, Schematyczność dzieła literackiego, Dzieło literackie i jego konkretyzacje, [w:] Problemy teorii literatury, oprac. N. Markiewicz, Wrocław 1967. Roman INGARDEN, O tzw. prawdzie w literaturze, [w:] tegoż: Studia z estetyki, t. I, Warszawa 1985. Katarzyna ROSNER, Świat przedstawiony a funkcja poznawcza dzieła literackiego, [w:] Problemy teorii literatury, oprac. H. Markiewicz, t. II, Wrocław 1987. Władysław STRÓŻEWSKI, Literatura i filozofia, Ruch Literacki 1995 z.6. Roman Jakobson, Poetyka w świetle językoznawstwa, przeł. K. Pomorska, [w:] Współczesna teoria badań literackich za granicą, t. 2, oprac. H. Markiewicz, Kraków 1976. Max Black, Metafora, przeł. J. Japola, [w:] Studia z teorii literatury. Archiwum przekładów “Pamiętnika Literackiego”, t. 1, red. M. Głowiński, H. Markiewicz, Wrocław 1977. Dorothy Sayers, O pisaniu i czytaniu utworów alegorycznych, przeł. P. Graff, “Pamiętnik Literacki”1975, z. 3. Wilhelm Emrich, Interpretacja symbolu a badanie mitów. Możliwości i granice nowego rozumienia Goethego, przeł. O. Dobijanka-Witczakowa, [w:] Współczesna teoria badań literackich za granicą, t. 2, oprac. H. Markiewicz, Kraków 1972. Ernst Robert Curtius, Topika, [w:] tegoż: Literatura europejska i łacińskie średniowiecze, przeł. A. Borowski, Warszawa 1997. Carl Gustav JUNG: Psychologia i twórczość, [w:] Teoria badań literackich za granicą, t. II, cz. I, Kraków 1974. Kazimierz Bartoszyński, O badaniu układów fabularnych, [w:] Problemy metodologiczne współczesnego literaturoznawstwa, red. H. Markiewicz i J. Sławiński, Kraków 1976. Władimir Propp, Morfologia bajki, przeł. S. Balbus, “Pamiętnik Literacki” 1968, z. 4. Henryk Markiewicz, Postać literacka, [w:] tenże, Wymiary dzieła literackiego, Kraków 1997. Czesław Zgorzelski, Historycznoliterackie perspektywy genologii w badaniach nad liryką, [w:] Genologia polska. Wybór tekstów, oprac. E. Miodońska-Brookes i in., Warszawa 1983. Jerzy KRECZMAR: O postawie oceniającej w badaniach literackich, „Zagadnienia literackie”, 1946, z.2. Eric D. HIRSCH, Uprzywilejowane kryteria wartościowania literatury, „Pamiętnik Literacki”, 1985, z.4. Ryszard HANDKE, Kategoria horyzontu oczekiwań odbiorcy a wartościowanie dzieł literackich, [w:] Problemy odbioru i odbiorcy, pod red. T Bujnickiego, J. Sławińskiego Wrocław 1977. Stefan SAWICKI, Problematyka aksjologiczna w badaniach literackich, [w:] Problematyka aksjologiczna w nauce o literaturze, pod red. S. Sawickiego, A. Tyszczyka, Lublin 1992. Andrzej STOFF, Wartości sytuacyjne dzieła literackiego, [w:] Problematyka aksjologiczna w nauce o literaturze, pod red. S. Sawickiego, A. Tyszczyka, Lublin 1992. Janusz SŁAWIŃSKI, Miejsce interpretacji, „Teksty Drugie”, nr 5, 1995. Henryk MARKIEWICZ, O falsyfikowaniu interpretacji literackich, [w:] Wiedza o literaturze i edukacji, Warszawa 1996. Uzupełniająca: Stefania SKWARCZYŃSKA, Miejsce teorii literatury wśród innych dyscyplin literaturoznawczych, [w:] tejże: W orbicie literatury, teatru, kultury naukowej, Warszawa 1985. Henryk MARKIEWICZ, Zakres i kierunki współczesnych badań literackich, [w:] tegoż: Główne problemy wiedzy o literaturze, Kraków 1996. Tzvetan TODOROV, Poetyka, O perspektywie poetyki inaczej, tłum. M R. Mayenowa, Warszawa 1984. Teorie literatury XX wieku, red. A. Burzyńska, M. P. Markowski, Kraków 2006, t. 1, 2. Umberto ECO, Richard RORTY i in., Interpretacja i nadinterpretacja, Kraków 1996. Stanley FISCH, Jak rozpoznać wiersz, gdy się go widzi? [w:] tenże, Interpretacja, retoryka, polityka, Kraków 2002. Piotr ŁAGUNA, Ironia jako postawa i jako wyraz, Kraków 1984 (rozdz. I, II). |
|
Metody dydaktyczne |
Praca wspólna pod kierunkiem prowadzącego zajęcia nad zrozumieniem problemu lub tekstu; dyskusja nad problemem lub tekstem; prezentacja referatu; wykład. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace do przygotowania (referaty na zadany temat) c. sprawdzian po pierwszym i drugim semestrze d. egzamin |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Tyszczyk, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
TRADYCJA ANTYCZNA W POLSCE (konwersatorium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406KON0043 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Omówienie roli języka łacińskiego w kulturze wieków średnich i w czasach nowożytnych ze szczególnym omówieniem łaciny renesansu. Wybrane zjawiska literackie: imitatio antiquorum, tu znaczenie mitologii w poezji łacińskiej i polskiej renesansu. Antyk u Krzyckiego, Janickiego, Dantyszka i najszerzej – u Kochanowskiego, Szymonowica. Antyczne tradycje w poezji jezuickiej – parodie horacjańskie (Sarbiewski, anonimowe Septem sidera), dramat jezuicki, szkolny (Knapski). Z prozy renesansu – szerzej Modrzewski i Orzechowski. Z późniejszych okresów literatury – wybór najwybitniejszych autorów: Mickiewicz, Słowacki, Wyspiański, Brandstaetter, Gałczyński. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Pokazanie na wybranych przykładach szczegółowych roli kultury antycznej w Polsce. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Sinko T., Antyk w literaturze polskiej, wybór i opracowanie T. Bienkowski, wstęp S. Stabryła, Warszawa 1988. Stabryła S., Hellada i Roma w Polsce Ludowej. Recepcja antyku w literaturze polskiej w latach 1945-1975, Kraków 1983. Uzupełniająca: Inne prace T. Sinki (omówienie ich we Wstępie Stabryły, [w:] T. Sinko, Antyk w literaturze polskiej, s. 13 nn. Dzieła omawianych autorów oraz istniejące monografie ich twórczości. Mikołajczak A. W., Łacina w kulturze polskiej, Wrocław 1998 (książka zawiera podstawową bibliografię związaną z recepcją antyku w Polsce). |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Pisemne kolokwium z całości materiału omówionego na zajęciach. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
WYBRANE ZAGADNIENIA Z TEORII I PRAKTYKI PRZEKŁADU (konwersatorium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406KON0066 30 godz., 2 (1+1) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie egzaminów z literatury łacińskiej wszystkich epok. |
|
Treści programowe |
Przedmiot jest częścią bloku zajęć literaturoznawczych i obejmuje zagadnienia związane z teorią i praktyką przekładu, zwłaszcza przekładu autorów starożytnych; także przekładu artystycznego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Zapoznanie studentów z podstawowymi opracowaniami na temat teorii i praktyki przekładu oraz doskonalenie umiejętności tłumaczenia różnych rodzajów tekstów literackich (proza i poezja) pochodzących z różnych epok. Wskazanie na zróżnicowanie istniejących przekładów autorów starożytnych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Springhetti A., Institutiones Stili Latini, Romae 1954. Krebs J. Ph., Antibarbarus der Lateinischen Sprache, Bd. 1-2, Basel-Stuttgart 1962. Notaro A., Perrella E., Maiorum Sermo, Napoli 1961. O sztuce tłumaczenia, red. M. Rusinek, Wrocław 1955. Przekład artystyczny. O sztuce tłumaczenia, ks, 2, red. S. Pollak, Wrocław 1975. Wielojęzyczność litratury i problemy przekładu artystycznego, red. E. Balcerzan, Wrocław 1984. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład konwersatoryjny, dyskusja na temat przedstawionych artykułów dotyczących przekładu, zwłaszcza przekładu artystycznego. Porównywanie istniejących przekładów autorów starożytnych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny po każdym semestrze na podstawie aktywności i frekwencji. |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. dr hab. Tadeusz Gacia |
seminaria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA GRECKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0053 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języków: starogreckiego na poziomie licencjatu, angielskiego na poziomie pozwalającym na korzystanie z literatury naukowej. Metodologia pisania pracy naukowej. |
|
Treści programowe |
Praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowej:
Szczególny akcent położony na ustalenie tematów i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich oraz kolejnych etapów redagowania pracy. Uczestnicy seminarium relacjonują stan kwerendy naukowej, referują przeczytane pozycje bibliograficzne, czytają zredagowane części pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych i ocenia zaprezentowane referaty-części. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wprowadzenie studentów w reguły pracy naukowej i jej warsztatu bibliograficzno-redakcyjnego. Kierowanie redakcją prac magisterskich, pisanych z zakresu kultury, literatury i języka greckiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa (w wyborze): Billingham J., Redagowanie tekstów, przekład A. Dąbrowska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Boć J., Jak pisać pracę magisterską. Konsultacja filologiczna J. Miodek, Wrocław 1994, 20013. Drączkowski F., ABC pisania pracy magisterskiej, Pelplin 2000. Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie, Kraków 1998. Jura J., Roszczypała J., Metodyka przygotowania prac dyplomowych: licencjackich i magisterskich, Warszawa 2000. Kuziak M., Rzepczyński S., Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, pracę magisterską..., Warszawa 2002. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie: poradnik dla studentów, przeł. J. Piątkowska, Kraków 1999. Urban S., Ładoński W., Jak napisać dobrą pracę magisterską, Wrocław 1997. Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską? Poradnik dla studentów, Kraków 1997. Woźniak K., O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych. Przewodnik praktyczny, Warszawa 1998. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład z prezentacją (pokazem). Metody dialogowe – dyskusja nad problematyką poszczególnych prac magisterskich. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Krzysztof Narecki, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA GRECKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0053 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języków: starogreckiego na poziomie licencjatu, angielskiego na poziomie pozwalającym korzystanie z literatury naukowej. Wstępne wiadomości z metodologii pisania pracy naukowej. |
|
Treści programowe |
1. Wprowadzenie w metodologię pracy naukowej i jej praktyczne wykorzystanie. 2. Styl dyskursu naukowego; charakterystyka wypowiedzi naukowej (leksyka, frazeologia, składnia) i jej zastosowanie; spójność i klarowność jako wyznacznik stylu naukowego. 3. Właściwości tekstów naukowych (encyklopedie, podręczniki, artykuły, monografie). 4. Umiejętność posługiwania się narzędziami naukowymi w pracy filologa klasycznego (słowniki, encyklopedie, podręczniki, bazy danych, artykuły, wydania krytyczne tekstów, wydania komentowane i inne materiały). 5. Materiał ikonograficzny, jego gromadzenie i wykorzystywanie w pracy magisterskiej. 6. Edytorskie zasady redakcji tekstu naukowego: - edycja tekstu – zasady ogólne - zasady sporządzania przypisów - zasady przygotowywania bibliografii. 7. Umiejętność konstruowania pracy magisterskiej pod względem technicznym i merytorycznym; kryteria, którym podlega praca magisterska: kompozycja, objętość. 8. Sposób prowadzenia tematu w poszczególnych częściach pracy; dbałość o klarowną konstrukcję i spójność wywodu. 9. Umiejętność przeprowadzenia analizy wybranych prac naukowych: artykułu, monografii, recenzji, jako podstawa do wykorzystania zawartego w nich materiału oraz praktyczna pomoc samodzielnego konstruowania tekstu pracy naukowej. 10. Zasady korzystania z literatury naukowej (cytaty, odsyłacze, parafrazowanie, streszczenie). |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wprowadzenie do metodologii interpretacji dzieł literackich z uwzględnieniem ich kontekstu – kulturowego i historycznego. Teoria dzieła literackiego i jego odbiór. Kierowanie i nadzór nad poszczególnymi etapami powstawania pracy magisterskiej. Bieżąca prezentacja i omawianie na zajęciach wyników prowadzonych przez studenta badań; omawianie poszczególnych etapów opracowywania tematu; analiza wybranych materiałów bibliograficznych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Wybrana: Kolman R., Zdobywanie wiedzy. Poradnik podnoszenia kwalifikacji (magisteria, doktoraty, habilitacje). Oficyna Wydawnicza Branta, Bydgoszcz, Gdańsk 2004. Billingham J., Redagowanie tekstów, przekład A. Dąbrowska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Boć J., Jak pisać pracę magisterską. Konsultacja filologiczna J. Miodek, Wrocław 1994, 20013. Drączkowski F., ABC pisania pracy magisterskiej, Pelplin 2000. Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie, Kraków 1998. Jura J., Roszczypała J., Metodyka przygotowania prac dyplomowych: licencjackich i magisterskich, Warszawa 2000. Kuziak M., Rzepczyński S., Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, pracę magisterską..., Warszawa 2002. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie: poradnik dla studentów, przeł. J. Piątkowska, Kraków 1999. Urban S., Ładoński W., Jak napisać dobrą pracę magisterską, Wrocław 1997. Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską? Poradnik dla studentów, Kraków 1997. Woźniak K., O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych, Przewodnik praktyczny, Warszawa 1999. |
|
|
|
|
Metody dydaktyczne |
Metoda podająca i aktywizująca. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Jadwiga Czerwińska, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Główny akcent położony na ustalenie i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich oraz na praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowej. Uczestnicy seminarium referują przeczytane pozycje bibliograficzne oraz czytają gotowe części swojej pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych, ocenia po dyskusji referaty. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Kierowanie przygotowaniem prac magisterskich, pisanych z zakresu literatury i języka łacińskiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Uzależniona od tematyki i zakresu prac przygotowywanych przez studentów. |
|
Metody dydaktyczne |
Referowanie przez studentów przygotowywanych prac magisterskich, dyskusja nad przedstawionym materiałem. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Budzisz, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowejoraz kierowanie redakcją prac magisterskich, pisanych z zakresu literatury i języka łacińskiego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Główny akcent położony na ustalenie i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Józef Pieter, Ogólna matodologia pracy naukowej, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967. Jerzy Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatur obcych, Wraszawa 1988. Uzupełniająca: Leokadia Małunowiczówna, Wstęp do filologii klasycznej wraz z metodologią pracy umysłowej i naukowej, Lublin 1960. |
|
Metody dydaktyczne |
Uczestnicy seminarium referują przeczytane pozycje bibliograficzne oraz czytają gotowe części swojej pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych, ocenia po dyskusji referaty. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. prof. dr hab. Augustyn Eckmann |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka łacińskiego. Zainteresowania prozą łacińską okresu republiki, cesarstwa rzymskiego i polskiego renesansu. |
|
Treści programowe |
Seminarium poprzez formy uaktywniania studenta (stawianie pytań dotyczących zainteresowań badawczych studenta, prowadzenie dyskusji z członkami seminarium na temat rozumienia zadań i celów stojących przed piszącymi pracę magisterską oraz pobudzanie do samooceny i krytycznej opinii na temat kompetencji studenta) dąży do samodzielnego wyboru zakresu pracy magisterskiej i (o ile to możliwe) do samodzielnego sformułowania jej tematu. Kurs stopniowo uczy studenta szukania i gromadzenia bibliografii do wybranego tematu pracy magisterskiej. Wprowadza w świat fachowej terminologii i stylu wypowiedzi naukowej. Uczy prawidłowej konstrukcji tekstu naukowego poprzez stawianie tez, hipotez badawczych, szukanie argumentów. Uczy analizowania tekstów źródłowych i syntetycznego wnioskowania. Seminarium służy nie tylko zaznajomieniu studenta z kolejnymi etapami pisania pracy magisterskiej. W trakcie tych zajęć student poznaje również najważniejsze zasady retoryki starożytnej, dzięki którym będzie w stanie samodzielnie analizować teksty prozy rzymskiej i lepiej rozumieć jej literackie aspekty. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wyrobienie umiejętności sprawnej analizy tekstu literackiego, wyszukiwania pozycji bibliograficznych i krytycznego wykorzystania ich w pracy magisterskiej. Wyrobienie umiejętności stawiania pytań badawczych, logicznego budowania argumentów oraz formułowania logicznych, wynikających z przebiegu analizy tekstu wniosków końcowych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Lausberg H. Podstawy wiedzy o literaturze. Przełożył, opracował i wstępem poprzedził A. Gorzkowski. Bydgoszcz 2002. Uzupełniająca: Lichański J. Z. Retoryka. Historia – teoria – praktyka. T.1 i 2. Warszawa 2007. Ziomek J. Retoryka opisowa. Wyd. 2. Wrocław 2000. Korolko M. Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny. Warszawa 1998. |
|
Metody dydaktyczne |
Dyskusja, praca w parach, grupie – odczytywanie fragmentów prac magisterskich, rozwiązywanie problemów badawczych, stawianie i testowanie hipotez. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok IV kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaawansowana znajomość języka i literatury antycznej, umiejętność analizy tekstu literackiego, znajomość wybranych języków nowożytnych, pozwalająca na korzystanie z dostępnej aparatury naukowej. |
|
Treści programowe |
Ustalenie szczegółowych planów prac magisterskich, dyskusja na ten temat, dobór warsztatu naukowego, ustalenie trybu pracy nad przygotowywanymi przez studentów rozprawami. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Kierowanie redakcją prac magisterskich, pisanych z zakresu literatury i języka łacińskiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
J. Boć, Jak pisać pracę magisterską, Wrocław 1994. H. Sobiś, Wskazówki techniczne dla piszących prace dyplomowe i magisterskie, Wrocław 1990. K. Woźniak, O pracy magisterskiej na studiach humanistycznych. Przewodnik praktyczny, Warszawa 1999. (i inne podobne pozycje) |
|
Metody dydaktyczne |
Referowanie przez uczestników seminarium przeczytanych pozycji bibliograficznych; czytanie gotowych części pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych, ocenia po dyskusji referaty. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. zreferowanie zagadnień lub fragmentów przygotowywanej przez studenta rozprawy magisterskiej b. udział w dyskusji nad zagadnieniami dotyczącymi własnej rozprawy oraz rozpraw innych uczestników Zaliczenie bez oceny. Podstawą uzyskania zaliczenia drugiego semestru jest zatwierdzenie tematu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. dr hab. Tadeusz Gacia |
specjalizacja nauczycielska
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
DYDAKTYKA SZCZEGÓŁOWA (konwersatorium), rok IV 30 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Bardzo dobra znajomość języka łacińskiego i greckiego. |
|
Treści programowe |
Przewidywane są następujące bloki tematyczne:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Przekazanie studentom wiadomości niezbędnych do prowadzenia zajęć z języka łacińskiego i greckiego wraz z elementami literatury, historii i kultury antycznej w szkołach gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych i wyższych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: R.I. Arendts, Uczymy się nauczać, Warszawa: WSiP 1998. Dydaktyka języków obcych a kompetencja kulturowa i komunikacja interkulturowa, red. Maciej Mackiewicz, Poznań: Wyd. Wyższej Szkoły Bankowej 2005. H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa: WSiP 1999. H. Komorowska, O programach prawie wszystko, Warszawa: WSiP 1999. K. Konarzewski, K. Kruszewski, Sztuka nauczania, Warszawa: PWN 1991. B. Niemierko, Między ocena szkolną a dydaktyką, Warszawa: WSiP 1997 (wyd. 2). S. Ostrowski, Metodyka nauczania języka łacińskiego, Warszawa: WSiP 1981. J. Rusiecki, O nauczaniu języków obcych, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1964. J. Scrivener, Learning Teaching, Oxford: Macmillan Heinemann 1998. M. Węglińska, Jak przygotowywać się do lekcji. Wybór materiałów dydaktycznych, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2005. Uzupełniająca: Rozporządzenia MEN dotyczące specjalności nauczycielskiej. Karta praw i obowiązków ucznia. Karta Nauczyciela. Syllabus – Informator maturalny z języka łacińskiego i kultury antycznej – CKE. H. Janowski, Uczeń w teatrze życia szkolnego, Warszawa: WSiP 1998. Czasopismo „Języki Obce”. Czasopisma łacińskie „Adulescens” i „Iuvenis”. Dokumenty szkolne. Etyczny wymiar edukacji nauczycielskiej, pod red. Antoniego Rumińskiego, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2004. J. Harmer, The Practice of English Language Teaching, Longman - Pearson Education 2007. L. Gołębiowska, O giętkości języka. Poradnik dla uczących się języków obcych, Warszawa: Wiedza Powszechna 1998. M. Pępkowska, Kształcenie i dokształcanie nauczycieli w krajach Unii Europejskiej, „Nauczanie Początkowe: 2004/2005 nr 1, s. 29-33. Profilaktyka: wokół agresji w szkole. Z. 1, red. Jolanta Radczyc, Zielona Góra: Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli 2003. B. Śliwerski, Kształcenie nauczycieli w dobie reformowania oświaty, „Wszystko dla Szkoły” 1999 nr 7-8, s. 1-4. M. Łobocki, Teoria wychowania w zarysie, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2007 (wyd. 4). S. Wołoszyn, Jak kształcić nauczycieli?, „Kultura Fizyczna” 1998 nr 1-2. |
|
Metody dydaktyczne |
Konwersatorium wykorzystaniem metod aktywizujących, np. prezentacja multimedialna, metoda dramy, projektu itp. Przedstawianie przygotowanych przez studentów pomocy dydaktycznych do zajęć z języków klasycznych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace do przygotowania (prezentacje, referaty, słowniki tematyczne z wykorzystaniem słownictwa specjalistycznego, konspekty, scenariusze różnych przedsięwzięć szkolnych) c. końcowa ocena semestralna |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Helena Błazińska |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
DYDAKTYKA SZCZEGÓŁOWA (ćwiczenia), rok IV 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Bardzo dobra znajomość języka łacińskiego i greckiego. |
|
Treści programowe |
W trakcie ćwiczeń studenci zapoznają się z zagadnieniami związanymi z nauczaniem języków klasycznych. Zdobywają również praktyczne umiejętności, które są niezbędne w zawodzie oraz w warsztacie pracy nauczyciela języków obcych. Przewidywane są następujące bloki tematyczne:
|
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wykonywanie zadań praktycznych, które przygotowują studentów do prowadzenia zajęć z języka łacińskiego i greckiego wraz z elementami literatury, historii i kultury antycznej w szkole gimnazjalnej, liceum ogólnokształcącym i na uniwersytecie. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: R.I. Arendts, Uczymy się nauczać, Warszawa: WSiP 1998. Dydaktyka języków obcych a kompetencja kulturowa i komunikacja interkulturowa, red. Maciej Mackiewicz, Poznań: Wyd. Wyższej Szkoły Bankowej 2005. H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa: WSiP 1999. H. Komorowska, O programach prawie wszystko, Warszawa: WSiP 1999. K. Konarzewski, K. Kruszewski, Sztuka nauczania, Warszawa: PWN 1991. B. Niemierko, Między ocena szkolną a dydaktyką, Warszawa: WSiP 1997 (wyd. 2). S. Ostrowski, Metodyka nauczania języka łacińskiego, Warszawa: WSiP 1981. J. Rusiecki, O nauczaniu języków obcych, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1964. J. Scrivener, Learning Teaching, Oxford: Macmillan Heinemann 1998. M. Węglińska, Jak przygotowywać się do lekcji. Wybór materiałów dydaktycznych, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2005. Uzupełniająca: Rozporządzenia MEN dotyczące specjalności nauczycielskiej. Karta praw i obowiązków ucznia. Karta Nauczyciela. Syllabus – Informator maturalny z języka łacińskiego i kultury antycznej – CKE. H. Janowski, Uczeń w teatrze życia szkolnego, Warszawa: WSiP 1998. Czasopismo „Języki Obce”. Czasopisma łacińskie „Adulescens” i „Iuvenis”. Dokumenty szkolne. Etyczny wymiar edukacji nauczycielskiej, pod red. Antoniego Rumińskiego, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2004. J. Harmer, The Practice of English Language Teaching, Longman - Pearson Education 2007. L. Gołębiowska, O giętkości języka. Poradnik dla uczących się języków obcych, Warszawa: Wiedza Powszechna 1998. M. Pępkowska, Kształcenie i dokształcanie nauczycieli w krajach Unii Europejskiej, „Nauczanie Początkowe: 2004/2005 nr 1, s. 29-33. Profilaktyka: wokół agresji w szkole. Z. 1, red. Jolanta Radczyc, Zielona Góra: Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli 2003. B. Śliwerski, Kształcenie nauczycieli w dobie reformowania oświaty, „Wszystko dla Szkoły” 1999 nr 7-8, s. 1-4. M. Łobocki, Teoria wychowania w zarysie, Kraków: Oficyna Wydaw. Impuls 2007 (wyd. 4). S. Wołoszyn, Jak kształcić nauczycieli?, „Kultura Fizyczna” 1998 nr 1-2. |
|
Metody dydaktyczne |
Ćwiczenia z wykorzystaniem metod aktywizujących, np. prezentacja multimedialna, metoda dramy, projektu itp. Przedstawianie przygotowanych przez studentów pomocy dydaktycznych do zajęć z języków klasycznych. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. indywidualne prace do przygotowania (prezentacje, referaty, słowniki tematyczne z wykorzystaniem słownictwa specjalistycznego, konspekty, scenariusze różnych przedsięwzięć szkolnych) c. końcowa ocena semestralna |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Helena Błazińska |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
EMISJA GŁOSU (ćwiczenia), rok IV 30 godz. (w I sem.), 2 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Podstawowe wiadomości z fonetyki języka polskiego, dobra dykcja, minimum wiedzy ortofonicznej. Znajomość zasad poprawnej wymowy. |
|
Treści programowe |
Budowa narządu głosu, jego funkcjonowanie i higiena. Emisja głosu, impostacja (ćwiczenia oddechowe dla uzyskania podparcia).Technika artykulacji samogłosek, spółgłosek. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Poprawna emisja głosu (głos ładnie brzmiący, bogaty w tony harmoniczne, gwarantujący higienę aparatu głosowego). Dobra dykcja. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Tarasiewicz B., Mówię i śpiewam świadomie, Universitas, Kraków 2006 Toczyska B., Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, Gdańsk 1998 Toczyska B., Głośno i wyraźnie, GWP, Gdańsk 2007 Toczyska B., Sarabanda w chaszczach, Wydawnictwo Podkowa, Gdańsk 1997 Podstawowe wiadomości z gramatyki języka polskiego, PWN, Warszawa 2001 Uzupełniająca: Foniatria kliniczna, red. A. Pruszewicz, PZWL 1992 Kotlarczyk M., Sztuka żywego słowa, Wydawnictwo Watykańskie, Rzym 1975 Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny, red. A. Markowski, PWN, Warszawa 2002 Prawidła poprawnej wymowy polskiej, oprac. Z. Klemensiewicz, Kraków 1988 Sawrycki W., Kultura żywego słowa, UMK, Toruń 1985 Słownik poprawnej polszczyzny, red. W. Doroszewski, PWN, Warszawa 1978 Toczyska B., Łamańce z dedykacją, Wydawnictwo Podkowa, Gdańsk 1998 Zielińska H., Kształcenie głosu, Lublin 1996 |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład. Praca z tekstami literackimi i nieliterackimi. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
a. ocena ciągła (aktywność, frekwencja) b. kolokwium po pierwszym semestrze c. końcowe zaliczenie z oceną po pierwszym semestrze – średnia ocen [a], [b] |
|
Autor/autorzy opisu |
mgr Barbara Niebelska |
rok V
seminaria
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA GRECKA (seminarium), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0053 60 godz., 29 (2+27) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Znajomość języków: starogreckiego na poziomie licencjatu, angielskiego na poziomie pozwalającym na korzystanie z literatury naukowej. Metodologia pisania pracy naukowej. |
|
Treści programowe |
Praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowej:
Szczególny akcent położony na ustalenie tematów i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich oraz kolejnych etapów redagowania pracy. Uczestnicy seminarium relacjonują stan kwerendy naukowej, referują przeczytane pozycje bibliograficzne, czytają zredagowane części pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych i ocenia zaprezentowane referaty-części. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wprowadzenie studentów w reguły pracy naukowej i jej warsztatu bibliograficzno-redakcyjnego. Kierowanie redakcją prac magisterskich, pisanych z zakresu kultury, literatury i języka greckiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa (w wyborze): Billingham J., Redagowanie tekstów, przekład A. Dąbrowska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. Boć J., Jak pisać pracę magisterską. Konsultacja filologiczna J. Miodek, Wrocław 1994, 20013. Drączkowski F., ABC pisania pracy magisterskiej, Pelplin 2000. Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie, Kraków 1998. Jura J., Roszczypała J., Metodyka przygotowania prac dyplomowych: licencjackich i magisterskich, Warszawa 2000. Kuziak M., Rzepczyński S., Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, pracę magisterską..., Warszawa 2002. Oliver P., Jak pisać prace uniwersyteckie: poradnik dla studentów, przeł. J. Piątkowska, Kraków 1999. Urban S., Ładoński W., Jak napisać dobrą pracę magisterską, Wrocław 1997. Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską? Poradnik dla studentów, Kraków 1997. Woźniak K., O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych. Przewodnik praktyczny, Warszawa 1998. |
|
Metody dydaktyczne |
Wykład z prezentacją (pokazem). Metody dialogowe – dyskusja nad problematyką poszczególnych prac magisterskich. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie bez oceny. Wpis za semestr drugi uwarunkowany złożeniem pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Krzysztof Narecki, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 29 (2+27) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
|
|
Treści programowe |
Główny akcent położony na ustalenie i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich oraz na praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowej. Uczestnicy seminarium referują przeczytane pozycje bibliograficzne oraz czytają gotowe części swojej pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych, ocenia po dyskusji referaty. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Kierowanie przygotowaniem prac magisterskich, pisanych z zakresu literatury i języka łacińskiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Uzależniona od tematyki i zakresu prac przygotowywanych przez studentów. |
|
Metody dydaktyczne |
Referowanie przez studentów przygotowywanych prac magisterskich, dyskusja nad przedstawionym materiałem. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Frekwencja, aktywność na zajęciach, zaliczenie semestralne na podstawie zaawansowania przygotowywanej pracy magisterskiej, zaliczenie końcowe po przedstawieniu pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Andrzej Budzisz, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 29 (2+27) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Praktyczne wdrożenie studentów w metodologię pracy naukowejoraz kierowanie redakcją prac magisterskich, pisanych z zakresu literatury i języka łacińskiego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Główny akcent położony na ustalenie i przedyskutowanie szczegółowych planów prac magisterskich. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Józef Pieter, Ogólna metodologia pracy naukowej, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967. Jerzy Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatur obcych, Warszawa 1988. Uzupełniająca: Leokadia Małunowiczówna, Wstęp do filologii klasycznej wraz z metodologią pracy umysłowej i naukowej, Lublin 1960. |
|
Metody dydaktyczne |
Uczestnicy seminarium referują przeczytane pozycje bibliograficzne oraz czytają gotowe części swojej pracy magisterskiej. Prowadzący seminarium kieruje dyskusją, udziela wskazówek metodologicznych, ocenia po dyskusji referaty. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie na podstawie napisanej i pozytywnie ocenionej pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
ks. prof. dr hab. Augustyn Eckmann |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
LITERATURA ŁACIŃSKA (seminarium), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406SEM0055 60 godz., 29 (2+27) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dobra znajomość języka łacińskiego. Zainteresowania prozą łacińską okresu republiki, cesarstwa rzymskiego i polskiego renesansu. |
|
Treści programowe |
Seminarium poprzez formy uaktywniania studenta (stawianie pytań dotyczących zainteresowań badawczych studenta, prowadzenie dyskusji z członkami seminarium na temat rozumienia zadań i celów stojących przed piszącymi pracę magisterską oraz pobudzanie do samooceny i krytycznej opinii na temat kompetencji studenta) dąży do samodzielnego wyboru zakresu pracy magisterskiej i (o ile to możliwe) do samodzielnego sformułowania jej tematu. Kurs stopniowo uczy studenta szukania i gromadzenia bibliografii do wybranego tematu pracy magisterskiej. Wprowadza w świat fachowej terminologii i stylu wypowiedzi naukowej. Uczy prawidłowej konstrukcji tekstu naukowego poprzez stawianie tez, hipotez badawczych, szukanie argumentów. Uczy analizowania tekstów źródłowych i syntetycznego wnioskowania. Seminarium służy nie tylko zaznajomieniu studenta z kolejnymi etapami pisania pracy magisterskiej. W trakcie tych zajęć student poznaje również najważniejsze zasady retoryki starożytnej, dzięki którym będzie w stanie samodzielnie analizować teksty prozy rzymskiej i lepiej rozumieć jej literackie aspekty. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Wyrobienie umiejętności sprawnej analizy tekstu literackiego, wyszukiwania pozycji bibliograficznych i krytycznego wykorzystania ich w pracy magisterskiej. Wyrobienie umiejętności stawiania pytań badawczych, logicznego budowania argumentów oraz formułowania logicznych, wynikających z przebiegu analizy tekstu wniosków końcowych. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Lausberg H. Podstawy wiedzy o literaturze. Przełożył, opracował i wstępem poprzedził A. Gorzkowski. Bydgoszcz 2002. Uzupełniająca: Lichański J. Z. Retoryka. Historia – teoria – praktyka. T.1 i 2. Warszawa 2007. Ziomek J. Retoryka opisowa. Wyd. 2. Wrocław 2000. Korolko M. Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny. Warszawa 1998. |
|
Metody dydaktyczne |
Dyskusja, praca w parach, grupie – odczytywanie fragmentów prac magisterskich, rozwiązywanie problemów badawczych, stawianie i testowanie hipotez. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Obecność i aktywność na zajęciach. Przedstawienie ukończonej pracy magisterskiej. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
ćwiczenia
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
INTERPRETACJA TEKSTÓW GRECKICH (ćwiczenia), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0057 30 godz. (w Isem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla uczestników seminarium łacińskiego. |
|
Treści programowe |
Podstawą ćwiczeń będą wybrane partie Cyropedii Ksenofonta. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Celem ćwiczeń jest doskonalenie studentów w znajomości języka greckiego, w interpretacji tekstu literackiego z uwzględnieniem jego kontekstu kulturowego i historycznego oraz przybliżenie im twórczości jednego z klasyków prozy greckiej. Podjęta także zostanie próba ustalenia charakteru genologicznego tego dzieła Ksenofonta: fikcja czy dzieło historyczne? |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Tekst podstawowy: Xenophontis Institutio Cyri. Recensuit Arnoldus Hug. Lipsiae 1900. Literatura uzupełniajaca: F. W. Sturz. Lexicon Xenophonteum, 4. vol., Leipzig 1801-1804. Z. Abramowiczówna. Słownik grecko-polski. 4 tomy, Warszawa 1958-1965. J. Tatum. Xenophon`s Imperial Fiction. On the Education of Cyrus. Princeton, New Jersey 1989. R. Turasiewicz. Historiografia: Ksenofont w: Literatura Grecji starożytnej. Pod red. H. Podbielskiego. t. II. Lublin 2005 s. 38-50. |
|
Metody dydaktyczne |
Metodą dydaktyczną będzie tłumaczenie tekstu greckiego i jego analiza językowa, stylistyczna i literacka. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie z oceną na koniec pierwszego semestru. |
|
Autor/autorzy opisu |
prof. dr hab. Robert Chodkowski |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
INTERPRETACJA TEKSTÓW ŁACIŃSKICH (ćwiczenia), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0058 30 godz. (w Isem.), 3 pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Dla uczestników seminarium greckiego. |
|
Treści programowe |
Kurs służy podtrzymywaniu i ćwiczeniu umiejętności przekładu ze zrozumieniem tekstu łacińskiego u studentów uczestniczących w seminarium greckim. Praca z różnymi tekstami – różnych autorów i o różnym stopniu trudności – służy sprawdzeniu kompetencji w translacji w możliwie szerokim aspekcie. Jednocześnie jest bardzo dobrą formą powtórzenia gramatyki języka łacińskiego oraz sprawdzenia znajomości słownictwa. Dzięki pracy z tekstami o różnym stopniu trudności student ma możliwość dokonania krytycznej oceny swych kompetencji oraz ewentualnego uzupełnienia wiedzy. Ponieważ ćwiczenia są jedyną okazją dla uczestników seminarium greckiego do kontaktu z tekstem w języku łacińskim, umożliwiają im stałą praktykę translatorską w tym aspekcie, tym bardziej, że ćwiczenia prowadzone są na stosunkowo prostych tekstach, ale bez możliwości korzystania ze słowników. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Przypomnienie i utrwalenie zasad praktycznego zastosowania gramatyki łacińskiej. Ćwiczenie sprawności w dziedzinie translacji na stosunkowo łatwych tekstach. Sprawdzenie znajomości podstawowego słownictwa łacińskiego. |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Wybór tekstów łacińskich dla liceów ogólnokształcących. Oprac. Wanda Popiak. Warszawa 1981. Awianowicz B. B. Język łaciński z elementami epigrafiki i numizmatyki rzymskiej. Toruń 2007. |
|
Metody dydaktyczne |
Praca z tekstem, tłumaczenie zdań łacińskich, rozpoznawanie konstrukcji gramatycznych występujących w tekście. Powtarzanie słownictwa. |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Dwa sprawdziany pisemne w semestrze, polegające na tłumaczeniu dwóch fragmentów nieznanego tekstu łacińskiego. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr hab. Agnieszka Dziuba, prof. KUL |
|
Nazwa jednostki |
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej |
|
Nazwa kierunku |
Filologia klasyczna – studia stacjonarne jednolite magisterskie |
|
Nazwa przedmiotu, rok kod ECTS liczba godzin, liczba punktów ECTS |
STYLISTYKA ŁACIŃSKA (ćwiczenia), rok V kod ECTS: 09500-0412-0406CWI0042 60 godz., 4 (2+2) pkt. ECTS |
|
Wymagania wstępne, przedmioty wprowadzające, ograniczenia |
Zaliczenie IV roku filologii klasycznej. Znajomość praktyczna języka łacińskiego w stopniu zaawansowanym. (W wyjątkowych wypadkach zgoda na uczestniczenie w tych zajęciach studentów IV roku.) |
|
Treści programowe |
Stylistyka łacińska należy do bloku zajęć z praktycznej nauki języka specjalności. Omawiane i analizowane są wybrane zagadnienia stylistyki łacińskiej: przede wszystkim warstwa gramatyczna (głównie składniowa) i leksykalna języka łacińskiego. |
|
Założenia i cele przedmiotu |
Studenci powinni na tych zajęciach zdobyć nowe umiejętności. Ma to być doskonalenie języka łacińskiego zarówno w odbiorze jego warstw stylistycznych, jak i w nabywaniu coraz większej sprawności formułowania wypowiedzi po łacinie. Chodzi zwłaszcza o ćwiczenie umiejętności rozpoznawania różnych poziomów składniowych języków polskiego i łacińskiego i zastępowania jednych drugimi (np. form niezdaniowych zdaniowymi, fraz nominalnych frazami werbalnymi itp.). |
|
Literatura podstawowa i uzupełniająca |
Podstawowa: Krokiewicz A., Pąkcińska M., Praktyczna stylistyka łacińska, Warszawa 1965. Uzupełniająca: Menge H., Repetitorium der lateinischen Syntax und Stilistik, München 1960. Bignoni E., Manuale di stilo latino, Milano 1968. Springhetti E., Lexicon linguisticae et philologiae, Romae 1962. Springhetti E., Institutiones stili latini, Romae 1954. |
|
Metody dydaktyczne |
Ćwiczenia z tekstem i słownikami (łacińsko-polskimi, polsko-łacińskimi i słownikami specjalistycznymi). |
|
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: |
Zaliczenie semestralne z oceną. Wymagane opanowanie materiału: wykazanie się przynajmniej podstawowymi umiejętnościami komponowania krótkiej wypowiedzi po łacinie. Obowiązuje także systematyczne uczęszczanie na zajęcia i aktywny w nich udział. |
|
Autor/autorzy opisu |
dr Marian Babiński |
