PADALEC ZWYCZAJNY Anguis fragilis (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: podrząd: jaszczurki Sauria, rodzina: padalcowate Anguidae
WYGLĄD: samica do 50 cm, samiec do 40 cm. Ciało wężowate, silnie wydłużone, pozbawione kończyn. Ogon słabo zaznaczony, zakończony rogowym kolcem. Dwie odmiany barwne brązowa i turkusowa z niebieskim plamkami wzdłuż grzbietu.
DYMORFIZM PŁCIOWY: samiec nieco mniejszy od samicy.
AKTYWNOŚĆ: dobowa – zmierzch i noc. Sezonowa - od marca do października. Sen zimowy w norach, wykrotach, spróchniałych pniach drzew wspólnie z innymi gadami.
POKARM: bezkręgowce - ślimaki, stawonogi i ich larwy, dżdżownice.
ROZRÓD: okres godowy – maj. Jajożyworodność. Liczba młodych w miocie do 16 osobników.
ŚRODOWISKO ŻYCIA: lasy i zarośla. Unika nasłonecznionych miejsc. Bytuje pod mchem lub zagrzebany w liściach.
WYSTĘPOWANIE: cała Europa. W Polsce dość pospolity. W górach do piętra reglowego.
OCHRONA: gatunkowa, ścisła. Czerwona lista IUCN (kategoria LC).
UWAGI: należy do jaszczurek beznogich. Jest całkowicie bezbronny, w chwilach zagrożenia, jak większość jaszczurek, odrzuca ogon (zdolność autotomii). Ze względu na wężowaty kształt ciała mylony ze żmiją i tępiony.
GALERIA