. Posłowie mają zadecydować o tym w jaki sposób zmienić zapisy obowiązującej obecnie Ustawy, które sparaliżowały tworzenie nowych lub poszerzanie istniejących parków narodowych. WWF Polska liczy nie tylko na akceptację obywatelskiego projektu, ale również na wypracowanie przez Podkomisję jasnej procedury powiększania i tworzenia parków narodowych opartej o kryteria ekologiczne, wolnej od weta lokalnych samorządów.

Zgodnie z artykułem 74 Konstytucji Rzeczpospolitej Polski troska o środowisko jest obowiązkiem władz publicznych. Prace Podkomisji muszą więc doprowadzić do rozwiązania, umożliwiającego ochronę najcenniejszych przyrodniczo obszarów naszego kraju poprzez odblokowanie poszerzenia i tworzenia parków narodowych. Posłowie mają teraz okazję to uczynić, rozpatrując obywatelski projekt zmiany Ustawy o ochronie przyrody. Propozycja wprowadzenia potrzebnych zmian do Ustawy, zainicjowana przez ćwierć miliona Polaków, jest wielką szansą dla polskiej przyrody, której Parlament nie powinien zaprzepaścić. 

Posłowie, wychodząc naprzeciw argumentom podnoszonym podczas wysłuchania publicznego, powinni też pochylić się nad wypracowaniem przejrzystej procedury powiększania i tworzenia parków narodowych, w oparciu o szerokie konsultacje społeczne – mówi dr Marta Majka Wiśniewska z Obywatelskiego Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej. – W opinii prawników z organizacji eksperckiej Client Earth, najlepszy byłby model, który zakładałby dopuszczenie do tej procedury możliwie najszerszego grona osób, reprezentujących nie tylko lokalny samorząd, ale także środowiska naukowe, przedsiębiorców i organizacji pozarządowych bez dawania żadnej z tych grup nadzwyczajnych przywilejów. Decyzja o powołaniu parku narodowego powinna być podejmowana na poziomie krajowym wyłącznie w oparciu o kryteria ekologiczne, na podstawie danych oraz opinii ekspertów z różnych dziedzin. Natomiast uzasadnione potrzeby społeczne i ekonomiczne, zgłaszane w toku konsultacji, znalazłyby się w pakiecie działań osłonowych, gwarantujących np. dodatkowe finansowanie na rzecz lokalnych społeczności.

Proponowana przez Obywatelski Komitet zmiana nie oznacza wykluczenia samorządów z procesu podejmowania decyzji, tylko odebranie im prawa do wetowania proponowanych rozwiązań. Obiecujący jest fakt, że nie wszyscy przedstawiciele władz lokalnych są przeciwni proponowanej zmianie Ustawy o ochrony przyrody. Już w czasie marcowego wysłuchania w sejmie, obok przeciwników poszerzenia i tworzenia parków narodowych, wśród samorządowców znaleźli się również tacy, którzy zdecydowanie popierają obywatelski projekt w tej sprawie.

Dziedzictwo przyrodnicze Polski wymaga obejmowania najcenniejszych obszarów wielkoobszarową ochroną w postaci parku narodowego. To rząd i parlament powinien mieć kompetencje do tworzenia parków narodowych na obszarach wyróżniających się ponadprzeciętnymi, unikatowymi wartościami przyrodniczymi – uważa dr Sławomir Chmielewski, burmistrz Gminy i Miasta Mogielnica - Moje czternastoletnie doświadczenie pracy w samorządzie upoważnia mnie do stwierdzenia, że Rada gminy nie jest organem, który może kompetentnie wypowiadać się w sprawach dotyczących wyceny wartości przyrodniczych, gdyż wiedza radnych nie upoważnia ich do zajmowania wiążącego stanowiska w tej dziedzinie. Proponowane przez Obywatelski Komitet zmiany w Ustawie o ochronie przyrody są niezbędne i korzystne dla ochrony dziedzictwa przyrodniczego Polski.

*Od 2001 roku w Polsce nie powstał żaden park narodowy, choć od lat postuluje się utworzenie Turnickiego, Jurajskiego i Mazurskiego Parku Narodowego czy powiększenie np. Białowieskiego Parku Narodowego. Ten pat jest skutkiem przepisów obowiązującej ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 roku, a konkretnie artykułu 10 ustęp 2, który brzmi: 
„Utworzenie parku narodowego, zmiana jego granic lub likwidacja może nastąpić po uzgodnieniu z właściwymi miejscowo organami uchwałodawczymi jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze działania planuje się powyższe zmiany [...]."
Oznacza to, że tereny o wyjątkowych walorach naturalnych - o znaczeniu narodowym, europejskim czy nawet światowym nie mogą być skutecznie chronione jako parki narodowe, gdyż samorządy lokalne otrzymały prawo blokowania decyzji rządu w tym zakresie.
Zasadniczym elementem obywatelskiego projektu jest zmiana treści artykułu 10 ustęp 2 Ustawy o ochronie przyrody, który według projektodawców powinien otrzymać brzmienie:
„Utworzenie parku narodowego, zmiana jego granic lub likwidacja może nastąpić po zaopiniowaniu projektu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, przez właściwe miejscowo organy uchwałodawcze jednostek samorządu terytorialnego, Państwową Radę Ochrony Przyrody oraz zainteresowane organizacje pozarządowe. Niezłożenie opinii w terminie 30 dni uznaje się za brak uwag.” 
Projekt, w określonym prawem trzymiesięcznym okresie, swoimi podpisami poparło prawie ćwierć miliona obywateli. W poprzedniej kadencji Sejmu prac nad nim nie ukończono, dlatego jest przedmiotem prac obecnego Parlamentu.



http://www.wwfpl.panda.org/fakty_ciekawostki/aktualnosci/?8600/Parki-narodowe-czekaja-na-poslow

Autor: Feliks Zachwieja
Ostatnia aktualizacja: 11.04.2012, godz. 01:23 - Feliks Zachwieja