| Piętno 1975  (...) Leszek Mądzik przedstawił "Piętno" nawiązując w reżyserii i scenografii do "Siódmej pieczęci" Bergmana. (...) Tu trzeba stwierdzić przede wszystkim odkrywczość w zaadaptowaniu plastycznym Bergmanowskiego scenariusza, nowe odczytanie problematyki śmierci i metaforyki z nią związanej, zupełnie odmienne w porównaniu z dotychczasowymi spektaklami Mądzika wykorzystanie przestrzeni scenicznej i aktora, wreszcie świetną muzykę i wykonanie aktorskie. Anna Maria Klimalanka - Scena, nr 7 1975 r. |
